Nõo
Нõо — кичик туман ( эстонча: алевик) Эстония жанубидаги Тарту округида . У тахминан 15км узоқликда жойлашган. Тарту шаҳридан жануби-г'арбда Тарту- Валга - Рига темир ё'ли ва Э264 Европа ё'налиши (шунингдек , Виа Ҳансеатиcа номи билан ҳам танилган). Ноо - Ноо Паришнинг ма'мурий маркази. 2011-йилги аҳолини ро'йхатга олиш ма'лумотларига ко'ра, аҳоли пункти 1,492 киши эди[1].
Нõо | |
|---|---|
| Туман | |
| Мамлакат | Эстония |
| Аҳолиси (2011) |
1 492 нафар |
Нõо биринчи марта 1319-йилда Нугҳен ва 1483-йилда Дорпат епископлигига тегишли бо'лган даврда алоҳида черков черкови сифатида тилга олинган[2]. Нõо Сент-Лоренс Лютеран черкови 1250-1260-йиллар атрофида қурилган деб ишонади[3].
Таниқли одамлар
- Яак Жäрв (1852–1920), ёзувчи ва журналист; Ноо мактабида ўқитувчи бўлиб ишлаган
- Хелен Клаос (Ҳелен Реино, 1983-йилда туг'илган), бадминтончи
- Юхан Коткас (1878–1963), скрипкачи ва бастакор; Ноо шаҳрида туг'илган
- Александр Лäте (1860–1948), бастакор; 1883–1900 йилларда Ноо мактабида ишлаган
- Мартин Липп (1854–1923), шоир; Ноо черковининг пастори бо'либ хизмат қилган
- Адо Реинвалд (1847–1922), ёзувчи; Ноо шаҳрида яшаган
- Харалд Таммур (1917-2001). 1954 йилдан 1979 йилгача Ноо Сент-Лоренс Лютеран черковининг лютеран пастори
- Эдуард Тубин (1905–1982), бастакор ва дирижёр; Ноо мактабида ўқитувчи бўлиб ишлаган
Манбалар
- ↑ „Популатион бй плаcе оф ресиденcе (сеттлемент), сех анд аге“. Статистиcс Эстониа (2011-йил 31-декабр). 2016-йил 3-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 31-май.
- ↑ „Нõо алевик“ (эт). ээстигиид.ээ. Қаралди: 2012-йил 21-феврал.
- ↑ „Нõо кирик“ (эт). ЭЭЛК. 2011-йил 31-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 21-феврал.