Ziyosfera

Paleokontakt

Вал Камоникадан топилган қоя тасвири (Наскал тасвир)) (Италия, милоддан аввалги 10 000 йиллар). Илмий г'ояларга ко'ра худолар ёки афсонавий мавжудотларнинг маросим тасвири. Палеоконтакт гипотезаси тарафдорларининг фикрига ко'ра, бу ердан ташқари сивилизация вакиллари тасвирланган ибтидоий чизмадир ("космик кийимдаги астронавтлар")

Палеоконтакт (қадимги астронавтлар гипотезаси, палеокосмонавтика) — псевдоилмий[1][2][3][4] гипотеза бўлиб, унга кўра ўтмишда ердан ташқаридаги ақлли мавжудотлар Ерга ташриф буюриб, одамлар билан алоқада бўлган[1][2][4], бу гипотеза тарафдорларининг фикрича, ер маданиятининг баъзи қадимий ёдгорликларида ўз аксини топган. Кўпинча, палеоконтакт гипотезаси баъзи (ёки барча) ер усти сивилизациялари учун ердан ташқарида келиб чиқишини назарда тутади. Тарафдорларнинг фикрига кўра, бу алоқа замонавий маданиятлар, технологиялар, дин ва ҳатто инсон биологияси[1][2] ривожланишига таъсир кўрсатган ва кўпчилик, ҳатто барча динларнинг худолари ердан ташқарида келиб чиққан ва илғор технологиялар Ерга олиб келинган, ўзга сайёраликлар қадимги одамларни илоҳий мақомининг далили сифатида талқин қилишди[1][2][5].

Замонавий илмий адабиётларда палеоконтакт гипотезаси жиддий эътиборга олинмайди[6], у псевдоилмий[7], жумладан, псевдоархеологик[8] ҳисобланади. Ғоя тарафдорлари ўз эътиқодларини ҳимоя қилиб, кўпинча маълумотларни бузиб кўрсатадилар ёки ҳатто далилларни тўқиб чиқарадилар[9].

Палеоконтакт ғояси псевдоилмий адабиётда (фолк-хистори, псевдоархеология) машҳур. Ушбу ғояни Чарлз Форт, Константин Сиолковский, Иммануил Великовский, Матест Агресте, Роберт Шарру, Эрих фон Деникен, Александр Казанцев, Захария Ситчин, Жоржио Сукалос, Андрей Скляров ва бошқа кўплаб муаллифлар ишлаб чиқди ва ривожлантирмоқда. Палеоконтакт ғоялари кўпинча замонавий маданиятнинг илмий-фантастик асарларида ўйналади.

Умумий маълумот

Абидос иэроглифлари вертолёт, сув ости кемаси, дирижабл ва планер деб ҳисобланади. Замонавий одамга машиналар тасвири бо'либ ко'ринадиган фигуралар бир ёзувнинг иккинчисининг устига қо'лланилиши ва кейинчалик гипснинг қисман ё'қолиши натижасида тасодифан пайдо бо'лган.
Қадимги Месопотамия силиндрли муҳридаги расм
Сербия Вйсокиэ Деcанй монастирининг фрескаси, фаришталарнинг махсус тоифаси - ёритгичлар ҳайдовчилари уфологлар томонидан бу самолёт ичидаги учувчилар деб қаралади.

Палеоконтакт назариясининг баъзи тарафдорлари ҳам панспермия назарияси билан ўртоқлашадилар ва одамлар минг йиллар олдин Ерга келган ердан ташқари ақлли мавжудотларнинг авлодлари ёки ижодлари эканлигини таъкидлайдилар. Барча халқлар мустақил равишда ривожланган, аммо антик даврда инсоният билими, дини ва маданиятининг кўп қисми „она маданияти“ ролини ўйнаган ўзга сайёралардан олинган, деган ғоя шу билан боғлиқ. Бир қатор палеоконтакт тарафдорлари, шунингдек, „қадимги астронавтлар“ (ёки „қадимги космонавтлар“) деб аталадиган коинотдан келган мусофирлар Ерда кўплаб қадимий мегалит иншоотларни, масалан, Миср пирамидалари ва Пасха оролида моаи ҳайкалларини қурган ёки қурилишда одамларга ёрдам берган деб ҳисоблашади[10].

Гипотеза тарихи

Чет элликларнинг Ер тарихига мумкин бўлган таъсири ҳақида биринчи маълум бўлган маълумот Чарлз Фортга тегишли бўлиб, у 1919-йилда „Лаънатланганлар китоби“ни нашр этган бўлиб, у расмий фан томонидан кўриб чиқилмайдиган фактларни кўриб чиқишга бағишланган (масалан, Залсбург параллелепипедининг келиб чиқиши).

Палеоконтакт гипотезасининг асосчиси ва унинг замонавий шаклининг яратувчиси Константин Сиолковский ҳисобланади. У биринчи марта 1928—1929-йилларда ўтмишда ўзга сайёралик келгиндиларнинг Ерга ташриф буюриши мумкинлиги ғояси билан чиққан эди.

1950-йилда Иммануил Великовский ҳалокатлар назариясига (глобал музлик, сув остидаги қуруқлик қисмларининг йўқ бўлиб кетиши, сунами) бағишланган „Жанг қилаётган дунёлар“ китобини нашр этди, бунинг сабаби, муаллифнинг фикрига кўра Марс ва Венера таъсирида Ернинг айланиш орбитасидаги ўзгариш эди. Муаллифнинг Эски Аҳд матнлари ва геология, астрономия, археология, тарих ва мифологиянинг баъзи маълумотларига асосланиб, „трансдисциплинарлик“ даъвоси билан қарашлари бир неча бор танқид қилинган.

1950—1960-йилларда совет математиги Матест Агрест ўзининг „Излар коинотга олиб боради“ ва „Қадимги космонавтлар“ резонансли мақолаларида Ердан ташқари сивилизациялар вакиллари томонидан Ерга ташриф буюрилганлиги ҳақидаги палеоконтакт гипотезасини оммалаштирди. Кейинги йигирма йил ичида СССРда турли илмий-оммабоп журналлар ва газеталарда икки юздан ортиқ асарлар нашр этилди, уларнинг мавзуси палеоконтактлар муаммоси эди.

Майя ҳукмдори Пакал саркофагининг қопқог'и, Эрих фон Деникен нинг со'зларига ко'ра, космик кемада юлдузларга ко'тарилган қадимги астронавт тасвирланган.

1970-йилларда швейсариялик уфолог ёзувчи Эрих фон Даникеннинг „Худолар аравалари“ (1968) китоби, шунингдек, Ғарбий Германия ҳужжатли филми дилогияси таъсири остида палеоконтакт ғоясига бутун дунё бўйлаб қизиқиш чўққисига чиқди. Унинг асосида „Келажак хотиралари“ (1970) ва „Худолар ҳабари“ (Совет кассасида - „Худолар сирлари“, 1976). Фон Даникен халқаро бесцеллерга айланган китобида қадимий фолклор ёдгорликлари, афсоналар, муқаддас матнлар, меъморий тузилмалар ва археологик топилмаларни (хусусан, “бу ерлик бўлмаган артефактлар”) “далил” сифатида ўзининг талқинига асосланади. Ердан ташқари сивилизацияларнинг Ерга ташрифи тўғрисида илмий назария даражасига палеоконтакт гипотезасини ўрнатишга ҳаракат қилади.

Қадимги астронавтикани ўрганиш жамияти 1973-йилда Чикагода Ген Филлипс томонидан ташкил этилган „Қадимги астронавтикани ўрганиш жамияти“га асос солинди инглизча: Анcиэнт Астронаутиcс Соcиэтй, ААС), унинг мақсади ўзга сайёраликларнинг инсоният тараққиётига таъсирини ўрганиш ва тарихдан олдинги даврда мавжуд бўлган юқори техник жиҳатдан ривожланган сивилизацияларни излаш эди. ААС раҳбарлигида конференсиялар ўтказилди, „Қадимги горизонт“ журнали (немис ва инглиз тилларида), „Қадимги астронавтлар китоби“ ва „Қадимги астронавтика мавжудлигининг янги далиллари“ китоблари нашр этилди.

Закария Ситчин (АҚШ) ўзининг „Сивилизация бешиклари“ ва „Ўн иккинчи сайёра“ китобларида оғирлиги 1000 тоннагача бўлган йирик тош блоклардан Ануннаки ўзга сайёралик келгиндилари ўзларининг космик кемалари учун бошланғич жойлар („космик портлар“) сифатида баъзи мегалитик бинолар (масалан, Баалбек ёки Маъбад тоғидаги бинолар) қуриши мумкинлигини даъво қилади.

Танқид

Палеоконтактлар тарафдорларининг кўплаб тушунчалари илмий-техник нуқтаи назардан эскирган ва бизнинг давримизда содда (масалан, келгиндилар томонидан ракета двигателларидан фойдаланиш; ўзга сайёраликлар ва тарихдан олдинги одамларнинг нотўғри шаклланиши) ҳисобланади.

Бундан ташқари, замонавий илмий методологияда қабул қилинган мантиқий редуксионизм тамойилига кўра (“Оккам устараси”), агар тарихий артефактнинг ердан ташқаридаги келиб чиқиши билан боғлиқ бўлмаган айрим хусусиятларини тушунтириш имконияти мавжуд бўлса, уларни бундай деб тан олиш мумкин эмас.

Ташрифдан мақсадлар

Фойдали қазилмаларни ғамлаш

Ушбу позиция 1960—1970-йилларда илмий асосларга эга бўлган ва экзосайёралар тўғрисида маълумотларнинг тўлиқ йўқлиги (биринчи экзосайёра фақат 1989-йилда кашф этилган), юлдузлараро муҳитнинг кимёвий таркиби тўғрисидаги маълумотларнинг камлиги (етарлича батафсил маълумотлар фақат 1960-йилларда олинганидан кейин олинган) эди. 1980-йилларнинг охирида космик обсерваторияларнинг ишга туширилиши) ва ўша пайтдаги юқори технология ғояси олтиндан (электроника саноати), табиий олмосдан (асбобсозлик, асбобсозлик саноати), ёқут ва сапфирлар (оптик ва соат саноати) ва бошқа қимматбаҳо минераллардан фойдаланишга мажбур бўлди.. Бироқ, астрономиядаги янги кашфиётлар нуқтаи назаридан, коинотда бир неча баробар кўп олтин, олмос, темир ва бошқа ресурслар мавжудлиги ва бир қатор юлдузлар яқинида том маънода „олмос булутлари“ мавжудлиги аниқ. Бунинг учун Ерга учиш тавсия этилмайди. Бундан ташқари, 20-асрнинг иккинчи ярми - 21-аср бошларида ер усти технологияларининг ривожланиш тенденциялари нуқтаи назаридан, табиий минерал „қимматбаҳо“ ресурсларга тобора камроқ боғлиқлик ва синтетик материалларга ўтиш, айниқса, юқори технологик соҳалар, мисол учун, агар 1970-йилларда олтин ва кумуш электротехника ва электроникада фаол ишлатилган бўлса (реле контактларидан микросхемаларнинг ички ўтказгичлари ва олтин билан қопланган симларгача), кейин 21-асрда улар ушбу соҳаларда деярли қўлланилмайди. 1980-йиллардан бошлаб синтетик олмослар, ёқутлар ва сапфирлар саноат томонидан оммавий ишлаб чиқарилмоқда, улар керакли хусусиятларга эга ва оптика, нозик механика ва асбоблар ишлаб чиқаришда табиий аналоглардан фойдаланишни кераксиз қилади. Технологиянинг бошқа соҳаларида олтин ва бошқа табиий қимматбаҳо материаллар ундан ҳам олдин фойдаланилмай қолган.

Органик хом ашё (углеводородлар), шунингдек, темир ва енгил рангли металлар ҳам Коинотда (сайёраларда ва юлдузлараро муҳитда) яхши тарқалган. Бу 1960-йилларда аллақачон маълум бўлган ва 1972-йилги нефт инқирози пайтида, 2000-йилларга келиб, нефт нархининг ваҳима прогнозлари фонида, қуёш тизимининг сайёраларида углеводородларни, биринчи навбатда метанни қазиб олиш бўйича футуристик лойиҳалар амалга оширилди.. Аммо ҳатто энг оптимистик ҳисоб-китобларга кўра, уларни сайёралараро ташиш учун энергия харажатлари етказиб бериладиган партиянинг энергия зичлигидан сезиларли даражада юқори бўлади. Углеводородларни юлдузлараро ва ундан ҳам кўпроқ галактикалараро ташиш мутлақо номақбулдир. Бу гипотеза, ўз моҳиятига кўра, 1970-йиллардаги ваҳима ҳақидаги тахминларнинг акс-садоси эди ва ҳеч қачон илмий асосга эга бўлмаган.

Ерда жуда кўп миқдорда бўлган оғир металларга (масалан, уран) қизиқиш бўлиши мумкин, аммо кўпчилик сайёраларда уран умуман мавжуд бўлмаслиги ҳам мумкин. Аммо Ерда ҳам уран туғма кўринишда эмас, балки камбағал руда кўринишида тақдим этилади, бу эса, шубҳасиз, келгиндилар ўша ерда уни бойитиб, замонавий атом электр станциялари ва радиокимёвий заводлар каби саноат обектларини яратиши керак эди. Бироқ, бундай заводлар Ерда ўтмишда, ҳатто минг йиллар ўтиб ҳам мавжуд бўлган деб ҳисобласак, улар ҳеч бўлмаганда аниқланмаган радиоактив аномалиялар кўринишида изларини қолдиришлари керак эди. Ердаги ибтидоий жамият ва юлдузлараро (эҳтимол, галактикалараро) эҳтиёжни ҳисобга олмаганда, ҳатто 19-аср бошлари шароитида маҳаллий технологиялардан фойдаланган ҳолда маҳаллий материаллардан бундай юқори технологияли обектларни қуриш мумкин эмас Бу энг мураккаб ва оғир ускуналарни ташиш, бегона сайёрада металларни қазиб олиш ва бойитиш ғоясини шубҳа остига қўяди. Ерда сунъий кимёвий элементларни саноатда ишлаб чиқариш муваффақияти юқори даражада ривожланган сивилизация учун уларни синтетик ишлаб чиқаришни йўлга қўйиш осонроқ эканлигини кўрсатади.; Меҳнат ресурслари

Палеоконтакт гипотезасини қўллаб-қувватловчилар (масалан, Закария Ситчин) ўзга сайёраликлар арзон ёки эркин ишчи кучи сифатида одамларга муҳтожлигини таъкидлайдилар. Бундай гипотеза ҳар қандай илмий маълумотлардан кўра кўпроқ инсон қўрқуви ва иллатларини умумлаштирувчи фолклордан келиб чиқади. Скептикларнинг таъкидлашича, юлдузлараро саёҳатга қодир бўлган сивилизация саноатни автоматлаштириш даражасига эришган бўлиши керак, бу эса эркин меҳнатга бўлган эҳтиёжни йўқ қилади. Бундан ташқари, бундай ишчи кучи мутлақо малакасиз бўлади (масалан, ҳатто қадимги Мисрнинг энг яхши усталарининг кўникмалари ва билимлари ҳатто 19-асрнинг ер юзида ҳам талабга эга бўлиши даргумон, космонавтика даври ҳақида эса гапирмаса ҳам бўлади). Бунга мисол тариқасида скептиклар Америка Қўшма Штатларидаги меҳнат бозорини келтириб ўтишади, бу ерда ярим аср давомида Осиё, Африка ва Океаниядаги носаноат давлатларидан арзон ва малакасиз ишчи кучига эҳтиёж бўлмаган. СССРни мисол қилиб келтириш мумкин, бу ерда саноатлаштиришнинг бошида Гулаг маҳбусларининг бепул малакасиз меҳнати кенг қўлланган, аммо технология ривожланиши билан атом ва космик лойиҳаларни амалга ошириш, маҳбуслар меҳнатидан фойдаланиш ёрдамчи операцияларда ҳам барбод бўлди.; Оралиқ база

Чет элликлар томонидан Ердан одатдаги шароитларига энг яқин шароитга эга бўлган сайёра сифатида космик кемаларга ёнилғи қуйиш ва техник хизмат кўрсатиш, узоқ оламларга йўлда экипажларнинг захираларини тўлдириш ва дам олиш учун оралиқ база (" сакраш аэродроми ") сифатида фойдаланиш варианти ҳам мавжуд. кўриб чиқилмоқда. Бу мавзу асосан илмий-фантастик фантазияларда учрайди. Бироқ, Ердаги эркин тушиш тезлашувининг юқори қиймати бу вазифани жуда мураккаблаштиради. Бундан ташқари, галактикалараро тезликдан биринчи космик тезликка секинлашиш ва ундан кейинги тезлаштириш зарурати бундай маневрдан фойдаланишни энергия нуқтаи назаридан мутлақо маъносиз қилади, ҳатто биз транзит транспорт воситаси қўнмайди, лекин унга хизмат кўрсатади деб тахмин қилсак ҳам. Ер орбитасида ёки космик кемалар орқали Ойда (шунга ўхшаш хусусият замонавий авиацияга ҳам хосдир: узоқ масофали лайнерлар бортга оралиқ қўнмасдан белгиланган аэропортга учиш учун этарли миқдорда ёқилғи олади, чунки қўниш ва ундан кейинги ёнилғи учун ёқилғи харажатлари Катта самолёт учун оралиқ аэродромдан учиш тахминан 3-4 соатлик круиз парвози нархига тенг). Бундан ташқари, агар биз ўзга сайёраликлар кимёвий тузилиш ва биология нуқтаи назаридан эр юзидаги ҳаётга яқин деб ҳисобласак ҳам, биологик об'эктларнинг хирал тозалиги туфайли, „ойна дунёси“ эҳтимоли юқори (50%). Ернинг биоресурслари бегоналар учун яроқсиз.; Тажриба

„Қадимги космонавтлар“нинг Ерга ташриф буюришига сабаб, уларга маълум бўлган ягона мақсад билан ўтказилган тажриба бўлиши мумкин. Мантиқий фикр юритадиган бўлсак, бу деярли ҳамма нарса бўлиши мумкин. Мисол учун, улар бизни худди ҳайвонот боғидаги ҳайвонлар каби кўпайтирадилар, қизиқиш учун улар танланганларини танлаб оладилар ва уларни қул сифатида ёки галактик сиркларга ўхшаш тарзда олиб кетишади, вақти-вақти билан улар ҳайвонот боғига ўзгартиришлар киритадилар. бизнинг ДНК кодимиз ва кейин вақти-вақти билан натижаларни текширишади ёки улар бизнинг ривожланиш тезлигимиз бўйича статистик қиёсий тадқиқотлар олиб борадилар - бошқа сайёралардаги бошқа турлар билан солиштирганда.

Биз ўзимиздан сезиларли даражада фарқ қиладиган турларнинг мақсадларини интуитив равишда тушуна олмаймиз, ҳатто Ерда яшайдиганлардан ҳам, бегоналар ҳақида эса нима дея олишимиз мумкин. Эҳтимол, биз беихтиёр экспериментнинг бир қисмига айланганмиз, чунки ҳалокатга учраган бегона кемаларнинг биринчиси учиб кета олмади. Ўзларининг сайёралари билан ҳеч қандай алоқаси йўқлиги сабабли улар ҳалокатга учраганликларини тушуниб, қидирувчилар ва қутқарувчилар учун бизни одамларни тарк этишди. Аслида - неандерталларнинг келгиндилар билан дурагайлари.

Агар биз ушбу гипотезага амал қилсак, улар бизни ўзларининг ирқларининг ташқи кўринадиган белгилари ва ижодий қобилиятларининг бир қисми билан яратдилар, бу бизнинг турларимиз ва сайёрамиздаги ҳар қандай ҳайвонлар ўртасидаги фарқни тушунтиради. Бу иккала физиологиядаги фарқлар - мутлақо ҳимояланмаган тери, тик туриш, заиф болалар ва туғилишга ёмон мослашиш, шунингдек, ақлий фарқлар - инсоннинг мавҳум фикрлаш учун ажойиб қобилиятлари, конструктив мураккаб ижодкорлик ва кўп қиррали мураккаб ҳис-туйғулар, улкан ривожланган фаннинг мавжудлиги ва муҳандислик, наср ва шеърлар, яъни семантика ва универсал консептуал-мажозий тил билан бевосита ишлаш ва бевосита концептуал-мажозий тил билан ишлайдиган тасвирий санъат мавжудлиги (изоҳ: қизил болға ва сигир нима ичади? ҳақидаги топишмоқлар моҳиятини ўрганиб чиқинг).

Баъзи ҳолларда биз тажрибанинг салбий кўринишига ҳам дуч келишимиз мумкин. Мисол тариқасида, агар ўзга сайёраликлар ирқи ривожланган паразит ирқ бўлса, бу хостлар (паразит ташувчилари) етиштириш бўйича тажриба бўлиши мумкин.; Тадқиқот миссияси

Ўзга сайёраликларнинг Ерга маҳаллий ҳаёт шакллари билан алоқа қилмасдан, тадқиқот мақсадида ташриф буюриши эҳтимоли ҳам мавжуд.

Мегалитик қурилишлар ва геоглифлар

Гизадаги Хеопс пирамидаси ( Миср). Милоддан аввалги 2540-йиллар

Палеоконтакт гипотезаси ёрдамида антик даврнинг турли архитектура ёдгорликлари ҳам тушунтирилади. Бироқ, уларнинг қурилиши жуда қийин бўлса-да, ишлатилган технологиялар, масалан, Миср пирамидаларини қуришда жуда ибтидоий бўлгани ҳисобга олинмайди - масалан, тош блокларни оддий ётқизиш. Юлдузлар орасида уча оладиган юқори даражада ривожланган сивилизация бундай қурилиш технологияларидан фойдаланиши ва бу иншоотларни, масалан, 20-аср бошидан бери бўлгани каби, монолит темир-бетондан қурмаслигини жуда ғалати деб ҳисоблаш мумкин. Бошқа томондан, баъзи қурилиш технологиялари (гранит блокларини нозик ўрнатиш, қувурли бурғулаш излари бўлган тошдаги силиндрсимон тешиклар, кўпбурчакли тошлар ва бошқалар).) ушбу технологиялар билан таниш бўлмаган одамлар нуқтаи назаридан оддий тушунтиришни топа олмайди, бу эса турли хил илмий тахминлар учун имконият очади.

Баъзи иншоотларни „замонавий технологияларсиз“ яратишнинг „имконсизлиги“ қадимги муҳандислар томонидан ихтиро қилинган ақлли оддий ечимлар тўғрисида билим етишмаслигидан келиб чиққанига мисоллар мавжуд. Мисол учун, Пасха оролидаги кўп тонналик моаи ҳайкалларини замонавий технологиялардан фойдаланмасдан кўчириш ва кўтариш мумкинлиги кўрсатилди. Гранитни мис парма ва қум билан бурғулаш имконияти ҳам кўрсатилди[11]. Қанчалик парадоксал кўринмасин, аммо бундай „ўтмишдаги ердан ташқари технологиялар“ ХХ аср бошларида ҳам бир қатор мамлакатларда, жумладан СССРда ҳам „четда“ кенг қўлланган. Масалан, 1920—1930-йилларда ГОЭЛРО режасига мувофиқ қурилган 110 кВ кучланишли биринчи ҳаво электр узатиш линияларининг 28 метрли саккиз тонналик миноралари 10-15 кишидан иборат ишчилар жамоалари томонидан ҳеч қандай махсус жиҳозлардан фойдаланмасдан (ўша йилларда кўчма кранлар йўқ эди) арқонлар ва ёғоч йиқиладиган ўқлар ёрдамида муваффақиятли йиғилди ва кўтарилди. Шу билан бирга, электр узатиш минораларини кўтариш ва ҳаракатлантириш технологияси Пасха оролида моаи кўчириш технологиясини деярли такрорлади, гарчи унинг муаллифлари бу қадимий артефактлар ҳақида ҳеч қачон эшитмаган бўлишлари даргумон. Маълумки, технологик тараққиёт жараёнида илгари кўпчиликка маълум бўлган ва кўп йиллик амалиёт натижасида такомиллаштирилган содда, аммо самарали дизайн ва кейинчалик кераксиз бўлиб қолган кўплаб технологиялар унутилади. Бунда улар тезда унутилади. Мисол тариқасида. Амалда, ҳатто чекка ҳудудларда ҳам, қурилиш қавсларидан фойдаланмасдан, думалоқ логлардан ёғоч кўприкларни қуриш учун дизайн ва технологиялар унутилган. Перчинли корпусли кемалар, фанера-перкал самолётлар, трубкали радиотехника ва радио трубкаларни қуришнинг саноат технологиялари йўқолган. Қанчалик парадоксал бўлмасин, ХХИ асрнинг бошларида ўтмишдаги кўплаб технологик ютуқларни такрорлашнинг иложи йўқ: Сатурн-5 ракетасини ва Аполлон космик кемасини, Ту-144 ва Конкорд товушдан тез йўловчи лайнерларини, "Титаник пароходи ”, „Миссури“ линкори ёки „Акула“ оиласининг сув ости кемаларини қайта қуриш мумкин эмас.

Баъзи геоглифлар (Наска геоглифлари, Анд қандиллари ва бошқалар).) палеоконтакт гипотезаси тарафдорлари томонидан ё ердан ташқари сивилизация вакилларини жалб қилиш учун ёки ердан ташқари технологиялардан фойдаланган ҳолда яратилгани билан изоҳланади. Бироқ, бир қатор олимларнинг тадқиқотлари (Мария Рейче ва бошқ.) бундай ёдгорликларни яратиш энг ибтидоий технологиялар ёрдамида мумкинлигини исботлади, гарчи уларнинг мақсадининг умумий қабул қилинган талқини йўқ.

Палеоконтакт версияси тарафдорларининг яна бир баёнотига кўра, қадимда Ерга ташриф буюрган мусофирлар атайлаб у ерда туб аҳоли жамиятининг ривожланиш даражасига мос келадиган артефактлар яратган. Шунга қарамай, Деникеннинг ўзи ҳам, унинг издошлари ҳам бошқа сивилизациялар Ерга ташриф буюрганлиги тўғрисида тўғридан-тўғри далиллар келтирмаган, бу умуман илмий жамоатчилик томонидан тан олинган. Гипотеза тарафдорлари умумий қабул қилинган илмий назариялар доирасида изоҳ топадиган артефактлар. [ аниқлаш ] ёки мустақил лабораторияларда кенг қамровли таҳлилдан ўтмаган ёки сохта бўлиб чиққан ёки умуман олимлар қўлига тушмаган.

Ердан ташқарида ҳаётнинг мавжудлиги

1960-йиллардан бери ОЗМА ва СЕТИ лойиҳалари доирасида қўлланиладиган техник воситаларни доимий равишда такомиллаштириш билан бир неча бор изланишлар олиб борилган ердан ташқари сивилизацияларнинг мавжудлиги тўғрисида тўғридан-тўғри далиллар йўқ. Бошқа томондан, уларнинг мавжудлигини тубдан имконсиз қиладиган бирон бир жиддий далил йўқ. Бу соҳага қизиқиш 2000—2010-йиллардаги экзосайёралар ни кашф этишдаги муваффақият туфайли ортиб бормоқда, уларнинг баъзилари Ердаги каби яшаш шароитларига эга бўлиши мумкин (Кеплер-22 б, Глиэсе 581 д, ҲД 85512 б). Ҳозирда Ердан ташқарида ҳаёт мавжудлигини тасдиқловчи далиллар йўқ (масалан, ер юзидаги экстремофилларга ўхшаш бактериялар шаклида), аммо бу йўналишда қидирувлар фаол давом этмоқда. Панспермия гипотезаси энг оддий организмларнинг пайдо бўлиши ва уларнинг сайёралар ўртасида космик жисмлар (масалан, Ефремовка ёки Мурчисон каби метеоритлар) томонидан ташилиши мумкинлиги ҳақидаги саволларга аниқ жавоб бермайди ва шунинг учун билвосита далил бўла олмайди, бошқа сайёраларда ҳаётнинг мавжудлиги эҳтимоли ҳақида - гарчи бундай ташишнинг назарий имконияти истисно қилинмаса ҳам. Вақт физикаси, квант биологияси ва квант информатика соҳасидаги сўнгги тадқиқотлар [ <спан стйле="" титле="Википедия:Избегайте неопределённых выражений">нима?</спан> ] ўзга сайёраликлар параллел коинотлардан ёки келажакдан келиши мумкинлигини тахмин қилади[манба керак]. Агар бу назарий жиҳатдан мумкин бўлган ҳодисалар сифатида қабул қилинса, унда ҳамма нарса анча мураккаблашади ва барча мумкин бўлган вариантларни таҳлил қилиш жуда қийин бўлади, лекин ҳеч бўлмаганда ердан ташқари ривожланган сивилизациянинг бирон бир шакли мавжудлиги эҳтимоли кўп марта ортади.

Юлдузлараро парвозларнинг техник имконияти

Ҳатто энг яқин юлдузлар ҳам сайёрамиз тизимидан анча узоқда жойлашган (масалан, Қуёшга энг яқин Алпҳа Cентаури - 4,36 ёруғлик йили, Барнард юлдузи - 5,96 ёруғлик йили, Бўри 359 - 7,80 ёруғлик йили). йиллар ва бошқалар. д.). Ўртача вақт ичида юлдузлараро парвозларни амалга ошириш учун космик кемалар ёруғлик тезлиги билан таққосланадиган жуда юқори тезликка эришиши керак. Илмий-техника тараққиётининг ҳозирги ютуқлари билан космик кемалар бир неча ўнлаб км / с тезликни ололади, бу эса бундай парвоз учун бир неча минг йилни талаб қилади. Баъзи оптимизм ионли двигателларнинг потенциал ривожланишига ёки термоядровий двигателларнинг яратилишига илҳом беради, аммо улар ҳозирда юлдузлараро масофаларни енгиб ўтиш муаммосини тўлиқ ҳал қила олмайди.

Қолаверса, бундай юқори тезликни оқилона вақт ичида қўлга киритиш, шунингдек, бундай тезликларда маневр қилиш тирик мавжудотлар учун жуда зарарли ва ҳатто ҳалокатли бўлиши мумкин бўлган узоқ вақт давомида сезиларли тезланишларни бошдан кечириш зарурати билан боғлиқ. Буларнинг барчаси фақат инерцияни йўқ қиладиган гипотетик масса компенсатор-ноллаштиргичдан фойдаланганда мумкин; бу ҳолда, ортиқча юкланишлар пайтида, тортишиш майдонининг интенсивлиги фақат вазнсизлик пуфакчаси чегарасида, унинг ичидаги мавжудотларга ҳеч қандай таъсир қилмасдан ортади.[манба керак]. Бироқ, ҳатто бундай тизимни яратишнинг фундаментал имконияти ҳам жуда шубҳали, чунки у умумий нисбийлик назарияси тенгламаларининг баъзи бир аниқ ечимларидан келиб чиқади, чунки чегара шароитларини ҳосил қилиш жуда қийин.

Космосда қисқароқ ўтишларнинг мавжудлиги ҳақида назарий ғоялар ҳам мавжуд (крот уялари ёки чувалчанг тешиклари), аммо бу фаразлар бир қатор шубҳали постулатларга асосланган ва амалий тасдиқга эга эмас. Бундан ташқари, бундай ўтиш чегараларидаги шартлар, хусусан, тортишиш майдонининг потенциали иккинчи турдаги узилишларни ўз ичига олган функсиялар билан тавсифланади, бу эса материянинг ҳар қандай макроскопик шакли бундай фазо-вақт ҳудудини енгиб ўтишга қодирлигини шубҳа остида қолдиради. [манба керак].

НУЖ

Палеоконтакт тарафдорларининг баёнотларидан бири шундаки, Ерга бугунги кунда ҳам бошқа юқори ривожланган сивилизация вакиллари ташриф буюришади ва бу ҳақда маълумотлар атайлаб тўхтатилади. Далил сифатида экин доиралари, одамлар ва чорва молларини ўғирлаш ва ҳоказолар келтирилади. Шу билан бирга, НУЖлар мавжудлиги ва ердан ташқари цивилизациялар вакиллари билан алоқалар тўғрисида тўғридан-тўғри умумий қабул қилинган далиллар йўқ, бу бундай баёнотларга шубҳа туғдиради ва расмий фан томонидан жиддий кўриб чиқилмайди.

Сунъий фалокатлар ва ҳаво жанглари

М. Агрест, Э. фон Деникен, Л. Соучек ва бошқалар Содом ва Гамора нинг ўлими ҳақидаги Инжил афсонасига асосланиб, шаҳарларнинг вайрон бўлишига кучли ядро портлаши сабаб бўлган деб тахмин қилишади. Бироқ, бу гипотеза бошқа ёзма манбаларда ўз тасдиғини топа олмайди ва Библиядаги Содом ва Гоморранинг аниқ жойлашуви номаълум, бу Эски Аҳд анъаналарининг тарихий ҳақиқатга мос келишини шубҳа остига қўяди. Муқобил нуқтаи назардан, бу шаҳарлар ҳақиқатан ҳам Ўлик денгиз яқинида мавжуд бўлган, аммо ер ости газларининг портлаши билан бирга бўлган зилзила натижасида вайрон қилинган. Ўлик денгиз атрофидаги чўл яқинидаги қояларда юқори даражадаги радиоактив моддаларнинг излари йўқ[12].

