Муржиъийлар (араб. — кечиктирмоқ, муддатни чўзмоқ) — исломдаги илоҳиёт оқимларидан бири. ВИИ—ВИИИ асрларда пайдо бўлган. Халифаликда умавийлар ҳокимиятига қарши кураш кучайган даврларда илоҳиётда гуноҳкор ва унинг тақсири масаласи муҳим ўрин олган. Хорижийлар катта гуноҳ қилганни дарҳол жазолаш тарафдори бўлсалар, М. жазолашни кечиктиришни ёқлаб чиққанлар. Уларнинг номи шундан олинган. М. бу дунёда инсон ҳолатини муҳокама қилишни "кечиктириш", яъни инсоннинг хатти-ҳаракатини, унинг имконини ёлғиз Аллоҳнинг ўзигина билади ва инсон устидан ҳукм қилиш унинг ўзигагина хос деб ҳисоблаганлар.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил