Неосхоластика — ўрта аср схола-стикасини тиклашга уринувчи католицизм фалсафасидаги турли оқимлар мажмуи. ХИХ аср бошида пайдо бўлган, охиридан эса кенг ёйилди, неотомизм Н.нинг асосий оқимига айланди. Ис-панияда (ХХ аср ўртасидан Германияда ҳам) испан илоҳиётчиси Ф. Суарес (1548—1617) таълимоти асосида ривожланди. Н.нинг бир канча мактаблари томизмни энг янги фалсафий оқимлар билан бирлаштиришга уринмоқда.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил