Olimjon Salimov
Олимжон Салимов (1947-йил 30-август, Косонсой шаҳри, Наманган вилояти, ЎзССР) – ўзбекистонлик режиссёр, актёр, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1990).
| Олимжон Салимов | |
|---|---|
| Таваллуди |
1947-йил 30-август |
| Фуқаролиги |
|
| Касби | Актёр, режиссёр |
| Мукофотлари |
|
Ҳаёти
Тошкент театр ва рассомлик санъати институтининг актёрлик (1969), режиссёрлик (1993) факултетларини тугатган. 1969—1984-йиллар Қўқон шаҳар мусиқали драма театрида актёр, кейинчалик режиссёр 1984—1993-йиллар Фарғона театрида бош режиссёр, 1993-йилдан Ёш томошабинлар театрида бадиий раҳбар. Режиссёр сифатида „Бир хонада қўш ҳангома“ (А. Вампилов), „Соҳил ёқалаб чопаётган олапар“ (Ч. Айтматов), „Жафога вафо“ (Алп Жамол), „Темир хотин“ (Ш. Бошбеков, „ГранПри“ мукофоти, 1988, 1989), „Тошкентга саёҳат“ (Ҳамза), „От йиғлаган томонда“ (Т. Мурод), „Уфқ“ (С.Аҳмад), „Боз масхарабоз“ (О.Салимов), „Соҳибқирон“ (А. Орипов), „Турна патлари“ (Дзуиндзи Киносито), „Икки мўжиза“ (К. Гоцси), „Дала сайли“ („Пикник“, Ф. Араббал), „Учар табиб“ (Молер) каби спектаклларни саҳнашштирган. Унинг спектакллари халқчиллиги, миллийлиги, анъаналарни янгича, замонавий қарашларга мос ифода воситаларида уйғунлаштирилиги билан ажралиб туради. Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лареати (1990)[1].
Филмографияси
| Йил | Номи | Образ | Изоҳ |
|---|---|---|---|
| 2023 | Абдулла Орипов | ||
Манбалар
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ўзбекистонлик шахсият ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |
- 30-avgustda tugʻilganlar
- 1947-yilda tugʻilganlar
- Kosonsoyda tugʻilganlar
- Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan sanʼat arboblari
- Hamza nomidagi Oʻzbekiston Davlat mukofoti laureatlari
- Oʻzbekistonlik shaxsiyatlarga oid chala maqolalar
- Alifbo boʻyicha rejissyorlar
- Oʻzbekistonlik rejissyorlar
- Alifbo boʻyicha aktyorlar
- Oʻzbekistonlik aktyorlar