Википедияда исми Надим бўлган бошқа кишилар ҳақида ҳам мақолалар мавжуд.

Надим Беҳбудий (1929-йилда Самарқандда туғилган — 1998-йилда вафот этган) — шарқшунос, филолог, эроншунос, Ҳозирги ЎзМУ шарқ факултетининг 1949-йилги битирувчиси. Филология фанлари номзоди, доцент.

1949-йилдан Душанбе пединститутида ўқитувчи, аспирант. 1956-йилдан катта ўқитувчи. ТожикДУда катта ўқитувчи ва доцент. Тожикистон Фанлар академияси Тил ва адабиёт институтида катта илмий ходим ва шевашунослик секторининг мудири. 1981-йилдан умрининг охиригача Самарқанд пединститути ва университетида доцент ва кафедра мудири.

Илмий йўналиши

Шевашунослик. 10 дан ортиқ илмий-услубий ишлар муаллифи.[1]

Асосий илмий ишлари:

Номз. дисс. мавзуси: „Самаркандский говор“. — М., 1953.[1]

  1. Краткий синтаксис Самаркандского говора. — Душанбе, 1960.[1]
  2. Шева шароитида адабий тилни ўрганиш // Мактаби Совети. -Душанбе, 1962.[1]
  3. Малик-уш-шуаро Рудакий тили хусусида мулоҳазалар // Тожик тилшунослиги масалалари. — Душанбе, 1964. — № 5.[1]
  4. Гуфтори адаби // Мактаби Совети. — Душанбе, 1971.[1]
  5. Русско-таджикский словар. — М.: Русский язик, 1985. — в соавторстве.[1]

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Ўзбекистон шарқшунослари библиографияси 2021, с. 215—218.

Адабиётлар

Ўзбекистон шарқшунослари библиографияси, Тошкент, 2021 — 215—218-бет.