Худди шундай фаразлар бошқа шаҳарлар (Мохенжо-Даро, Хараппа, Борсиппа ва бошқалар) учун ҳам илгари сурилган, бу ерда қазиш ишлари давомида эритилган ғиштлар ва қал'а деворларининг парчалари топилган. Бироқ, бундай топилмалар кучли ёнғин натижаси бўлиши мумкин ва ҳеч қандай тарзда ядровий портлашлар натижаси бўлмаслиги мумкин, бу бир қатор замонавий тажрибаларда исботланган[12].

Сайёрамизнинг турли жойларида (шу жумладан океан тубида) жойлашган юмалоқ тектитларнинг шаклланиши табиий жараёнларнинг таъсири ёки метеорит таъсирининг натижаси билан изоҳланади (гарчи бу борада аниқ фикр йўқ), бунда ҳеч қандай ҳолатда ядро портлаши ёки ўзга сайёраликларнинг космик кема двигатели таъсири излари ҳам эмас. Бундай таъсир натижасида ҳосил бўлиши керак бўлган қобиқ эрозияга чидамли ва аллақачон топилган бўлиши керак эди, бу ҳужжатлаштирилмаган[12].

Палеоконтакт тарафдорлари томонидан тез-тез фойдаланиладиган „Махабхарата“ ва „Рамаяна“ матнлари қадимда юз берган ракета ва ядро қуроллари қўлланган ҳаво жангларига исбот қилиб кўрсатилади. Улардаги кўплаб эпизодлар қора порох қўлланган турли хилдаги ўқотар қурол қўллаш билан тушунтирилиши мумкин (ракеталар, портловчи снарядлар), бундан кейин қоладиган кучли ҳаяжон эса эпосадаги воқеаларни бўрттириб кўрсатилишига олиб келган бўлиши мумкин.

Ҳақиқий асосга эга бўлмаган сув қуроллари ёки кўринмас ҳалқаларнинг тавсифлари бу нуқтаи назарни тасдиқлайди[12].

Наскал расмлари

Палеоконтакт гипотезаси тарафдорлари томонидан антик даврда ўзга сайёраликлар билан алоқа қилишнинг далили сифатида берилган бир қатор қоятош расмлари мавжуд. Бироқ, кўплаб замонавий қабилалар маълум қоидаларга эга, уларга кўра бундай тош санъатини яратиш одатий ҳолдир. Шундай қилиб, „чақмоқ чақаётган ака-ука“ (Австралиянинг Деламир қишлоғи яқинидаги ғор) тасвирланган расм аслида Эму Як исмли қабила бошлиғи томонидан 1940-йилларда чизилган ва икки эркакнинг никоҳ рақобатини акс эттиради, улардан бири. чап қўлида маросим тош болтаси ушлаб турибди[манба керак].

Овчилар ва чўпонлар қабиласида Санаве (Танзания) овдан олдин антилопаларнинг стилизе қилинган тасвирларини чизиш одат тусига киради; агар расмда қабилада қабул қилинган бир қатор конвенсиялар бўлмаса, ов муваффақияциз бўлади, деб ишонилади. Қабила эътиқодига мос келадиган шунга ўхшаш конвенсиялар эски чизмалар билан белгиланиши мумкин эди[12]. Шунга қарамай, кўплаб чизмалар ва ҳайкаллар замонавий космик костюмларни, камар ва гофрировка қилинган найчалар тасвири, шунингдек, дубулға четидаги шиша чегараларни аниқ такрорлайди.[манба керак].

Пири Раис харитаси

Пири Раис харитасининг сақланиб қолган қисми. 1513

Палеоконтакт гипотезаси тарафдорлари 1513-йилда турк адмирали Пири Раис томонидан Константинополда тузилган харита ХВИ аср учун жуда аниқ ва фақат космик сун’ий йўлдошлар ёки аэрофотосурат ёрдамида яратилиши мумкинлигини та’кидламоқда. Бироқ, унда сезиларли хатолар топилган (Испания марказидаги кўл, ундан оқиб чиқадиган дарёлар , Саҳрои Кабирдаги кўллар ва дарёлар, Магеллан ва Дрейк бўғозларининг йўқлиги, Куба қирғоқларининг шакли ва Корсика ва бошқалар.), замонавий технологияларга ўхшаш технологиялардан фойдаланишга йўл қўйиб бўлмайди, аксинча 16-аср картографларининг билимларига мос келади. Бироқ, масалан, харитада музсиз Антарктиданинг тахминий мавжудлиги билан боғлиқ баъзи саволларга аниқ жавоб йўқ[12].

Скептикларнинг таъкидлашича, Пири Раис харитаси ва Антарктиданинг ҳақиқий муз остидаги релефи ўртасидаги тахминий ёзишмалар ҳали ҳам ўзбошимчалик билан: хаританинг масштаби шундайки, нозик деталларни ишончли таққослаш мумкин эмас ва харита ўртасидаги ўхшашлик даражаси. ва „кўз билан“ аниқланган ҳақиқий релеф солиштиргичнинг априори созламаларига қараб жуда катта фарқ қилиши мумкин. Бундан ташқари, бу „ёзувлар“ нинг ўзи қўшимча саволлар туғдиради. Биринчидан, музлик доимий равишда океанга тушади ва ўз ҳаракати билан муқаррар равишда материкнинг рел'эфини ўзгартиради, уни текислайди ва океанга зарарли моддаларни олиб боради. Шунинг учун замонавий муз ости релефи материкнинг музлашдан олдинги ҳақиқий қадимий релефидан жуда фарқ қилиши керак. Иккинчидан, маълумки, муз қатламининг массаси „енгил“ континентал қобиққа қўшимча юк ҳосил қилади, бунинг натижасида у мантия моддасида бу юк бўлмаганда керак бўлганидан кўра чуқурроқ „чўкади“. Замонавий ҳисоб-китобларга кўра, Антарктиданинг континентал плитаси ярим километр чуқурликка „чўкиб кетган“. Шундай қилиб, Антарктидада муз бўлмаган даврда қирғоқ чизиғи бошқа жойга ўтди ва замонавий шелфнинг бир қисми қуруқлик эди. Бу ҳолда қирғоқ чизиғи замонавий муз ости релефига тўғри келиши жуда шубҳали.

