Nikolay Yegay
Николай Егай, шунингдек, Николай Ден Мунович Егай (1926-йил 14-октябр, Михайловка қишлоғи, Приморск ўлкаси – 1987-йил, Қозоғистон ССР, Жамбул) – Ўзбекистон ССР, Тошкент вилояти, Қуйи Чирчиқ тумани Будённий номидаги колхоз аъзоси, Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1953)[1][2].
| Иля Ким | |
|---|---|
| Таваллуди |
14-октябр 1926-йил Михайловка қишлоғи, Приморск ўлкаси |
| Вафоти |
1987-йил Қозоғистон ССР, Жамбул |
| Фуқаролиги |
|
| Партияси | КПСС |
| Мукофотлари |
|
Ҳаёти
Николай Егай 1926-йил 14-октябрда Михайловка қишлоғида (ҳозирги Приморск ўлкаси) деҳқон оиласида туғилган. 1937-йилда ота-онаси билан Ўрта Осиёга сургун қилинади. Меҳнат фаолиятини 1942-йилда бошлаган. Тошкент вилояти Қуйи Чирчиқ тумани Будённий номидаги колхозда оддий колхозчи, мудир бўлиб ишлаган. Улуғ Ватан уруши йилларида фронтга жалб қилинган. Коми Автоном Совет Социалистик Республикасида дарахт кесиш ишларида ишлаган (1943—1946).
1946-йилда Тошкент вилоятига қайтиб, Қуйи Чирчиқ тумани Будённий номидаги колхозда мудирлик фаолиятини давом эттирди. 1949-йилда меҳнат ютуқлари учун у Ленин ордени билан тақдирланган.
1952-йилда Николай Егай жамоаси 12 гектар майдондан 74,6 сентнер яшил жут поясини йиғиб олди. СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1953-йил 21-декабрдаги фармони билан у Ленин ордени ва "Ўроқ ва Болға" олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвони билан тақдирланган.
1956-йилда Чирчиқ шаҳридаги Кимё-механика техникумини тамомлаган. Жамбул шаҳридаги суперфосфат заводида уста (1956—1957), Жамбулдаги 3-сонли йўл участкасида механик (1957) бўлиб ишлаган. 1957-йилда Узоқ Шарққа кўчиб ўтди ва у ерда Хабаровск вилоятидаги ёғоч заводида иш бошлади (1957—1959). Кейинчалик у Чечен-Ингуш Автоном Совет Социалистик Республикасининг Сунжа вилояти маданият ходими, дон қабул қилиш пунктида бригадир бўлиб ишлаган (1959—1963). 1962-йилда у Совет Иттифоқи Коммунистик партияси аъзолигига қабул қилинди.
1963-йилда Қорақалпоғистон Автоном Совет Социалистик Республикасига кўчиб ўтди. Хўжайли тумани 166-қурилиш трестининг қурилиш участкаси бошлиғи, Қўнғирот тумани СМУ-21 қурилиш участкасида прораб бўлиб ишлаган (1963—1965). 1965-йилдан Украина ССРнинг Донецк вилоятида яшаб, Пролетар туманидаги Тепличний совхозида бригадир бўлиб ишлаган.
1965-йилда Қозоғистон ССРга кўчиб ўтган, у ерда Жамбулдаги суперфосфат заводида механик (1965-1967), Олмаота вилояти Каскелен туманидаги „Олатау“ ва „Дружба“ совхозларида ишчи бўлиб ишлаган.
1973-йилда Запороже вилояти Волнянский тумани Гнаровская номидаги совхозда сабзавотчилар бригадасида ишчи бўлиб ишлаган. Кейин яна Жамбулга қайтиб келади ва у ерда оператор, суперфосфат заводида уста (1973—1975), „Химпром“ ишлаб чиқариш бирлашмаси 5-сонли сехда уста (1975—1978), „Казхимремстроймонтаж“ трестининг 4-СМУ катта устаси (1978—1982), „Химпром“ ишлаб чиқариш бирлашмаси 4-сонли сех катта устаси (1982—1986) бўлган.
1987-йилда Жамбулда вафот этган. Жамбулда дафн этилган.
Мукофотлари
- Социалистик Меҳнат Қаҳрамони
- Ленин ордени – икки марта (1949, 1953)
Манбалар
- ↑ „Герой Социалистического Труда Егай Николай“. www.wарҳероэс.ру. Қаралди: 19-ноябр 2023-йил.
- ↑
Видео-Энциклопедия корё сарам. Герой Социалистического Труда Николай Егай ЁуТубеда