Namur

Намур—Фламанд Намен провинсиясининг маркази, Валлония вилояти, Белгиянинг жанубий марказидаги шаҳар. Самбре ва Меусе (Маас) дарёларининг туташган жойида жойлашган. Шаҳар 908–йилдан 1442–йилгача Бургундияга ўтгунга қадар Намур графликларининг қароргоҳи эди. Намурда икки дарё ўртасидаги қояда жойлашган ўрта аср қал’аси мавжуд. Шаҳар 1559-йилдан бери епископ мақоми ҳисобланади.

Тарихий стратегик аҳамияти

Франсия томондан йўлларнинг бошида жойлашгани сабабли Намур бир қатор жанглар ва қамалларга саҳна вазифасини бажарган. „Намурни қамал қилиш“ деб номланган ҳарбий юриш ва Буюк иттифоқ урушлари (1689—97) шулар жумласидандир. Шаҳар тепасидаги қояда жойлашган қал’а дастлаб Намур графларининг қал’аси бўлган. У 15–19–асрларда мустаҳкамланган, 1862 йилда ташлаб кетилган. Янги чекка истеҳкомлар (1893) Биринчи жаҳон урушида немислар томонидан вайрон қилинган ва Намур Иккинчи жаҳон урушида катта миқдорда зарар кўрган.

Меъморий обидалари

Санъат ва туризм маркази бўлган Намур саноат шаҳри ҳамдир. У ерда шиша, қоғоз, чарм буюмлар, пўлат буюмлар ва семент саноати мавжуд. Урушлар ва қамалларга қарамай, Намурда кўплаб меъморий ёдгорликлар сақланиб қолган. Улар Бароккодаги Авлиё Обаин собори, Сент-Лупнинг иэзуит черкови—(унинг устунлари қизил мармардан ва 13–аср кумуш ва олтин ҳунармандчилик хазиналарини ўз ичига олган), „Бизнинг аёлимиз опа-сингиллари монастири“ ва археология музейи жойлашган Гўшт зали (1588) каби обидалар.

Тарихий жойлари

Барокко от дўконлари ХВИИ асрдаги Нотр-Дам черковининг ўзига хос хусусияти бўлиб, 1770—1775 йилларда меъмор Л.-Б томонидан ўзгартирилган. Епархия музейи ва Каролингия Анден зиёратгоҳи Намур графларининг кўчма қурбонгоҳи (1217) ҳисобланади. Намурдан 4 миля (7 км) узоқликдаги Меусе дарёсини кесиб ўтувчи ХИ асрда тикланган кўприк мавжуд. Қирол Алберт И 1934 йилда қояга кўтарилиш чоғида йиқилиб ҳалок бўлган жой айни шу жойдир.

Ҳаволалар

2.британниcа.cом

3.намур