Мушрикийлик (араб. - шериклик) — кўпхудоликнинг араб қабилалари ўртасида ислом вужудга келишидан олдин кенг тарқалган содда шакли. Мушрикий қабилалар турли санам, тош ва ҳоказога, шунингдек, бир қанча эркак ва аёл худоларга эътиқод қилган. М. тушунчаси Қуръонда худони якка деб эътироф этмай, унинг шериклари бор, яъни худолар кўп, деб тасаввур қилинадиган қабилавий динлар таълимотига нисбатан ишлатилган. Муҳаммад (сав) яккахудолик таълимотини тарғиб қилиб, М.ни қоралаган, ислом таълимоти М.ка қарши кураш жараёнида шаклланган (яна қаранг Ширк).[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил