Мун Ён Сик (1903-йил 23-июл – 1966-йил 18-сентябр) – Тошкент вилояти Қуйи Чирчиқ тумани, Будённий колхозининг агрономи, Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1949)[1][2].

Мун Ён Сик
Таваллуди 23-июл 1903-йил
Вафоти 18-сентябр 1966-йил(1966-09-18)
(63 ёшда)
Тошкент вилояти, Ўзбекистон ССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Мукофотлари

Ҳаёти

Мун Ён Сик 1903-йил 23-июлда Кореяда (бошқа маълумотларга кўра, Жанубий Уссури тумани Занадворовка қишлоғида) туғилган. Туғилгандан пайти унинг кўриш қобилияти паст эди. Занадворовкадаги бошланғич мактабнинг иккинчи синфини тамомлаган. 1912-йилдан у ота-онасининг шахсий фермасида ишлаган ҳолда қишлоқ меҳнати билан шуғулланган. 1930-йилда Посецкий тумани Будённий номидаги колхозга ишга кирди. 1937-йилда бутун колхоз билан бирга Ўзбекистон ССР Тошкент вилоятининг Қуйи Чирчиқ туманига сургун қилинади.

Урушдан кейинги йилларда унинг колхози шоли етиштиришда етакчи эди. У шолини уч хил озиқлантиришни ўз ичига олган янги услубни ишлаб чиқди: биринчиси (май ойининг охирида) ҳайвон аҳлати ва кул аралашмаси билан 1,5-2 т/га, иккинчиси (20-июн) аммиакли селитра ва суперфосфат билан 3,0 ц/га, учинчиси эса бир хил дозада июл ойининг охирида. Экинларни қисқа муддатда ва йўқотишларсиз йиғиб олди.

1848-йилда Мун Ён Сик колхози 5 гектар майдонда ҳар гектардан ўртача 88,3 сентнер гуруч йиғиб олди. СССР Олий Совети Президиумининг 1949-йил 18-майдаги фармони билан Ленин ордени ва „Ўроқ ва Болға“ олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвонига сазовор бўлди.

Колхозда каноп етиштиришга ҳаракат қилди. Ўн гектар ерга каноп экиб, юқори ҳосил ҳам олди.

Нафақага чиққунга қадар Будённий колхозида (1962-йилдан – „Тонг коммунизми“ колхози) ишлаган. Колхоздаги узоқ йиллик меҳнати эвазига касаба уюшмасидан нафақа олган. 1966-йил сентябр ойида вафот этди. Қуйи Чирчиқ тумани (ҳозирги Оққўрғон тумани) собиқ Будённий номидаги колхоз қабристонига дафн этилган. .

Адабиётлар

  • Советская агрономия, Том 8. Гос. изд-во с.-х. лит-ры, 1950
  • Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Сервиcе Пресс, 2019
  • З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
  • Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
  • Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
  • Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Манбалар