Охунжон Мадалиев (21-май 1963-йил, Янгиараб қишлоғи, Олтиариқ тумани, Фарғона вилояти – 29-июн 2000-йил) – ўзбек қўшиқчиси ва бастакори, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист. 1990-йилларда Ўзбекистонда ва қўшни республикаларда шуҳрат қозонган. 2000-йил 37 ёшида юрак хуружидан вафот этган.

Охунжон Мадалиев
Файл:Охунжон Мадалиев.wебп
Таваллуди 21-май 1963-йил
Вафоти 29-июн 2000-йил(2000-06-29)
(37 ёшда)
Жанрлар анъанавий мусиқа
Mehnat shuhrati ordeni
Фаолият йиллари 1989–2000
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР Oʻzbekiston bayrogʻi Ўзбекистон
Амплуа Қўшиқчи ва қўшиқнавис

О. Мадалиев вафотига қадар юзлаб қўшиқ куйлаган. „Ёлғиз аёл“, „Жавоҳирим“, „Онамнинг дуоси“, „Сени бугун кўрмасам бўлмас“, „Туркман қиз“, „Унутмоқ осонмас бизларни“ каби қўшиқлари оммалашган.

Ҳаёти

Охунжон Мадалиев туғилган Янгиараб қишлоғидаги кўчага унинг номи берилган

Охунжон Мадалиев 1963-йилнинг 21-май куни Ўзбекистоннинг Фарғона вилоятидаги Олтиариқ туманида жойлашган Янгиараб қишлоғида туғилган. 1985-йил Фарғона педагогика институтининг (ҳозирги Фарғона давлат университети) мусиқа факултетини тамомлаган. Ҳабиба Мадалиевага уйланган. 1990-йилнинг 14-январида ўғли Қиличбек Мадалиев дунёга келган.[манба керак] Ўғли Мадалиев ҳам қўшиқчилик билан шуғулланади.

Мадалиев 2000-йилнинг 29-июнида 37 ёшида навбатдаги тўйни тугатиб, ҳайдовчиси билан Тиcо машинасида кетаётганида миокард инфарктидан вафот этган. Бевақт ўлгани учун қўшиқчи гиёҳванд моддалар истеъмол қилган, деган асоссиз даъволар тарқалган.[1] Шунингдек, вафотидан кейинги йилларда Мадалиевга суиқасд уюштирилган деган иддао ҳам тарқалган.

Фаолияти

Мадалиев институтни тамомлаганидан кейин Олтиариқ туманидаги 26-сонли ўрта мактабда мусиқа фани ўқитувчиси ўлароқ ишлай бошлаган. Кейинчалик Фарғона Давлат филармониясида яккахон қўшиқчи сифатида ишлаган. Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист Қиличбек Тожиев Мадалиевнинг устози бўлган[2].

Мадалиев 1989-йили Тошкент шаҳрида „Камолот – 89“ кўрик танловида ғолибликни қўлга киритиб, ўша йилнинг декабрида „Халқлар дўстлиги“ саройида илк яккахон консертини берган[3]. Умрининг охиригача юздан ошиқ қўшиқни ижро этган. Қўшни мамлакатларга, жумладан, Тожикистон ва Қирғизистонда гастрол сафарларига борган, ўнлаб шогирд тайёрлаган.

Дискографияси

Студиявий албомлари

  • „Зиёдам“ (1983)
  • „Сени асрасин“ (?)
  • „Кимлигини айтмайман“ (?)
  • „Сендадир хаёлим“ (?)
  • „Юлдузим“ (?)
  • „Навбаҳор“ (?)
  • „Жавоҳирим“ (?)
  • „Ўзбекларим“ (?)
  • „Ёлғиз аёл“ (?)
  • „Соғинч“ (?)
  • „Ёшлигим“ (?)
  • „Унутмоқ осонмас бизларни“ (?)
  • „Онамнинг дуоси“ (1994)

Мукофотлари

Мадалиев 1997-йил 26-августда „Шуҳрат“ медали билан тақдирланган. 1999-йил 25-августда „Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист“ унвонини олган[4]. Вафотидан сўнг 2025-йилда “Меҳнат шуҳрати” ордени билан тақдирланган[5].

Манбалар

Ҳаволалар