Nikolay Rozov
Николай Иванович Розов (1918-йил 4-декабр, Вйглядовка қишлоғи – 2000-йил 8-август, Москва) – совет армияси капитани, Улуғ Ватан уруши қатнашчиси, Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1945).
| Николай Иванович Розов | |
|---|---|
| Таваллуди |
4-декабр 1918-йил Вйглядовка қишлоғи, Россия |
| Вафоти |
8-август 2000-йил (81 ёшда) Москва, Россия |
| Фуқаролиги |
|
| Қўшин турлари | пиёда аскарлар |
| Хизматдаги йиллари | 1937–1946 |
| Жанг/уруш |
Совет-Фин уруши (1939–1940) Улуғ Ватан Уруши |
| Мукофотлари |
|
Ҳаёти
Николай Иванович Розов 1918-йил 4-декабрда Вйглядовка қишлоғида (ҳозирги Пенза вилоятининг Мокшанский туманида) туғилган[1]. Мактабнинг еттинчи синфини битиргандан кейин Тошкентда яшаб, ижод қилган. 1937-йилда Розов Ишчилар ва Деҳқонлар Қизил Армияси сафига чақирилган. Совет-Фин уруши жангларида қатнашган. У 1941-йилнинг июл ойидан Улуғ Ватан уруши фронтларида хизмат қилишни бошлаган. 1943-йилда Розов пиёдалар мактабини муваффаққиятли тугатган.
1944-йил декабр ойига келиб, гвардия лейтенанти Николай Розов Иккинчи Украина фронти 46-армиясининг 59-гвардия ўқчи дивизиясининг 176-гвардия отишма полкининг ротасига қўмондонлик қилган. Венгрияни озод қилиш пайтида у ўзини кўрсатган. 1944-йил 4-декабрда Розовнинг компанияси Эрчи шаҳри яқинида Дунайни кесиб ўтган ва унинг қирғоғидаги кўприкни эгаллаб олган. Шундан сўнг у немисларнинг кўплаб қарши ҳужумларини қайтарган.
СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1945-йил 24-мартдаги фармони билан гвардия лейтенанти Николай Розов Ленин ордени, „Олтин юлдуз“ медали ҳамда Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони билан тақдирланган[2].
Розов 1946-йилда капитан унвони билан захирага ўтказилди ва Тошкентда яшаб, шу ерда ишлай бошлаган.
Николай Иванович Розов 2000-йил 8-августда Москва шаҳрида вафот этган.
Мукофотлари
Николай Иванович Розов Биринчи даражали Ватан уруши ордени, тўртта Қизил Юлдуз ордени ва бир қатор медаллар билан ҳам тақдирланган.
Адабиётлар
- Герои и подвиги. — Саратов, 1978. — Кн. 4. — С. 142—149.
- Джураев Т. Д. Верные сыны Родины. — Ташкент, 1964. — С. 338—339.
- Подвиг. — Ташкент, 1980. — С. 204—225.
Манбалар
- ↑ „Николай Иванович Розов“. www.артчиве.ру. 2023-йил 11-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 11-ноябр 2023-йил.
- ↑ „Николай Иванович Розов“. www.wарҳероэс.ру. Қаралди: 11-ноябр 2023-йил.
Ҳаволалар
- „Николай Розов“ (ру). Герои страны. Қаралди: 2015-йил 9-феврал.