Navo (bezak turi)
Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Наво (нова) — ярим ёй шаклидаги безак тури; шифт билан девор оралиғидаги қайрилма эгик шаклли ҳошия безак. Миллий меъморликда биноларнинг ички ва ташқи қисмини безашда ишлатилади. Замонавий биноларнинг ташқи қисмида том билан девор оралиғида бўртиб чиқиб (деворга оқиб тушадиган сувни тўсиб) туради ва бинога салобатли кўриниш беради. Н. безаги ганч, ёғоч, мармар ва бошқалардан тайёрланиши мумкин. Ус т а Ширин Муродовнинг ганчли ажойиб Н. намуналари Тошкент шаҳридаги кўпгина бинолар (Навоий театри, Тошкент куранти ва бошқалар)ни безаб турибди. Халқ усталаридан Т. Арслонқулов, М. Усмонов, Ш. Ғафуров, Ж. Ҳакимов, С. Норқўзиев, О. Файзуллаев ва бошқа нақшли ганч, ёғоч Н.ларни кенг қўллаган.[1]
Манбалар
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |