Мушрик (араб. шериклик, худонинг шериклари бор, деган тушунчадан) — кўпхудоликнинг араб қабилалари ўртасида ислом вужудга келишидан олдин кенг тарқалган содда шакли. Мушрикий қабилалар турли санам, тош ва ҳоказоларга, шунингдек, бир қанча эркак ва аёл худоларга эътиқод қилган. Мушрик тушунчаси Қур’онда худони якка деб эътироф этмай, унинг шериклари бор, яъни худолар кўп, деб тасаввур қилинадиган қабилавий динлар таълимотига нисбатан ишлатилган. Муҳаммад (сав) яккахудолик таълимотини тарғиб қилиб, мушрикликни қоралаганлар, ислом таълимоти мушрикка қарши кураш жараёнида шаклланган.

Ўхшаш мақола