Nasr ibn Musharraf ar-Ravadifiy
Наср ибн Мушарраф ар-Равадифий (арабча: نصر بن مشرف الروادفي; 1032-йилда вафот этган) Маниқа қалъаси ва Антиохия яқинидаги Жабал ар-Равадифнинг араб бошлиғи бўлган.
Биографияси
1027-йилда Ҳалаб ҳукмдори Салиҳ ибн Мирдас ҳарбий ишда тажрибасиз бўлган антиохиялик Мичаэл Спондйлесни мағлуб эта олди. Шунга қарамай, Пофос Аргирос тортишувли чегара ҳудуди Жабал Равадиф ҳукмдори Наср ибн Мушарраф ар-Равадифийни қўлга олишга муваффақ бўлди, у эса кейинчалик Майкл Спондилга ёрдам ваъда қилиб озод бўлишга эришди[1][2]. Ар-Равадифий, шунингдек, қўмондонни византияликларнинг минтақадаги назоратини кучайтириш учун Маниқа қалъасини қуриш зарурлигига ишонтира олди. Антиохия қўмондони ар-Равадифийнинг таклифидан қаноатланиб, тарихчи Жоҳн Скйлитзеснинг ёзишича, қалъани Византия маблағлари ҳисобидан қуришга қарор қилди ва уни ҳимоя қилиш учун 1 000 рум аскарини жойлаштирди. Император Романос ИИИ Аргирос ҳам ар-Равадифийни патриций мартабасига кўтаришга қарор қилди.
Қалъа қурилиши тугагач, ар-Равадифий Триполи қозиси ва минтақанинг Фотимий қўмондонига Византия гарнизонига ҳужум қилиш ҳақида хабар юборди[3][4]. Навкарларни ўлдириб, қалъани эгаллагач, ар-Равадифий Бикисраилни ҳам ўз назоратига олишга муваффақ бўлди. Сўнгра у Мараcлеани эгаллашга уринди, бироқ Антиохия духси Мистҳеиалик Никетас қамалдан муваффақиятли ҳимояланди[5].
1031-йилда Никетас Маниқани ўз қўлига олишга ҳаракат қилди, лекин ар-Равадифий қўшини тунда қамал ускуналарини ёқиб юбориб, византияликларни чекинишга мажбур қилди. Орадан бир йил ўтгач, Никетас 13 кунлик қамалдан сўнг қалъани эгаллашга муваффақ бўлди; бунинг устига ар-Равадифийнинг хотини ва тўрт қизи ҳам қўлга олинди[6], ар-Равадифий эса қочиб қутулишга муваффақ бўлди.
1032-йилда ар-Равадифий Триполи яқинида византияликларга қарши жангда ҳалок бўлди.
Адабиётлар
- ↑ Wортлей 2010, с. 356.
- ↑ Фелих 1981, с. 79.
- ↑ Жоҳн Скйлитзес, Сйнопсис оф Ҳисториэс, 379.59–69
- ↑ Антиохиялик Яҳё]], 502
- ↑ „Никетас оф Мистҳеиа, доух оф Антиоч“.
- ↑ Жоҳн Скйлитзес, Сйнопсис оф Ҳисториэс, 383.91–93
Манбалар
- Фелих, Wолфганг. Бйзанз унд диэ исламисче Wелт им фрüҳерен 11. Жаҳрҳундерт (Герман). Вена: Верлаг дер Öстерреичисчен Академиэ дер Wиссенсчафтен, 1981. ИСБН 9783700103790.