Умар Шариф (арабча: عمر الشريف‎‎; Мишел Юсеф Димитри Чалҳоуб; 1932-йил 10-апрел — 2015-йил 10-июл) Мисрлик актёр бўлиб, у ўз мамлакатидаги энг буюк эркак кино юлдузларидан бири ҳисобланади[2][3][4]. Шариф фаолиятини 1950-йилларда ўз ватанида бошлаган, бироқ у Британия, Америка, Франсия ва Италия спектаклларидаги чиқишлари билан машҳур. Унинг фаолияти 50 йил давом этган бўлиб, 100 дан ортиқ филмларни қамраб олади ва кўплаб совринларни қўлга киритган, жумладан учта Олтин глобус мукофоти ва энг яхши актёр учун Сезар мукофоти.

Омар Шариф
عمر الشريف
Таваллуди
Мичел Юсеф Димитри Чалҳоуб[1]

1932-йил 10-апрел
Вафоти 2015-йил 10-июл (83 ёш)
Қоҳира, Миср
Касби Актёр
Фаолият йиллари 1954-йилдан 2015-йилгача
Турмуш ўртоғи Фатен Ҳамама
Болалари 1

Шариф Давид Леаннинг „Лаwренcе оф Арабиа“ (1962) достонида Петер ЎТоолега қарши Шериф Али ролини ўйнади, бу рол учун у „ Иккинчи пландаги энг яхши актёр“ номинациясида Оскар мукофотига сазовор бўлди ва Леанннг "Доcтор Зҳиваго" (1965) филмида бош ролни ижро этиб, "Энг яхши актёр" номинациясида Олтин глобус мукофотини олди. У „Фуннй Гири“ (1968) ва "Тҳе Тамаринд Сеэд" (1974) каби филмларда, шунингдек, „Генгҳис Кҳан (1965) ва “Че!" (1969) филмларида ҳам роллар ижро этган. Унинг актёрлик фаолияти қарилик чоғигача давом этди ва франсуз "Монсиэур Ибраҳим" (2003) филмида мусулмон турк муҳожири сифатида рол ўйнаган. У ўзининг сўнгги филмида 2015-йилда, вафот этган йили чиқди.

Шариф беш тилда гапирган: араб, инглиз, франсуз, италян ва испан[5][6][7]. У Миср президенти Жамол Абдул Носир ҳукумати томонидан ўрнатилган саёҳат чекловларига тўсқинлик қилган, бу эса унга Европада сургунликка олиб келди. У бутун умри давомида от пойгаси ишқибози бўлган ва бир вақтнинг ўзида дунёнинг энг яхши шартнома ўйинчиларидан бири бўлган. У кўплаб мамлакатларнинг юксак фуқаролик шарафига сазовор бўлган, жумладан, Мисрнинг „Буюк хизматлари учун“ ордени ва Франсия Фахрий легиони. У жаҳон кино ва маданий хилма-хилликка қўшган улкан ҳиссаси учун ЮНЕСКОнинг Сергей Эйзенштейн медали билан тақдирланган. У бу медални олган 25 кишидан бири эди[8].

Ёшлик

Унинг отаси, ёғоч савдоси билан шуғулланган, у рафиқаси билан ХХ аср бошларида Ливандаги Заҳле шаҳридан Искандария порт шаҳрига кўчиб ўтган[9][10]. Шариф кейинчалик Искандарияда туғилган. У тўрт ёшида оиласи Қоҳирага кўчиб ўтди. Унинг онаси Cлаире Саада таниқли стюардесса бўлган[11].

Шариф ёшлигида Александриядаги Виктория коллежида таҳсил олган ва у ерда тилларга иқтидорини намоён этган. Кейинчалик Қоҳира университетининг математика ва физика факултетини тамомлаган[12]. У Мисрда актёрлик фаолиятини бошлашдан олдин отасининг қимматбаҳо ёғоч бизнесида бир муддат ишлаган. 1955-йилда у „Омар Шариф“ саҳна номини олади[13]. Кейинчалик Шариф мисрлик актриса Фатен Ҳамамага уйланган[14][15].

Шарифнинг Лондондаги Қироллик драматик академиясида актёрлик маҳорати бўйича таҳсил олгани ҳақида хабарлар кенг тарқалган, аммо академия Ал-Жазирага бу ҳақиқат эмаслигини айтди[16].

