Murmuratsiya
Мурмурация (лат. мурмуратио — „ғўнғиллаш, қағиллаш“) — ўзгарувчан зичликдаги динамик ҳажмли шаклларни ҳосил қилувчи катта қушлар тўдаларининг (қарғалар, турналар, қузғунлар ва бошқалар) мувофиқлаштирилган парвози.
Шундай қилиб, чуғурчуқлар улкан тўдаларга тўпланиб, „чуғурчуқлар рақси“ни ижро этадилар, яъни контурлари аниқ бўлган ва олдиндан айтиб бўлмайдиган тарзда ҳаракатланадиган ажойиб сиқилувчи ва ёйиладиган булутларни яратадилар. Бу булутлар бўлакларга ажралиши ва бир-бирига қўшилиши мумкин; қушлардан иборат булутларнинг баъзилари бошқалари орасидан катта тезликда (40 км/соат гача) учиб ўтади, бунда қушлар тўқнашмайди.
Мурмурация пайтида ҳар бир қуш доимо ҳар томондан кўринишга эга; бу қушларнинг парвоздаги хатти-ҳаракатлари тўда ва атрофдаги қўшнилар ҳақида максимал маълумот олишга қаратилганлиги натижасидир[1].
Балиқлар ва чигирткаларнинг катта тўдалари ҳам худди шундай хатти-ҳаракатларни намоён қилади.
Манбалар
- ↑ „Загадка мурмурации птиц“ (ру). эcонет.ру. 2019-йил 2-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 24-май.