Николай Константинович Симонов (21-ноябр (4-декабр) 1901-йил Самара – 20-апрел 1973-йил Ленинград) – совет театр ва кино актёри, театр режиссёри. СССР халқ артисти (1950). Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1971). Учта Сталин мукофоти (1941, 1947, 1950) ва К. Станиславский номидаги РСФСР Давлат мукофоти лауреати (1966).

Николай Симонов
Туғилган санаси 21-ноябр (4-декабр) 1901-йил
Туғилган жойи Самара, Россия империяси
Вафот санаси 20-апрел 1973-йил
Вафот жойи Ленинград, РСФСР, СССР
Фуқаролиги Rossiya bayrogʻi Россия SSSR bayrogʻi СССР
Касби Актёр, театр режиссёри
Мукофотлари

Oʻroq va bolgʻa medali 1941–1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun medali Jasoratli mehnati uchun medal

SSSR xalq artisti RSFSR xalq artisti Stanislavskiy nomidagi Davlat mukofoti

Таржимаи ҳоли

Николай Симонов 1901-йил 21-ноябр куни Самарада ун майдалаш корхонаси менежери оиласида дунёга келган. 1922-йилда Петроград техник санъат институтига ва Л. С. Вивен устахонасига иккинчи курсга ўқишга кирди ва бир мунча вақт иккита ўқув юртда таҳсил олди, лекин 1923-йилда рассомчиликни тарк этди. 1924-йилда Санъат институтини тамомлаган ва Ленинград давлат драма театри (кейинчалик А. С. Пушкин номидаги, ҳозирги Александр театри) труппасига таклиф қилинган. Бироқ, дарҳол театрга кела олмаган. Ўша йили бир йилга Қизил Армияга хизмат сафарига чақирилган. Театрда етти йил хизмат қилиб, бир нечта асосий ролларни, жумладан, Л. Н. Сейфуллинанинг „Виринее“ филмида Павел ролини ва В. В. Ивановнинг „14-69 бронепоезде“ филмидаги Вершин ролини ижро этди. 1931-йилда Ленинграддан кетиб, Самара вилоят драма театрига (ҳозирги М. Горкий номидаги Самара драма театри) раҳбарлик қилди. 1934-йилда А. С. Пушкин номидаги Ленинград драма театрига қайтиб келган ва яна ишини шу ерда давом эттирган. Бир неча ўн йиллар давомида етакчи театр актёрларидан бири бўлган ва режиссёр сифатида ҳам фаолият олиб борган[1]. У 1924-йилда дебют қилган; овозсиз кинолар пайтида ўндан ортиқ филмларда, шу жумладан, В. Р. Гардиннинг „Кастус Калиновски“ киносига ҳам дебют қилган. Николай Константинович Симонов 1973-йил 20-апрелда Ленинградда (ҳозирги Санкт-Петербург) қизилўнгач саратонидан вафот этган ва Волковское қабристонига дафн қилинган.

Оиласи

  • Ўғли – Николай Николаевич Симонов, онколог[2].
  • Қизи – Екатерина Николаевна Симонова (1935-йилда таваллуд топган), Репин номидаги Бадиий академия битирувчиси.

Унвон ва мукофотлари

Режиссёрлик иши

  • 1936-йил – „Безприданница“ А. Островский
  • 1938-йил – „Очная ставка“ ака-ука Тур ва Л. Р. Шейнин
  • 1940-йил – „Зикови“ (1940) М М. Горкий.

Манбалар

  1. ↑ Театральная Энциклопедия. драма опера балет оперетта цирк эстрада драматург режиссёр
  2. ↑ Соломонов А. Актриса Зинаида Шарко: Я хотела быть торпедисткой // Известия : газета. — Андоза:М.. Архивировано 20 ноябр 2010 года.