Актёрлик фаолияти

Миср кино юлдузи

Омар Шариф 2015-йил

1954-йилда Шариф Мисрдаги актёрлик фаолиятини "Тҳе Блазинг Сун" (1954) филмидаги роли билан бошлаган.

У тезда юлдузлик даражасига кўтарилиб, „Оур Беаутифул Дайс“ (1955), "„Тҳе Лебанесе Миссион“ (1956), "Струггле ин тҳе Пиэр" (1956), „Слеэплесс“ (1957), "Ланд оф Пеаcе" (1957), „Гоҳа“ (1958), "Струггле он тҳе Ниле" (1958), "Саййидат ал-Қаср" (1958),"А Бегиннинг анд ан Энд" (1960), "А Румор оф Лове" (1960), "Тҳе Ривер оф Лове" (1960) каби филмларида суратга тушган. У ва унинг рафиқаси бир нечта филмларда романтик бош ролларни ижро этишган. Шариф "Струггле он тҳе Ниле" (1959), "А Румор оф Лове" (1960) ва "Тҳере ис а Ман ин оур Ҳоусе" (1961) каби бошқа филмлар орқали муваффақиятга эришди, бу эса уни ўша пайтдаги Миср кино гигантлари Салаҳ Зулфикар, Шоукрй Сарҳан ва Рушдй Абазага катта рақобатчи қилди[17].

Шарифнинг инглиз тилидаги биринчи роли 1962-йилда Давид Леаннинг „ Лаwренcе Арабиа“ тарихий достонидаги Шериф Али роли бўлган. Шарифга Дилип Кумар рад жавобини берганида, Ҳорст Бучҳолз мавжуд эмаслиги ва Мауриcе Ронет кўзларини яшириш учун зарур бўлган контакт линзаларидан фойдалана олмаганида рол берилди[18].

Шарифни ҳозирда „Голливуд тарихидаги энг талабчан ёрдамчи роллардан бири“ сифатида қабул қилиш мураккаб ва хавфли эди, чунки у Мисрдан ташқарида деярли номаълум эди. Бироқ, тарихчи Стевен Чарлес Cатон таъкидлаганидек, Леан филмни ҳақиқий қилиш учун имкон қадар этник актёрлардан фойдаланишни талаб қилган[19]. Шариф кейинчалик бошқа филмларда ўзининг ноаниқ миллатидан фойдаланади: „Мен франсуз, юнон, италян, испан ва ҳатто араб тилларида гапирганман“, деди у[20]. Шариф таъкидлаганидек, унинг талаффузи унга „ҳеч ким қаэрдан келганимни аниқ билмасдан, чет эллик ролини ўйнашга“ имкон берди, бу унинг фаолияти давомида жуда муваффақиятли бўлганини айтди.

Ролни қўлга киритиш учун Шариф Колумбия билан 7 филмдан иборат бўлган ҳар бир филм учун 50 000 долларлик шартнома имзолаши керак эди[21].

"Лаwренcе" касса ва танқидий сенсация эди. Шарифнинг ижроси унга „Иккинчи пландаги энг яхши эркак роли“ номинацияси учун Академия мукофоти ва „Энг яхши иккинчи пландаги актёр“ номинациясида „Олтин глобус“ мукофоти ҳамда „Йилнинг янги юлдузи“ номинациясида „Олтин глобус“ мукофотини тақдим этди[22][23].

Шахсий ҳаёти

Оилавий ва шахсий муносабатлари

"Ланд оф Пеаcе" филмидан саҳна (1957).

Шариф 1965-йилда Европага кўчиб келгунига қадар туғилганидан бошлаб Мисрда яшаган[24]. Унинг сўзларига кўра, 1932-йилда унинг отаси „бадавлат одам бўлмаган“, аммо „жуда кўп пул топган“[25]. 1952-йилги Миср инқилобидан олдин қирол Форуқ И Шарифнинг уйига тез-тез бориб турди ва Шарифнинг онасининг дўсти ва карта ўйини шериги бўлди. Унинг онаси нафис ва мафтункор стюардесса бўлиб, у уюшмадан жуда хурсанд эди, чунки бу унга Миср жамиятининг „фақат элитаси билан ҳамкорлик қилиш“ имтиёзини берди. Шариф, шунингдек, отасининг ёғоч бизнеси ўша даврда Шариф инсофсиз ёки ахлоқсиз деб таърифлаган йўллар билан жуда муваффақиятли бўлганини айтди[26]. Аксинча, 1952-йилдан кейин Шариф Носирнинг миллийлаштириш сиёсати остида Мисрда бойлик қўл алмашганини ва отасининг бизнеси „урилиб кетганини“ айтди[27].

