Муҳаммад ибн Абдулазим ат-Табризий Табризда ҳижрий 1240-йил (милодий 1825-йил)да таваллуд топиб, ҳижрий 1320-йил (милодий 1903-йил)да вафот этган) — нозим (назмда асар ёзадиган ижодкор) бўлган. Сўнгра Ироққа кўчиб ўтган. Кўпгина ўлкаларни кезган. Тижорат билан шуғулланиб, бадавийларнинг ибораларини яхши билган. Ҳиллада муқим ўрнашиб қолган, шу ерда вафот этган ва Нажафга олиб келиниб, шу ерга дафн қилинган. „Девон“и бор. Вафотидан кейин ушбу девонни унинг ўғли тузган[1].

Муҳаммад ат-Табризий
Шахсий маълумотлар
Таваллуди милодий 1825-йил (ҳижрий 1240-йил)
Вафоти милодий 1903-йил (ҳижрий 1320-йил)
Дини Ислом
Танилган соҳаси нозим

Манбалар

  1. ↑ З. Мунавваров ва бошқалар. Ренессанс олимлари қомуси (ўзбекча, инглизча ва арабча), 2021-йил — 161-бет. ИСБН 978-9943-7557-7-2.