Муҳаммад ибн Муҳаммад ал-Ариф Ардабилий (форсча: محمد بن محمد العارف اردبیلی‎‎) ХИВ аср шоири бўлиб, асосан 1369—1372-йиллар оралиғида ёзилган форсий Фарҳоднома достони муаллифи сифатида танилган[1].

Муҳаммад ибн Муҳаммад ал-Ориф Ардабили

Муҳаммад ибн Муҳаммад ал-Ариф Ардабили томонидан Ширвоншоҳ Ҳушангга Фарҳод ва Ширин асари кўрсатилаётганини тасвирловчи миниатюра. Истанбулдаги Топқопи саройида сақланади.
Таваллуди 1311
Танланган асарлари Фарҳоднома

Ҳаёти

У ҳақида кўп ма’лумот сақланиб қолмаган. 1311-йилда Ардабил шаҳрида туғилган. Ширвоншоҳ Кавус саройига олиб келинган ва сарой шоири бўлган. У ўзининг магнум опуси — Фарҳодномани 1369—1372-йиллар орасида (форс тилида) якунлаган. Унга Низомий Ганжавий кучли та’сир кўрсатган. Ардабилий Ширвоншоҳ Ҳушангнинг (ҳ. 1372/73–1382) устози бўлган.

Манбалар

Адабиётлар