1954-йилда Шариф „Струггле ин тҳе Валлей“ филмида Фатен Ҳамама билан бирга рол ўйнади, у илгари экранда ўпишдан бош тортган бўлса-да, у билан ўпишди[28]. Иккови севиб қолишди, Шариф ислом динини қабул қилди, исмини ўзгартирди ва унга уйланди[29]. Уларнинг 1957-йилда Мисрда туғилган Тарек Шариф исмли битта ўғли бор эди, у саккиз ёшида „Доктор Живаго“да Юрий сифатида пайдо бўлди. Эр-хотин 1966-йилда ажралишди ва уларнинг никоҳи 1974-йилда ажралиш билан якунланди[30]. Шариф ҳеч қачон бошқа турмуш қурмаган. У ажрашганидан кейин бошқа аёлни севмаганлигини айтди. Ажралишдан олдин Шариф актрисалар Пат Шеэҳан ва Додиэ Маршалл билан учрашган[31].

Шариф, шунингдек, Мисрнинг 2010-йилги ФИФА Жаҳон чемпионатида Жанубий Африкага мағлуб бўлган номзодининг элчиларидан бири эди. Носир ҳукумати „чиқиш визаси“ кўринишида саёҳатга чекловлар қўйган, шунинг учун Шарифнинг халқаро филмларда иштирок этиши учун саёҳати баъзан тўсиқ бўларди, буни у чидаб бўлмас деб топди. Бу чекловлар Шарифнинг филм суратга олишлари орасида Европада қолиш қарорига таъсир кўрсатди, бу унинг турмуш қуришига олиб келди, гарчи эр-хотин дўст бўлиб қолишган. Бу Шариф ҳаётидаги асосий чорраҳага айланди ва уни мустаҳкам оила одамидан Европа меҳмонхоналарида яшовчи бакалаврга айлантирди. Шариф Голливуддаги шон-шуҳрати ва ҳаёти ҳақида гапирар экан, „Бу менга шон-шуҳрат келтирди, лекин ёлғизликни ҳам берди. Ўз юртимни, ўз халқимни соғиндим“. Шарифнинг Стреисанд билан муносабати Миср матбуотида эълон қилинганида, унинг Миср фуқаролиги Миср ҳукумати томонидан деярли олиб ташланди, чунки Стреисанд яҳудий ва Исроилнинг овозли тарафдори эди, Миср билан уруш ҳолатида эди[32][33].

Шариф Петер ЎТооле билан арабиялик Лоуренс филмини яратиш пайтида дўст бўлди. Улар биргаликда бир нечта бошқа филмларда суратга тушишган ва яқин дўст бўлиб қолишган. У Мисролог Заҳи Ҳаwасс билан ҳам яхши дўст эди. Актёр ва дўсти Том Куртеней 2008-йил 19-июлда ББC радиосининг Тест ўйинларининг махсус сонига берган интервюсида Шариф Ҳулл cитй футбол клубини қўллаб-қувватлаганини ва 1970-йилларда Париждаги уйидан ҳисобларни янгилаш учун уларнинг автоматлаштирилган ҳисоб рақамларига қўнғироқ қилиб туришини айтди. Шариф 2010-йилда Ҳулл университети томонидан фахрий унвон билан тақдирланган ва у фурсатдан фойдаланиб, „Ҳулл cитй“ футболчиси Кен Вагстафф билан учрашган[34]. Шариф ҳам от пойгасига 50 йилдан ортиқ қизиққан. Уни тез-тез франсуз пойгаларида кўришарди, Деаувилле-Ла Тоуқуэс пойгалари унинг севимли жойи эди. Шарифнинг отлари бир қатор муҳим пойгаларда ғолиб чиқди ва у Дон Босcо билан энг яхши муваффақиятларга эришди[35][36][37].

Кейинги ҳаётида Шариф оиласи билан асосан Қоҳирада яшади. Ўғлидан ташқари, Омар (1983-йилда Монреалда туғилган) ва Карим исмли икки набираси бор бўлган. Кичик Омар Шариф ҳам актёр[38]. Франсуз актрисаси Андреа Ферреол унинг сўнгги шериги эди[39].

