Олег Николаевич Ефремов (1-октябр 1927 йил Москвада таввалуд топган – 24-май 2000 йил вафот этган) Совет, рус театри ҳамда кино актёри, театр режиссёри, ўқитувчи, жамоат арбоби; СССР халқ артисти (1976), Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1987), Россия Федерациясининг иккита Давлат мукофоти (1998, 2004 – вафотидан кейин) ва учта СССР Давлат мукофоти (1969, 1974, 1983), лауреати. Ленин ордени (1987). СССР Театр арбоблари уюшмаси асосчиларидан бири ва бошқарувининг биринчи котиби, СССР Кинематографлар уюшмаси аъзоси. Ижодий уюшмалардан СССР халқ депутати этиб сайланган. 1955 йилдан КПСС аъзоси. Ўз даврининг кўзга кўринган театр режиссёрларидан бири, Олег Эфремов доимо моҳир актёр бўлиб қолган; театр саҳнасида Виктор Розов, Александр Володин ва Александр Гелман песаларида замондошларининг эсда қоларли образларини яратди; Москва бадиий театри даврининг энг яхши роллари орасида Михаил Булгаковнинг Чеховнинг Астровнинг ва Молернинг"Авлиёлар қабили" даги роллари маҳорат билан ижро этилган; Кино мухлислари биринчи навбатда полковник Гуляэв („Баталёнлар ўт сўрайди“), такси ҳайдовчиси Саша („Плюшчихадаги уч терак“), Максим Подберёзовиков („Автомобилдан эҳтиёт бўлинг“) ва Аиболит („Аиболит-66“) сифатида танилган. .

Ярим аср давомида, 1949 йилдан бери Олег Эфремов Москва бадиий театр мактабида актёрликдан дарс берди ва профессор ва актёрлик кафедраси мудири эди.