Ogino Ginko
Огино Гинко (японча: 荻野 吟子, 1851-йил 4-апрел – 1913-йил 23-июн) — Японияда тиббиётда аёллар орасида биринчи бўлиб Ғарб тиббиёти йўналишида фаолият юритган лицензияга эга аёл шифокор эди.
| Огино Гинко | |
|---|---|
 | |
| Таваллуди |
Гин Огино 4-апрел 1851-йил |
| Вафоти |
23-июн 1913-йил (62 ёшда) Токио, Япония |
| Касби | Шифокор |
Ҳаёти
Огино Гинко Мусаши вилоятининг Таварасе ҳудудида (ҳозирги Кумагая шаҳри, Сайтама префектураси) туғилган[1]. Унинг оиласи ҳудуддаги бошқарув билан боғлиқ мас’улиятга эга бўлган ҳурматли оилалардан бири эди. У икки ака ва беш опа-сингил ичида энг кичиги эди[2].
У 1867-йилда 16 ёшида Каничиро Инамура билан мажбурий никоҳ асосида турмуш қурди. 1870-йилда эса эридан гонорея (жинсий йўл билан юқадиган инфексия) юқтириб олгани сабаб ажрашди. Бу ҳолат унинг ҳаётига катта таъсир кўрсатди, чунки ўша давр Япон жамиятида ажрашган ва бундай касалликка чалинган аёллар салбий баҳоланган.
Шу касаллик билан эркак шифокорларга мурожаат қилиш мажбурияти уни қаттиқ уялтирган ва натижада у ўзи шифокор бўлишга қарор қилган.
1873-йилда у Токиога кўчиб, бошланғич таълимини давом эттирди ва 1879-йилда юқори натижалар билан тамомлади. 1880-йилда Кожуин тиббиёт мактабига кириб, ушбу муассасанинг биринчи аёл талабаси бўлди[2].
Кейинчалик у Токио аёллар нормал мактабига (ҳозирги Очаномизу университети) ўқишга кирди. 1882-йилда уни тугатди. 1885-йилда эса рухсат берилгач, тиббий имтиҳонни муваффақиятли топшириб, Японияда биринчи расмий аёл шифокор бўлди.
Шундан сўнг у Юшимада ўз клиникасини очиб, акушерлик ва гинекология соҳасида фаолият юритди[2].
1890-йилда протестант руҳонийси Юкиёши Шиката билан турмуш қурди. 1894-йилда улар Ҳоккайдога кўчиб ўтишди ва у ерда тиббий амалиёт олиб борди.
1906-йилда эри вафот этгач, у Токиога қайтиб, яна шифохона фаолиятини давом эттирди. У Меижи даврининг энг муҳим илмий аёлларидан бири ҳисобланади.
Гонорея даври ва Ғарб тиббиётига ўтиш
Огино ҳаётидаги бурилиш нуқтаси унинг касаллиги билан боғлиқ давр бўлди. Дастлаб у Хитой ан’анавий тиббиёти ёрдамида даволанди, кейинчалик эса Ғарб тиббиёти орқали даволанишни давом эттирди.
Ғарб тиббиётининг асосий афзалликлари сифатида у кузатув ва илмий ёндашувни кўрди. Масалан, инсон диссекцияси (инсон танасини илмий ўрганиш учун ёриш) Шарқ тиббиётида қабул қилинмаган эди.
Шу тажрибалардан сўнг у аёллар учун махсус тиббий ёрдам кўрсатиш зарурлигини тушунди.
Эркак устозлар ёрдами
Огино икки йил давомида касалхонада даволанганидан сўнг шифокор бўлишга қатъий қарор қилди. Меижи даврида аёлларнинг олий таълим олиши чекланган бўлса-да, баъзи эркак зиёлилар уларни қўллаб-қувватлаган.
Унинг устозлари орасида Иwамото Ёшиҳару ва Иноуэ каби шахслар бўлиб, улар аёллар таълимини қўллаб-қувватлаган[3].
Огино муваффақиятидан сўнг бошқа аёллар ҳам шифокорлик йўлига киришни бошладилар.
Вафоти
Огино Гинко 1913-йил 23-июнда атеросклероз сабабли Токиода 62 ёшида вафот этди. У Зошигая қабристонида дафн этилган[4].
Яна қаранг
- Оками Кеи — 1889-йилда Пенсилвания аёллар тиббиёт коллежини битирган япон аёл шифокор
Манбалар
 |
Викиомборда „Огино Гинко“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
- ↑ Ҳоффман, Мичаэл. „Япониянинг биринчи аёл шифокори са’й-ҳаракатлари эслашга арзийди“. Тҳе Жапан Тимес (2018-йил 25-август).
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Ниэто, Мариана (2016). "Гинко Огино биографик таҳлили" (пт). Ҳомо Прожеcтор 3 (2): 155–165. ҳттпс://ҳомопрожеcтор.иипc.орг/индех.пҳп/ҳомопрожеcтор/артиcле/виэw/133.
- ↑ Патессио, Мара. Эрта Меижи даврида аёллар ва жамоат ҳаёти. Университй оф Мичиган Пресс, 2011 — 58–59-бет.
- ↑ „荻野吟子墓所“. 2026-йил 16-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2026-йил 10-апрел.
Адабиётлар
- Сиэверс, Шарон; Wалтҳалл, Анне (2000). "Меижи даврида аёллар". Тҳе Америcан Ҳисториcал Ревиэw.
- Wатанабе, Жун'ичи. Беёнд тҳе блоссоминг фиэлдс, 2009.
- Малагóн, Густаво (2014). "Янги япон аёли". Асиадéмиcа.
- Тишма, Мариэл (2021). Огино Гинко ҳаёти.
- „Огино Гинко профили“.