Мукофотлари

35-Оскар мукофоти маросимида Шариф "Лаwренcе оф Арабиа" филмидаги Шериф Али роли учун энг яхши иккинчи пландаги эркак роли учун номзод бўлди, бироқ Эд Беглейга ютқазди. Бу роли учун ўша йили иккита „Олтин глобус“ мукофотини қўлга киритди. 1966-йилда у „Доктор Зҳиваго“ филмидаги бош роли учун учинчи „Олтин глобус“ мукофотини қўлга киритди. 2005-йил ноябр ойида Шариф жаҳон кино ва маданият хилма-хиллигига қўшган улкан ҳиссаси учун Бирлашган Миллатлар Ташкилотининг Таълим, фан ва маданият масалалари бўйича ташкилоти (ЙУНЕСКО) томонидан биринчи „Сергей Эйзенштейн“ медали билан тақдирланди[8]. Жуда камдан-кам ҳолларда бериладиган медал россиялик режиссёр Сергей Эйзенштейн номи билан аталган. ЮНЕСКО, Россиянинг „Мосфилм“ ва „Виват“ жамғармаси ўртасидаги келишувга кўра, фақат 25 кишига берилган[40].

Филмографияси

Филм
Йил Филм номи Рол
1954 Шайтан ал-Саҳра[41] Эссам
Сираъ Фи ал-Wади Аҳмед
1955 Айямна ал-Ҳолwа Аҳмед
1956 Ла Чâтелаине ду Либан Мокрир
Сираъ Фи ал-Мина Рагаб
1957 Ла Анам Азиз
Ард ал-Салам Аҳмед
1958 Гоҳа Гоҳа
Шатиэ эл асрар Мамдоҳ
Гҳалтет ҳабиби Салаҳ
1959 Сираа фил Нил[42] Муҳассаб
Саййидат ал-Қаср Адел
Мин ажал эмраа Шокри
Маwеэд маа магҳоул Мадги
Фадиҳа фил Замалек Аҳмед
1960 Наҳна эл таламиза Адел
Лаwет эл ҳуб Ҳасан
1961 Гҳарам эл ассиад Эссам Мурад
Бидая wа Ниҳая Ҳассаниэн
Эшаъа ҳоб Ҳуссеин
Наҳр ал-Ҳоб Кҳалид
Ҳоби ал-Wаҳид Cаптаин Адел
Фи Байтоуна Рагоул Ибраҳим
1962 Лаwренcе оф Арабиа Шериф Али
1964 Тҳе Фалл оф тҳе Роман Эмпире Соҳамус
Беҳолд а Пале Ҳорсе Франcисcо
Тҳе Еллоw Роллс-Ройcе Давич
1965 Генгҳис Кҳан Генгҳис Кҳан
Марcо тҳе Магнифиcент Шеик Алла Ҳоу, 'Тҳе Десерт Wинд'
Доcтор Зҳиваго Др. Юри Андреевич Зҳиваго
Эл мамалик Аҳмед
1967 Тҳе Нигҳт оф тҳе Генералс Мажор Грау
Море Тҳан а Мираcле Принcе Родриго Фернандез
1968 Фуннй Гирл Ниcкй Арнстеин
Маерлинг Арчдуке Рудолф
1969 Маcкеннаъс Голд Жоҳн Cолорадо
Тҳе Аппоинтмент Френдериcо Фенди
Че! Че Гуэвара
Троис ҳоммес сур ун чевал Ун турфисте
1971 Тҳе Ласт Валлей Вогел
Тҳе Ҳорсемен Ураз
Тҳе Бургларс Абел Зачариа
1972 Ле Дроит д’аимер Пиэрре
1973 Тҳе Мйстериоус Исланд Cаптаин Немо
1974 Тҳе Тамаринд Сеэд Феодор Свердлов
Жуггернаут Cаптаин Алех Брунел
1975 Фуннй Ладй Ниcкй Арнстеин
1976 Аcе Уп Мй Слеэве Андре Феррен
Тҳе Пинк Пантҳер Стрикес Агаин Эгйптиан Ассассин
1979 Ашанти: Ланд оф Но Мерcй Принcе Ҳассан
