Narinyani Semyon
Нариняни (ҳақиқий исми Наринянц) Семён Давйдович (1908-йилда Тошкентда туғилган – 1974-йилда Москва шаҳрида вафот этган) – совет журналисти, фелетончи, драматург.
| Нариняни Семён | |
|---|---|
| Таваллуди |
1908-йил |
| Вафоти |
1974-йил Москва |
| Касби | Журналист Драматургия Фелетон |
| Фуқаролиги |
|
| Фаолият йиллари | 1925-йилдан 1974-йилгача |
| Жанр | Фелетон Памфлет |
Ҳаёти
Нариняни Семён 1908-йили Тошкентда туғилган. Унинг ота-онаси турк-арманларнинг навбатдаги қирғинидан сўнг Тоғли Қорабоғдан Марказий Осиёга қочиб кетишган. Унинг отаси Давид Семенович Наринянц инқилобдан олдин кичик ижарачи бўлган ва 1918-йилдан кейин у жиноят қидирув агенти бўлиб ишлай бошлаган. 1921-йилда тифдан вафот этган. Семён Наригнани бобоси вино савдоси билан шуғулланган. Семён болалигида полиомиэлитдан азият чеккан. Ўша пайтда бу касаллик ҳали касалликларнинг нозологик номенклатурасига киритилмаган, яъни шифокорларга ҳали яхши маълум эмас эди. Бизнинг оиламизда Семён дифтерия билан оғриган, деган фикр кенг тарқалган эди, касалликнинг оқибатлари унинг чап оёғи мушакларининг заифлигида намоён бўлган, бу эса уни чўлоқ қилиб қўйган. Йиллар давомида оқсоқлик кучайиб борди. – Георгий Никитиннинг хотираларидан 1924-йилда Тошкентдаги саноат-иқтисодиёт техникумини ўқиб тугатиб, ижод қилишни бошлаган. 1924-йил Москва шаҳрига келади.
1925–1952-йиллари „Комсомолская правда“ да ишлаган. 1945-йили эса Нюрнбергга юборилади. 1946-йили КП махсус мухбирлари Сергей Крушинский ва Семён Нариняни Нюрнбергдан асрнинг суд жараёнининг репортажларини эфирга узатади[1].
Семён таҳририят ходимларининг ташрифи доирасида йирик совет қурилиш майдончаларига саёҳат қилган[2]. 1952-йилдан КПСС Марказий Комитети қарори билан „Правда“ газетасига ўтказилиб, фелетон бўлими муҳаррири этиб тайинланади. 1958-йилда эса „Юлдузли касаллик“ фелетонини нашр этиб, унда машҳур совет футболчиси Эдуард Стрелцов танқид қилинган. 1959-йил 14-августда „Правда“ да унинг „ухар-савдогар“ фелетони қурилиш-монтаж бошқармаси бошлиғининг шафқациз турмуш тарзи ҳақида чоп этилган[3]. Семён Нариняни 1974-йилда Москвада вафот этган.

Переделкинское қабристонига дафн қилинади.
Оиласи
Опаси – Нариняни (Аввакумова билан турмуш қурган) Галина Давйдовна (1910-1972).
Акаси – Нариняни Григорий Давйдович.
Хотини – Нариняни Наталя Павловна (1913-2004).
Ўғли – Нариняни Александр Семёнович (1937-2010).
Набираси – Нариняни Александр Александрович (1968-йили туғилган).
Набираси – Нариняни Михаил Александрович (1971-1999).
Манбалар
- ↑ „«Комсомолка»: история, которой можно гордиться“. 2009-йил 14-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 6-октябр.
- ↑ „Я испытал радость, когда при знакомстве старый доменщик сказал: «Ну а как поживают Семен Нариньяни, Валя Китаин?» И тот и другой журналисты, работали до тебя в «Комсомольской правде», тут, на Магнитке, в разное время они выпускали специальную «Комсомолку» строителям.“. 2019-йил 10-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 18-июл.
- ↑ Теория практика художественно-публицистических жанров / Евгения Исааковна Журбина. – Мисл, 1969. – 399 с. – стр. 385
Ҳаволалар
- Георгий Александрович Никитин „Москвалик эслатмалари“
- Москва бош архив бошқармаси. (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-09-26 санасида архивланган) 227-сонли фонд. (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-09-26 санасида архивланган) Нариняни Семён Давйдович (1908-1974), журналист, драматург // 208 та мақола. (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-09-26 санасида архивланган) , 1898—1989, 1 оп. (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-09-26 санасида архивланган)