Николай Владимирович Лавров (1911-йил 17-декабр, Россия империяси, Самара — 1981-йил 21-апрел, СССР) — газ ва ёнилғи соҳасидаги совет олими, кимёгар, техника фанлари доктори (1950), Ўзбекистон ССР Фанлар академияси академиги (1960)[1], КПСС аъзоси (1942), СССР газ саноати вазирлиги илмий-техника кенгаши аъзоси, Бутуниттифоқ Газ илмий текшириш институти қошидаги ёнилғиларни қазиб чиқариш сексиясининг раиси[2].

Николай Владимирович Лавров
Таваллуди 17-декабр 1911-йил
Самара, Rossiya bayrogʻi Россия империяси Россия империяси
Вафоти 21-апрел 1981-йил(1981-04-21)
(69 ёшда)
SSSR bayrogʻi СССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Соҳаси газ ва ёнилғи
Таълими Москва Кимё технологияси институти
Илмий даражаси Техника фанлари доктори
Илмий унвони Ўзбекистон СССР ФА академиги
Мукофотлари

Таржимайи ҳоли

Николай Владимирович Лавров 1911-йил 17-декабр[3] куни Самарада таваллуд топган. 1934-йили Дмитрий Менделеев номидаги Москва Кимё технологияси институтини битиради[3]. 1935—1936-йиллари Москва тунукасозлик заводида газ-генератор стансиясининг катта муҳандиси, 1939—1941-йилларда СССР Фанлар академияси Энергетика институтида илмий ходим бўлиб ишлаган. 1941—1945-йиллари Улуғ Ватан урушида иштирок этган. Лавров 1945—1948-йиллари СССР ФА Энергетика институти ҳамда Ёнилғи қазиламалари институтида катта илмий ходим, 1948—1949-йиллари СССР ФА Прездиумида ишлаган. 1949-йилдда Лавров Андрей Чернишёв билан биргаликда Бутунттифоқ Ер ости газлари илмий текшириш институтини ташкли этишда ташаббус кўрсатишган[3]. 1949—1951-йилларда Бутунттифоқ Ер ости газлари илмий текшириш институти (ВНИИподземгаз) ходими, 1951—1953-йилларда мазкур инситутнинг директори, СССР ФА Ёнилғи қазилмалар институтида (1953—1959-йиллар) илмий ишлар бўйича директор ўринбосари, 1960—1964-йиллари Ўзбекистон ССР Фанлар академияси техника фанлари бўлимининг академик-секретари ҳамда Ўзбекистон ССР ФА Ёнилғидан фойдаланиш институти директори[1], 1965-йилдан Бутуниттифоқ Газ илмий текшириш институти (ВНИИПрозмгаз) да лаборатория мудири вазифасида фаолият олиб борган[2]. Олим 1981-йил 21-апрелда 69-ёшида вафот этган[3].

Илмий ишлари

Лавров газсимон ёнилғилардан фойдаланишга ва ёнилғиларнинг кимёвий технологиясига оид 300 га яқин илмий асар, шу жумладан 14 китоб ва монография муаллифидир[2].

Мукофотлари

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Т. Богатова. „Юбилейи-2006“ (рус тилида). 2023-йил 1-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 7-январ.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 ЎзСЕ 1975, с. 254
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 „Лавров Николай Владимирович“ (рус тилида). 2023-йил 1-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 7-январ.

Адабиётлар

  • Ўзбек Совет Энсиклопедияси, ВИ том, Тошкент: ЎзСЕ Бош редаксияси, 1975 — 640-бет.