Блоодлине Иво Палаззи
1980 С*Ҳ*Э[43] Барон Cесаре Магнасcо
Тҳе Балтиморе Буллет Тҳе Деаcон
Оҳ! Ҳеавенлй Дог Малcолм Барт
1981 Греэн Иcе Мено Аргенти
Инчон Индиан оффиcер
1983 Аёуб
1984 Топ Сеcрет! Агент Cедриc
1987 Гранд Ларcенй Рашид Сауд
1988 Тҳе Поссессед Степан
Лес Пйрамидес блеуэс[44] Алех
Кейс то Фреэдом Жонатҳан
1989 Ал-арагоз [манба керак] Моҳамед Гад Эл Кареэм
1990 Моунтаинс оф тҳе Моон Султан
Виаггио д’аморе Риcо
Тҳе Раинбоw Тҳиэф Дима
1991 Wар ин тҳе Ланд оф Эгйпт
Майриг Ҳагоп
1992 588 руэ парадис Ҳагоп
Беёнд Жустиcе Эмир Бени-Заир
Тенгоку но Таизаи Цаи Манг Ҳуа
1993 Деҳк wе леъб wе гад wе ҳоб
1996 Лебанон…Имприсонед Сплендоур Ҳимселф
1997 Ҳеавен Бефоре И Диэ Каҳлил Гибран
1998 Мйстериэс оф Эгйпт Грандфатҳер
1999 Тҳе 13тҳ Wарриор Мелчисидеcк
2001 Cенсор
Тҳе Пароле Оффиcер Виcтор
2003 Монсиэур Ибраҳим Монсиэур Ибраҳим
2004 Ҳидалго Шеикҳ Риядҳ
2006 Фуоcо су ди ме Принcипе Ниcола
Оне Нигҳт wитҳ тҳе Кинг Принcе Мемуcан
2008 10,000 БC Нарратор
Ҳассан &амп; Марcус Ҳассан / Морcус
2009 Тҳе Травеллер Олдер Ҳассан
Ж’аи оублиé де те дире[45] Жауме
2013 А Cастле ин Италй Ҳимселф
Роcк тҳе Cасбаҳ Моулай Ҳассан
2015 1001 Инвентионс анд тҳе Wорлд оф Ибн Ал-Ҳайтҳам Грандфатҳер
Телевизион
Йил Сериал номи Рол Изоҳлар
1966 Тҳе Поппй Ис Алсо а Флоwер Др. Рад Телевизион филм
1973 Тҳе Мйстериоус Исланд Cаптаин Немо Мини-сериаллар
1980 Плеасуре Палаcе Лоуис Лефевре Телевизион филм
1984 Тҳе Фар Павилионс Кода Дад Мини-сериаллар
1985 Виcиоус Cирcле Жосепҳ Гарcин Телевизион филм
Эдге оф тҳе Wинд[46] МcCорқуодале
1986 Петер тҳе Греат Принcе Феодор Ромодановскй Телевизион мини-сериаллар
Ҳарем Султан Ҳассан Телевизион мини-сериаллар
Анастасиа: Тҳе Мйстерй оф Анна Cзар Ничолас ИИ Телевизион мини-сериаллар
1991 Мемориэс оф Миднигҳт Cонстантин Демирис Телевизион филм
1992 Мрс. 'Аррис Гоэс то Парис Марқуис Ҳипполите Телевизион филм
1995 Cатҳерине тҳе Греат Разумовскй Телевизион филм
1996 Гулливер’с Травелс Тҳе Сорcерер Телевизион мини-сериаллар
1999 Cлеопатраъс Палаcе: Ин Сеарч оф а Легенд Нарратор Ҳужжатли филм
2001 Шака Зулу: Тҳе Cитадел Тҳе Кинг Телевизион филм
2002 Буилдинг тҳе Греат Пйрамид Нарратор Ҳужжатли филм
2005 Империум: Саинт Петер Саинт Петер Телевизион филм
2006 Тҳе Тен Cоммандменц Жетҳро Телевизион мини-сериаллар
2007 Ҳанан W Ҳанеэн Раоуф
2008 Тҳе Ласт Темплар Константине ТВ сериаллар

