Obidiy Ismoil Eldinovich

Обидий Исмоил Элдинович (1880, Ғулжа — 1941/42, Краснояр ўлкаси) — журналист, жамоат арбоби, ўзбек даврий матбуотининг асосчиларидан бири. Ғулжадаги Россия элчихонаси ходими оиласида туғилган. Отаси вафотидан кейин 1890-йилда онаси билан бирга Қозонга кўчиб келган ва шу ердаги реал билим юртида ўқиган. Инқилобий кайфиятдаги ёшлар гуруҳига мансуб бўлганлиги учун 1900-йилда Бишбек шаҳрига сургун қилинган. Орадан бир йил ўтгач, Петербургга бориб, ҳайкалтарошлик ва меъморлик билим юртида ўқиган (1901 — 1905). 1905-йил воқеаларида қатнашгани учун 3 йилга Туркистон (Тошкент)га сургун қилинган. Обидий Тошкентда ўзбек, татар ва рус маърифатпарварлари ёрдамида 1906-йил бошларида Тошкент жадидларининг „Тараққий“ газни чиқарган. Унинг муҳаррири Обидий тошкентлик жадидлар ўртасида „Исмоил Тараққий“ номи билан машҳур бўлган. Обидий 1912—17-йилларда турли жойларда ишлайди. 30-йилларнинг ўрталарида Абдулла Қодирий билан яқинлашиб, унинг „Обид кетмон“ қиссасини рус тилига таржима қилади.

Ўз олдига фақат чоризмга қарши кураш вазифасини қўйган Обидий Октябр тўнтаришидан кейин болшевиклар фойдасига хизмат қилади. Шунга қарамай, 1938-йил 13-январда эсерлар партиясининг собиқ аъзоси ва япон разведкасининг жосуси сифатида қамоққа олинади ва 1940-йил 9-февралда Краснояр ўлкасига 5 йилга сургун қилинади..