Нансен паспорти — эгасининг шахсини тасдиқловчи халқаро ҳужжат бўлиб, биринчи бўлиб Миллатлар Лигаси томонидан фуқаролиги бўлмаган қочқинлар учун берилган. 1922-1938-йилларда чиқарилган, жами 450 мингга яқин паспортлар чиқарилган.

Ушбу ҳужжат 1922-йилда Норвегиялик Фридтжоф Нансен томонидан, Миллатлар Лигасининг Қочқинлар бўйича комиссари томонидан ишлаб чиқилган. Миллатлар Лигасининг 1924-йил 12-июлдаги қарори билан 1915-йилдаги геноциддан қочиб, кўплаб мамлакатларга тарқалиб кетган 320 мингга яқин арманлар Нансен паспортини олган.

Нансен халқаро қочоқлар идораси 1938-йилда Нансен паспортини тарқатишдаги ҳаракатлари учун Нобел мукофотини олган.