Манбалар

  1. ↑ "Нотиcе д'ауторитé персонне", Библиотҳèқуэ натионале де Франcе сите (ретриэвед Аугуст 17, 2015).[сайт ишламайди]
  2. ↑ „Легендарй Эгйптиан аcтор Омар Шариф диэс ат 83“ (эн). www.алжазеэра.cом. Қаралди: 2021-йил 28-октябр.
  3. ↑ „Ремемберинг Омар Шариф'с Эгйптиан мовиэ cареэр бефоре Ҳоллйwоод cаме алонг“ (эн). Тҳе Wорлд фром ПРХ. 2015-йил 31-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 21-сентябр.
  4. ↑ Берквист, Роберт. „Омар Шариф, 83, а Стар ин ‘Лаwренcе оф Арабиа’ анд ‘Доcтор Зҳиваго,’ Диэс“ (эн-УС). Тҳе Неw Ёрк Тимес (2015-йил 10-июл). Қаралди: 2021-йил 28-октябр.
  5. ↑ „Омар Шариф фаcц: wҳат ёу неэд то кноw абоут тҳе аcтор ҳоноуред бй Гоогле“. стандард.cо.ук. Эвенинг Стандард. 2021-йил 2-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 2-октябр.
  6. ↑ „Омар Шариф, Суаве Стар оф ‘Доcтор Зҳиваго,’ Диэс ат 83“. ҳоллйwоодрепортер.cом. Тҳе Ҳоллйwоод Репортер. 2021-йил 2-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 2-октябр.
  7. ↑ „Омар Шариф: кнаве оф ҳеарц“. тҳегуардиан.cом. Тҳе Гуардиан. 2021-йил 2-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 2-октябр.
  8. ↑ 8,0 8,1 УНЕСCО Медиа Сервиcес.
  9. ↑ „Пеэк инто Омар Шариф'с лифе“. Эгйпт Тодай (2017-йил 10-июл).
  10. ↑ Марлоwе, Лара. „Омар Шариф: фром десерт принcе то алоне ин Парис“. Тҳе Ириш Тимес (2014-йил 8-май). Қаралди: 2015-йил 12-июл.
  11. ↑ „Обитуарй: Омар Шариф“. ББC Неwс (2015-йил 10-июл). Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  12. ↑ „Омар Шариф: фром десерт принcе то алоне ин Парис“. Тҳе Ириш Тимес (2014-йил 8-май). Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  13. ↑ Эл Мундо Магазине, „Энтревиста: Омар Шариф“, бй Эугениа Ягüэ, 2002, ретриэвед 12 Жулй 2015.
  14. ↑ Шариф, Омар (1977), Тҳе Этернал Мале: Мй Оwн Сторй, Доубледай, Неw Ёрк, 1ст Эд., п. 71.
  15. ↑ „Омар Шариф“. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  16. ↑ „Омар Шариф: Wҳй Гоогле ҳоноурс ҳим тодай“. www.алжазеэра.cом. Қаралди: 2018-йил 22-апрел.
  17. ↑ „Фатен Ҳамама, аcтресс – обитуарй“. Тҳе Даилй Телеграпҳ (2015-йил 18-январ). 2022-йил 11-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  18. ↑ „Омар Шариф, стар оф Лаwренcе оф Арабиа, ҳас Алзҳеимер'с – агент“. Тҳе Гуардиан (2015-йил 25-май). Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  19. ↑ Cатон, Стевен Чарлес.
  20. ↑ Стуарт Ҳеритаге. „Омар Шариф он Лаwренcе оф Арабиа: 'И wас тҳе онлй аcтор Давид Леан ликед'“. тҳе Гуардиан (2012-йил 15-ноябр). Қаралди: 2015-йил 13-июл.
  21. ↑ Гриттен, Д.. Легендс оф Ҳоллйwоод; А лонг тиме ин тҳе десерт; Омар Шариф ҳас маде манй 'трашй, идиотиc филмс,' бут ҳе ҳопес 'монсиэур ибраҳим' wилл ресторе ҳис лустер. Лос Ангелес Тимес (2003-йил 2-ноябр).
  22. ↑ „Тҳе 35тҳ Аcадемй Аwардс“. АМПАС. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  23. ↑ „Омар Шариф“. ҲФПА. 2015-йил 11-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  24. ↑ Шариф, Омар (1977), Тҳе Этернал Мале: Мй Оwн Сторй, Доубледай, Неw Ёрк, 1ст Эд., п. 41.
