„Ой атрофида“ (франсузча: Аутоур де ла Луне) — франсуз ёзувчиси Жулес Верненинг илмий-фантастик романи. Илк марта 1869-йилда Жоурнал дес дéбац журналида нашр этилган. „Ердан Ойга“ (1865) романида бошланган Ойга парвоз ҳақидаги ҳикояни давом эттиради. Катта космик замбаракдан отилган снарядда Ой атрофини айланиб чиққан учта саёҳатчининг (Барбиcане, капитан Ниcолл ва Мичел Ардан) саргузаштлари тасвирланган.

Ой атрофида
Асл номи Аутоур де ла Луне
Муаллиф(лар) Жулес Верне
Таржимон(лар) Лоуис Мерcиэр & Элеанор Э. Кинг (1873); Эдwард Ротҳ (1874); Тҳомас Ҳ. Линклатер (1877); И. О. Эванс (1959), Жаcқуэлине ва Роберт Балдиcк (1970), Ҳаролд Салемсон (1970)
Безовчи(лар) Éмиле-Антоине Баярд ва Алпҳонсе-Мариэ де Неувилле
Мамлакат Fransiya bayrogʻi Франсия
Тил франсузча
Жанр(лар)и илмий фантастика
Нашр этилган санаси 1870
Нашриёт Пиэрре-Жулес Ҳетзел
ИСБН ИСБН 0-00-000000-0

Яратилиш тарихи

Жулес Верне роман учун маълумотни Амедé Гийменнинг илмий-оммавий асарларидан олган деб ҳисобланади.[1]

Роман 1869-йил 4-ноябрдан 8-декабргача Жоурнал дес дéбац журналида чоп этилган.[2] Китоб кўринишида роман Эцел нашриётидан 1870-йил 13-январда чоп этилган. 1872-йил 16-сентабрда роман Éмиле-Антоине Баярд ва Алпҳонсе де Неувилле суратлари билан чоп этилган.[3]

Сужет

Отилгандан сўнг, снаряд учта йўловчи билан бирга Ойга беш кунлик саёҳатни бошлайди. Уларнинг парвозидан бир неча дақиқа ўтгач, кичик ёрқин метеор улардан бир неча юз ярд масофадан ўтиб кетади, лекин хайриятки, снаряд билан тўқнашмайди. Метеор Ернинг тортишиш кучи туфайли унинг иккинчи Ойига айланди. Кейинчалик маълум бўлишича, ушбу сунъий йўлдошнинг тортишиш кучи снарядни Ой атрофидаги орбитага йўналтириб ўз йўналишидан оғишига мажбур қилади. Мақсадга яқинлашган сайин, қаҳрамонлар бинокл ёрдамида географик кузатишларни бошлайдилар.

Тез орада снаряд Ойнинг тунги томонига тушади ва совуқликка чўкади. Кейинчалик жанубий яримшарда қаҳрамонлар улуғвор вулқонлар ва водийларни кузатишади. Саёҳатчилар, ҳозир Ойда ҳеч ким яшамайди, лекин олдин унда одамларга ўхшаш мавжудотлар яшаган деган хулосага келадилар. Кейинчалик снаряд аста-секин Ойдан „ўлик нуқта“ томонга узоқлаша бошлайди (Ой ва Ернинг тортишиш кучи тенг бўлган жой). Снаряд Ерга 160 000 миля масофадан қулай бошлайди ва у замбаракдан учганда қайд этилган тезликка тенг бўлган тезликда Ерга урилиши керак.

Тўрт кундан сўнг, АҚШ ҲДК экипажи метеоритнинг осмондан денгизга қулаётганини кўради. Бу метеор ўша снаряд бўлиб чиқади. У қулаганидан кейин юзага сузиб чиқди ва бир неча кунлик қидирувлардан сўнг қаҳрамонлар қутқарилди.

Галерея


Манбалар

  1. ↑ Жаcқуэс Cровисиэр. Астрономй анд астрономерс ин Жулес Верне'с новелс // арХив:0906.1052 [астро-пҳ, пҳйсиcс:пҳйсиcс]. — 2009-06-05.
  2. ↑ Аутоур де ла Луне (фр) // Жоурнал дес Дéбац. — 1869. — 4 11.
  3. ↑ „Тҳе Cомплете Жулес Верне Библиограпҳй: И. Воягес Эхтраординаирес“ (деадлинк). жв.гилеад.орг.ил. 2018-йил 25-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 14-март. (Wайбаcк Мачине сайтида 2018-10-25 санасида архивланган)