Nikolay Golovachev
Головачев Николай Никитич (1823 — 1887) – рус генерали, Кавказ уруши ва Туркистон юришлари қатнашчиси.
| Головачев Николай Никитич | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
10-декабр 1823-йил Болхов, Орлов губернаторлиги, Россия империяси |
| Вафоти |
13-март 1887-йил (63 ёшда) Мена, Сосницкий округи, Чернигов губернаторлиги, Россия империяси |
| Фуқаролиги | Россия империяси |
| Унвони | Генерал-лейтенант |
| Жанг/уруш | Кавказ уруши |
| Мукофотлари |
|
Ҳаёти

1823-йил 10-декабрда Орловл вилоятининг Волхов шаҳрида туғилган. Отаси – Никита Трофимович Головачев (1784—1835-йилдан кейин), денгиз кадет корпусининг битирувчиси, швед уруши ва 1812—1814-йиллардаги Ватан уруши қатнашчиси. 1834-йилдан Никита Трофимович Санкт-Петербургдаги Охта порох заводининг командири, генерал-маёр, 25-йиллик бенуқсон хизмати учун 4-даражали Георгий ордени соҳиби[1].
Николай Головачев дастлабки таълимни уйда олди, сўнгра Бош муҳандислик мактабига ўқишга кирди ва у ерни 1844-йилда прапоршник сифатида тугатди.
Тахминан тўрт йил муҳандислик бўлимида хизмат қилганидан сўнг, 1848-йилда иккинчи лейтенант унвони билан 77-Тенгинский пиёда полкига тайинланди ва дарҳол Кавказ юришларида қатнашди. У Тенгинский полкидаги хизматини Чеченистондаги тоғлиларга қарши урушда бир қатор ғалабалари билан эсда қолган. Бунинг учун у унвонлар ва орденлар билан мукофотланган.
1854-йилда Головачев капитан унвони билан 78-Навагинский пиёдалар полкига ўтказилди, у ерда 1860-йилгача полкни бошқарган. Кейинчалик 79-чи Куринский пиёда полки қўмондони этиб тайинланган. Головачев 1860-йилда Ичкерия округининг бошлиғи этиб тайинланди ва у ерда 1867-йилгача қолди. Ўша йили, 23-июнда Головачев Туркистонга жўнатилди ва Сирдарё вилояти ҳарбий губернатори этиб тайинланди. Ҳарбий губернаторлик билан бирга генерал-маёр унвонига сазовор бўлди. Головачев 1867-йил 21-сентябрда янги хизмат жойи Тошкентга келди.
1868-йил апрел ойидан бошлаб Бухоро юриши бошланди, унинг натижаси деярли бутун Миёнқол водийсининг забт этилиши ва Самарқанднинг қўлга киритилиши бўлди. Головачевнинг ўзи Чўпон ота чўққилари ва Зирабулоқдаги жангларда бевосита қўшинларга қўмондонлик қилди. Бухоро юришидаги иштироки учун у 4-даражали Сент-Жорж ордени билан тақдирланган.
1868-йилдан 1873-йилгача бўлган даврда у вилоятни бошқарган. Бу орада Россия билан Хива муносабатлари тобора кескинлашиб борарди. Чўл бўйлаб Хивага янги юриш эҳтимолини ҳисобга олиб, Головачев 1871-йил кузида дашт бўйлаб Хива ва Амударёга борадиган йўлларни шахсан текширишга киришди. 17-сентябрда у ўз мулозимлари ва ҳамроҳлари билан йўлга чиқди. Қизилқум даштидан Мингбулоққа, сўнгра у билан гаплашган киши билан Казалинский отрядига боғланиб, Ирки-кўрфази орқали Казалинскга қайтиб келди.
У 1887-йил 13-мартда Чернигов вилояти, Сосницкий тумани, Мена шаҳрида вафот этди.
Мукофотлари
- 4-даражали Муқаддас Анна ордени. Жасорат учун (1851)[2]
- 3-даражали Авлиё Анна ордени камон билан (1853)
- 2-даражали Муқаддас Станислав ордени қилич билан (1855)
- Император тожи , 2-даражали Муқаддас Станислав ордени. (1860)
- 2-даражали Муқаддас Анна ордени (1861)
- 2-даражали Сент-Анна ордени. (1862)
- 4-даражали Муқаддас Владимир ордени (1864)
- 1-даражали Муқаддас Анна ордени қилич билан (1868)
- 4-даражали Сент-Жорж ордени (1868)
- 3-даражали Муқаддас Владимир ордени (1869)
- Олмос билан безатилган олтин қилич (1869)
- 1-даражали Муқаддас Анна ордени (1871)
- 3-даражали Сент-Жорж ордени (1873)
- 2-даражали Муқаддас Владимир ордени қилич билан (1874)
- Қиличли Оқ бургут ордени (1875)
- Авлиё Александр Невский ордени (1876)
Манбалар
- ↑ Кораблёв Н. А., Мошина Т. А. Георгиевские кавалеры Олонецкой губернии 1812—1917. Краткий справочник. — Петрозаводск, 2016. — 72 с.
- ↑ Список генералам по старшинству. СПб 1877 г.
Адабиётлар
- Головачев, Николай Никитич // Военная энциклопедия : [в 18 т.] / под ред. В.Ф.Новицкого, 1911—1915.
- Русский биографический словарь: В 25 т. / под наблюдением А. А. Половцова. 1896—1918.
- Терентьев М. А. История Завоевания Средней Азии. Т. 1—3. СПб., 1903.