  25. ↑ Шариф, Омар (1977), Тҳе Этернал Мале: Мй Оwн Сторй, Доубледай, Неw Ёрк, 1ст Эд., пп. 45-46.
  26. ↑ Шариф, Омар (1977), Тҳе Этернал Мале: Мй Оwн Сторй, Доубледай, Неw Ёрк, 1ст Эд., п. 46.
  27. ↑ Шариф, Омар (1977), Тҳе Этернал Мале: Мй Оwн Сторй, Доубледай, Неw Ёрк, 1ст Эд., п. 98.
  28. ↑ Ал-Шафии, Алаа. „Эгйптиан Мовиэ Иcон Фатен Ҳамама'с Эхтраординарй Лифе анд Cареэр“. Ал Акҳбар (2015-йил 19-январ). 2016-йил 14-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 11-июл.
  29. ↑ Дарwиш, Мустафа. Дреам Макерс он тҳе Ниле: А Портраит оф Эгйптиан Cинема. Cолумбиа Университй Пресс, 1998. ИСБН 978-977-424-429-2. 
  30. ↑ Арчивед ат Гҳостарчиве анд тҳе АлЖазеэраЭнглиш. „Риз Кҳан – Омар Шариф“. ЁуТубе (2007-йил 10-октябр). 2014-йил 14-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 18-ноябр.: АлЖазеэраЭнглиш. „Риз Кҳан – Омар Шариф“. ЁуТубе (2007-йил 10-октябр). Қаралди: 2012-йил 18-ноябр.
  31. ↑ Cлеменс, Самуэл. Пат: А Биограпҳй оф Ҳоллйwоод’с Блонде Старлет. Сеқуоиа Пресс, 2020 — 49-бет. ИСБН 978-0578682822. 
  32. ↑ Чабин, Мичеле (Жуне 21, 2013). „Стреисанд wоwс Исраэлис, макес ҳеадлинес фор сегрегатион станд“. УСА Тодай. Ретриэвед Май 11, 2018..
  33. ↑ Шариф, Омар (1977), Тҳе Этернал Мале: Мй Оwн Сторй, Доубледай, Неw Ёрк, 1ст Эд., п. 79.
  34. ↑ „ТҲЕЙ аре тwо оф тҳе греатест намес ин филм ҳисторй.“. Тҳис ис Ҳулл анд Эаст Ридинг (2010-йил 15-июл). 2010-йил 18-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 18-ноябр.
  35. ↑ „Ҳорсе репорт фор Дон Босcо (ФР)“. тҳераcеҳорсе.cом.
  36. ↑ „Омар Шариф'с пассион фор ҳорсе раcинг“. албаwаба онлине (2015-йил 12-июл).
  37. ↑ Буртон. „Аcтор анд раcеҳорсе оwнер Омар Шариф диэс“. Раcинг Пост. 2015-йил 16-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  38. ↑ „Ҳоме | Ванcоувер Сун“. 2011-йил 27-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 25-май.
  39. ↑ Суиго, Элодиэ (Жуне 24, 2021). „Де "Ла гранде боуффе" аух Флâнериэс д'арт cонтемпораин : Андрéа Феррéол фиèре д'авоир осé“. Франcе Инфо..
  40. ↑ „Унитед Натионс Неwс Cентре“. УН Неwс Сервиcе Сеcтион (2005-йил 24-ноябр). Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  41. ↑ „Эгйптиан филм иcон Омар Шариф ҳас Алзҳеимер'с“. Ал-Аҳрам (2015-йил 24-май). 2022-йил 22-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  42. ↑ „ساحر السينما عمر الشريف أنهى المشهد الأخير في هذه الحياة“. Ан-Наҳар (2015-йил 10-июл). 2020-йил 1-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  43. ↑ Терраcе, Винcент. Энcйcлопедиа оф Телевисион Сериэс, Пилоц анд Спеcиалс, Волуме 2. ВНР АГ, 1985 — 358-бет. ИСБН 9780918432612. 
  44. ↑ „Ариэлле Домбасле : Омар Шариф, "лéгендаире" эт "тоурментé"“. Эуропе 1 (2015-йил 10-июл). 2015-йил 11-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  45. ↑ „Қуанд Омар Шариф тоурнаит данс лес П.-О. "Ж'аи оублиé де те дире" эт жоуаит лес суппортеурс де л'УСАП“. Л'Индéпендант (2015-йил 10-июл). Қаралди: 2015-йил 10-июл.
  46. ↑ „ИМдб: Эдге оф тҳе Wинд“. Қаралди: 2018-йил 9-август.