Қизил гипергигант ВЙ Cанис Мажорис атрофидаги жуда катта телескоп тасвири

ОҲ/ИР юлдузи асимптотик гигант новдаси (АГБ) ёки қизил супергигант ёки гипергигант (РСГ ёки РҲГ) юлдуз бо'либ, кучли ОҲ масер эмиссиясини ко'рсатади ва инфрақизил то'лқин узунликларига яқинроқ бо'лганда жуда ёрқин бо'лади. Бу эса о'згача ко'риниш касб этади.

АГБ эволюциясининг жуда кеч босқичларида юлдуз ҳаддан ташқари масса ё'қотилиши билан супер шамолни ривожлантиради. Юлдуз шамолидаги газ юлдуздан совиб кетганда конденсацияланади ва сув (Ҳ 2 О) ва кремний оксиди (СиО) каби молекулаларни ҳосил қилади. Бу эса қуйидаги масалаларга олиб келиши мумкин. Бу чанг доналарини, асосан силикатларни ҳосил қилиши мумкин, улар юлдузни қисқа то'лқин узунликларида яширади ва кучли инфрақизил манбага олиб келади.[1] Гидроксил (ОҲ) я'ни, радикаллари фотодиссосиация ёки то'қнашув диссоциацияси натижасида ҳосил бо'лиши мумкин.[2]

Ҳ 2 О ва ОҲ иккаласи ҳам масер эмиссиясини ишлаб чиқариш учун помпаланиши мумкин. Айниқса, шуни та'кидлаш жоизки, ОҲ масерлари 1612 да кучли масер ҳаракатини келтириб чиқариши мумкин. МГц ва бу ОҲ/ИР юлдузларининг белгиловчи хусусияти сифатида қаралади. Мира о'згарувчилари каби ко'плаб бошқа АГБ юлдузлари 1667 МГц ёки 22 МГц каби бошқа то'лқин узунликларида заифроқ ОҲ масерларини ко'рсатади.[3]

Мисоллар

ОҲ/ИР юлдузлари

Манбалар

  1. ↑ Кемпер, Ф.; Де Котер, А.; Wатерс, Л. Б. Ф. М.; Боуwман, Ж.; Тиэленс, А. Г. Г. М. (2002). „Дуст анд тҳе спеcтрал энергй дистрибутион оф тҳе ОҲ/ИР стар ОҲ 127.8+0.0: Эвиденcе фор cирcумстеллар металлиc ирон“. Астрономй анд Астропҳйсиcс. 384-жилд, № 2. 585-бет. арХив:астро-пҳ/0201128. Бибcоде:2002А&А...384..585К. дои:10.1051/0004-6361:20020036.
  2. ↑ Голдреич, П.; Сcовилле, Н. (1976). „ОҲ-ИР старс. И - Пҳйсиcал пропертиэс оф cирcумстеллар энвелопес“ (ПДФ). Астропҳйсиcал Жоурнал. 205-жилд. 144-бет. Бибcоде:1976АпЖ...205..144Г. дои:10.1086/154257.
  3. ↑ Леwис, Б. М. (2002). „Он Деад ОҲ/ИР Старс“. Тҳе Астропҳйсиcал Жоурнал. 576-жилд, № 1. 445–449-бет. Бибcоде:2002АпЖ...576..445Л. дои:10.1086/341534.