Нейтрофиллар (лот. неутер - у ҳам, бу ҳам эмас ва юн. пҳилео — севаман) — умуртқали ҳайвонлар ва одам қони лейкоцитларининг бир хили. Н. протоплазмаси рангсиз ёки оч пушти, қизғиш-бинафша рангда, донадор. Ўртача катталиги 9—12 мкм. Н. етилиб боришига қараб қуйидагиларга ажратилади: миелоцитлар, ёш Н., таёқча ўзакли Н. ва сегмент ўзакли Н. Н. промиелоцитлардан етилишига қараб ўзга-риб боради, асосий ўзгаришлар ўзагида кузатилади: дастлаб ўзакда ботиқ ҳосил бўлади, кейин ўзак букилган таёқчани эслатади, сўнгра орасида ингичка кўприкчалари бор сегментларга (3 тадан 5 тагача) бўлинади. Н. фагоцитоз қилиш ва гуморал омиллар ишлаб чиқариш хусусиятига эга, шунинг учун микрофаглар гуруҳига киритилган. Катта ёшли одамларда таёқча ўзакли Н. 1—6% ни, сегмент ўзакли Н. 47—72% ни ташкил қилади. Соғлом одам қонида ёш Н. уч-рамайди. Ҳар хил патологияларда сегмент ўзакли Н.нинг сегментланмаган Н.га нисбати ўзгаради. Мас, бу кўрсат-кич камайса, Н.нинг чап томонга сил-жиши (кўпгина яллиғланиш жараёнлари, лейкоцитозда), кўрсаткич кўпайса, ўнг томонга силжиши, лейкопения кузатилади (оғир кечувчи анемияда). Ҳар хил касалликларда Н.нинг хажми, протоплазмаси ва донадорлиги ўзгариши мумкин. Қрнда Н. миқдорининг кўпайиши нейтрофиллёз деб аталади.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил