Ноэма (ибронийча: נעמה‎ -‎ завқ маъносини билдирувчи сўздан; инглизча: Наамаҳ, На’амаҳ) — Библия қаҳрамони, Тубал-Каиннинг синглиси[1][2].

Адин Эвен-Исраэл Штейнзалц таъкидлашича, кейинчалик Лемехнинг (Ламех) қизи Ноама (Ноэма) Нуҳнинг хотини бўлган[3] (қаранг. Нуҳнинг хотини)[4][5].

Исмнинг ёзилиш вариантлари

Ноэма деб ёзилишидан ташқари, қуйидагича ёзилиши ҳам мавжуд:

  • Ноэма;
  • Наама[6];
  • Ноама[7];
  • Ноэмзара[8];
  • Ноэми[9].

Бошқа маълумотлар

Адин Эвен-Исраэл Штейнзалц таъкидлашича, Мидраш Зоҳарда, Берешит[10] да у жинларни туғдирганлиги айтилади[11].

Бошқа динлардаги эслатмалар

  • ХВИИ-асрнинг дин бўйича мутахассиси Жон Гилл „Наама“ исмини Нуҳнинг ўғли Хомнинг хотини исми сифатида ишлатган ва унинг фикрига кўра, бу аёлни Нуҳнинг хотини билан адаштиришган.
  • Наама Канъондаги шаҳар бўлиб, у яҳудий қабиласи томонидан қўлга олинган ва қул қилинган Иисус Навин (15:41) китобида кўрсатилган[12]. Эҳтимол, бу шаҳар Канъоннинг пойтахти Маккедага ишора бўлган бўлиши мумкин.
  • Наама — Шоҳлар Китоби 14:21, 31 ва Солномалар 12:13 га кўра Оммонлик бўлиб, шоҳ Сулаймоннинг хотини ва унинг меросхўри Ровоамнинг онаси[12]. У Сулаймоннинг хотинлари орасида „Танах“да фарзанд дунёга келтиргани ҳақида зикр этилган ягона аёлдир.
  • Наҳема — хиёнат фариштаси, Зоҳарик Каббаладаги Самоил жинининг суккубларидан бири. У олдиндан сезишнинг онаси. Асосан Ламеҳнинг қизи деб аталади; у қандай қилиб иблисга айлангани номаълум. Гностик Каббалада у Наҳемаҳ деб аталади.

Диний бўлмаган эслатмалар

  • Наамаҳ, Жаклин Кери томонидан ёзилган Кушиэл Мероси достонидаги Элуанинг ҳамроҳларидан бири[13].
  • Наамон — исмнинг эркакча версияси; Шоҳлар китобида тилга олинган Сурия армияси қўмондони[14].

Манбалар

  1. ↑ Никифор (Бажанов) Ноема // Иллюстрированная полная популярная библейская энциклопедия в 4-х выпусках. Выпуск ИИИ — М.: 1892.
  2. ↑ 22 // Книга Бытия (др.-евр.)
  3. ↑ источник
  4. ↑ Наама // Еврейская энциклопедия — СПб.: 1911. — Т. 11. — С. 453.
  5. ↑ Быт. 4:22
  6. ↑ Библия под редаксиэй М. П. и М. М. Кулакових, 4:22, Тора в переводе Михаила Ковсана, Вначале, 4:22
  7. ↑ Адин Эвен-Исраэл Штейнзалс со ссилкой на: мидраш Берешит раба 23:3, источник
  8. ↑ у МХИТАРА АЙРИВАНКСКОГО, 2140 год
  9. ↑ Мхитар Айриванеци, Хронографическая история, Второй труд, абзац 2
  10. ↑ 1:14
  11. ↑ источник
  12. ↑ 12,0 12,1 „Тҳе Жеwиш Энcйcлопедиа“. 2012-йил 14-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2007-йил 5-август.
  13. ↑ Библия под редакцией М. П. и М. М. Кулаковых, 4:22, Тора в переводе Михаила Ковсана, Вначале, 4:22
  14. ↑ «И взял себе Ламех две жены: имя одной: Ада, и имя второй: Цилла. <...> Цилла также родила Тувалкаина [Фовела], который был ковачом всех орудий из меди и железа. И сестра Тувалкаина Ноема.» (Быт. 4:19-22).