Муҳаммад бин Идрис бин Идрис бин Абдуллоҳ (арабча: محمد بن إدريس بن إدريس بن عبد الله ‎‎) – учинчи Идрисий ҳукмдори.

Муҳаммад ибн Идрис
Марокаш амири
Салтанат 828 – 836
Ўтмишдоши Идрис ИИ ал-Азҳар бин Идрис
Давомчиси Али бин Муҳаммад
Туғилиши номаълум
Вафоти 836
Турмуш ўртоғи Роқия бинти Исмоил ал-Азадий[1]
Фарзандлари Али бин Муҳаммад, Яҳё ибн Муҳаммад
Тўлиқ номи
Муҳаммад бин Идрис
Сулола Идрисийлар
Отаси Идрис ИИ
Онаси Ойша бинти Сулаймон И
Дини Ислом

Ҳаёти

У Идрис ИИнинг ўн иккита ўғлининг каттаси эди. 828-йилда отаси вафотидан сўнг, бувисининг маслаҳати билан Идрисийлар давлатини катта акалари ўртасида бўлиб берди ва ўзи фақат пойтахт Фосни сақлаб қолди[2]. Бу унинг ҳокимиятини заифлаштирди ва дарҳол фуқаролар уруши ҳамда Идрисийлар сулоласи таназзулига сабаб бўлди[2].

Тўртинчи укаси Исо (Вазеққур ҳукмдори) Фосга қарши қўзғолонга бошчилик қилганида Муҳаммад аввал Қосим, Танжер ҳукмдоридан ёрдам сўради, бироқ рад жавобини олди. Шундан сўнг у Умар, Риф тоғлари ҳукмдорига мурожаат қилди; Умар Исо ва Қосимни мағлуб этди ва бунинг эвазига Танжер ҳокимлигини олди[2]. Муҳаммад сулоласи насли узилгач, Умар ва Қосим авлодлари Идрисийлар давлатида етакчилик учун ўзаро рақобат қиладиган бўлдилар[3].

Муҳаммад 836-йил март/апрел ойида Фосда вафот этди ва шу ерда дафн қилинди. Унинг ўрнига тўққиз ёшли ўғли Али тахтга ўтирди[4].

Адабиётлар

  1. ↑ ал-Фāсī, ʻАлī ибн ʻАбд Аллāҳ Ибн Абī Зарʻ; ал-Гҳарнāṭī, Ṣāлиḥ ибн ʻАбд ал-Ḥалīм. Роудҳ эл-Картас: Ҳистоире дес соувераинс ду Магҳреб (Эспагне эт Мароc) эт анналес де ла вилле де Фèс (фр). Импр. импéриале, 1860 — 64-бет. 
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Эустаче 1971, с. 1035.
  3. ↑ Эустаче 1971, сс. 1035–1036.
  4. ↑ Эустаче 1971, сс. 1035, 1036.

Манбалар

Олдингиси Идрисийлар амири Марокаш
828–836
Кейингиси