Нахшон (ибронийча: נחשון בן עמינדב‎) — яҳудийларнинг Мисрдан чиқиши давридаги Яҳуда қабиласининг бошлиғи. Аминадавнинг ўғли, Элишеванинг укаси[1].

Яҳудийлар Қизил денгиз олдига етиб келганларида, Нахшон Парвардигорга ишониб денгизга биринчи бўлиб кирган. Денгиз сувлари уни деярли қоплаб олгач, мў’жиза юз беради ва сувлар чекинади[2].

Қадимги черков славян транскрипсиясида Наассон имлоси қабул қилинган; „БЕАН“ да Касон деб аталади[3].

Ивритчада נַחְשוֹן сўзи илон овчи касбини (נַחָש [нахаш] — илон сўзидан) ва илонбўйин-қушни билдиради. Шу муносабат билан, мажозий маънода Нахшон номи „қайсар“ деган маънони англатади.

Аминадавнинг ўғли Нахшон номи Исроил қамоқхонаси маъмуриятининг махсус отрядига берилган[4].

Салмоннинг отаси, шоҳ Довуд ва Исо Масиҳдаги (Лк. 3:23-38) шоҳ Воознинг аждоди.

Манбалар

  1. ↑ группа авторов Еврейская энциклопедия: Свод знаний о еврействе и его культуре в прошлом и настоящем — СПб.: Брокгауз — Ефрон.
  2. ↑ 20 // Книга Руфь (др.-евр.)
  3. ↑ Бавли Бава Батра — С. 91а.
  4. ↑ Елисавета // Библейская энциклопедия архимандрита Никифора. — М., 1891—1892.