Muhammad ibn Yusuf Varroq
| Муҳаммад ибн Юсуф Варроқ | |
|---|---|
| Таваллуди |
904, Гвадалахара |
| Фуқаролиги | андалусия |
| Касби | ислом тарихчиси,география |
| дини- ислом | |
Муҳаммад ибн Юсуф Варроқ (араб. محمد بن يوسف الورّاق) (904, Гвадалахарада - 973 ёки 974- йил Кордова) – андалусиялик географ ва тарихчи[1].
Ҳаёти
У кўп йиллар Қайравонда яшаб, халифа ал-Ҳакам ИИ даврида Кордовага қайтиб келади.
Асарлари
Варроқ Ҳакам ИИ учун Шимолий Африкага оид бир қатор тарихий-географик асарлар ёзган. Гарчи унинг кенг кўламли асарларидан кўплаб парчалар бир асрдан кейин Бакрийнинг “Йўллар ва салтанатлар китоби”дан жой олган бўлса-да, асарларининг бирортаси тўлиқ сақланиб қолмаган[2]. Бакрий ўз асарида Варроққа таянган ҳолда кўчирган парчалардан хулоса қилиш мумкинки, у биринчи бўлиб география ва тарихни аралаштириб юборган. Ҳар қандай географик мавзу унинг тарихий контексти ва батафсил тавсифи билан бирга келади. Ибн Ҳазм унинг насаби Зената барбар қабилаларига бориб тақалишини эслатиб ўтади.