Илмий фантастикада

Сохта Юлдузлар дарвозаси фонида "Юлдузли дарвоза" филми ва телесериалидаги о'зга сайёраликлар либосидаги косплеэрлар

Палеоконтакт кўплаб илмий-фантастик асарларнинг анъанавий мавзусидир, масалан, Артур C. Кларкнинг " Космик Одиссей " тетралогияси. Қадимгиларнинг ўзга сайёраликлар билан алоқалари Александр Казанцевнинг " Фаэтес ", Алексей Толстойнинг " Аэлита ", Георгий Мартиновнинг " Юлдузли кемалар ", Иван Ефремовнинг „Юлдузли кемалар“ романларида қайд этилган[13].

Палеоконтактлар „Юлдузли дарвоза“ сиклида кенг намоён бўлади, бу ерда деярли барча ер юзидаги мифология - Қадимги Мисрдан тортиб қирол Артур афсоналаригача - бегона сивилизациялар билан алоқалар билан изоҳланади. Палеоконтакт 2001-йилда тақдим этилган ёки ҳавола қилинган: Космик Одиссей, Бешинчи элемент, Прометей ва Трансформерлар: Охирги рицар филмларида, Бобил 5, Доктор Ким ва „Галаcтиcа юлдуз крейсери“ сериалларида кўрсатиб ўтилган. Шунингдек, у Айреон ва Иcед Эартҳ[13] гуруҳларининг концептуал албомлари учун мавзу қўшиғи бўлиб хизмат қилади.

Филмографияси

  • " Келажак хотиралари " (олмонча: Эриннерунген ан диэ Зукунфт , 1970) — австриялик режиссор Харалд Рейнл томонидан Эрич фон Деникеннинг “Худолар аравалари” китоби асосида суратга олинган бадиий бўлмаган филм. Кинодилогиянинг биринчи қисми.
  • „Худоларнинг сирлари. Юлдузларга қайтиш“ (олмонча: Боцчафт дер Гöттер , 1976) — режиссор Ҳ. Рейнлем Э. китоби асосида. фон Деникеннинг „Юлдузларга қайтиши“. Кинодилогиянинг иккинчи қисми.
  • „Барча нарсага қодирнинг изидан“ (олмонча: Ауф ден Спурен дер Аллмäчтиген , 1994) — Э. асарлари асосидаги илмий-оммабоп филмлар туркуми. фон Деникен.
  • “Ҳақиқатми ёки фантазиями? Антик давр космонавтлари" (инглизча: Ис Ит Реал? Анcиэнт Астронауц Қадимги астронавтлар , 2006) — Натионал Геограпҳиc Чаннел томонидан ишлаб чиқарилган бадиий бўлмаган филм.
  • „Тарих сирлари“инглизча: Мйстериэс оф Ҳисторй, 2010) — бу палеоконтакт мавзусига бағишланган илмий-оммабоп филмлар сериясидир. Серия:
  • " Қадимги мусофирлар " (инглизча: Анcиэнт Алиэнс, 2010-2016) — илмий-оммабоп филмлар серияси. 11 фаслдан иборат ва 119 қисмдан иборат.
  • Ревелатионс оф тҳе Маянс 2012 анд Беёнд (ишлаб чиқаришда) — Майя цивилизацияси ҳақидаги бадиий бўлмаган филм. Кино продусери Раул Жулиа-Леви сўзларига кўра, филм биринчи марта Мексика ҳукумати томонидан 80 йилдан ортиқ сир тутилган ва ўзга сайёраликлар билан алоқаларни исботловчи махфий маълумотларни ошкор қилади[14][15].

Яна қаранг

Эслатмалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Лиэб, Мичаэл (1998), „Тҳе Псйчо-патҳологй оф тҳе Бизарре“, Чилдрен оф Эзекиэл: Алиэнс, УФОс, тҳе Cрисис оф Раcе, анд тҳе Адвент оф Энд Тиме, Дурҳам, Нортҳ Cаролина анд Лондон: Дуке Университй Пресс, 51–54, 249–251-бет, дои:10.2307/ж.cтв11сн0вх.6, ИСБН 978-0-8223-2137-8, ОCЛC 9354231
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Ҳаммер, Олав; Сwартз, Карен (2021), „Анcиэнт Алиэнс“, ин Зеллер, Бен (муҳ.), Ҳандбоок оф УФО Религионс, Брилл Ҳандбоокс он Cонтемпорарй Религион, 20-жилд, Леиден анд Бостон: Брилл Публишерс, 151–177-бет, дои:10.1163/9789004435537_008, ИСБН 978-90-04-43437-0, ИССН 1874-6691
  3. ↑ Май, Андреw (2016), Псеудосcиэнcе анд Сcиэнcе Фиcтион (иллустратед-нашр), Ҳеиделберг: Спрингер Верлаг, 133-бет, ИСБН 978-3-319-42605-1
  4. ↑ 4,0 4,1 Грим, Патриcк, муҳ. (1983), „Тҳе Анcиэнт Астронаут Ҳйпотҳесис: Сcиэнcе ор Псеудосcиэнcе?“, Пҳилосопҳй оф Сcиэнcе анд тҳе Оccулт (1ст-нашр), Албанй, Неw Ёрк: Стате Университй оф Неw Ёрк Пресс, 278–288-бет, ИСБН 978-0-87395-572-0
  5. ↑ Cитҳара, 1-жилд, Литерарй Лиcенсинг, ЛЛC, 1961-йил ноябр, 12-бет, ИСБН 1258674610 {{cитатион}}: сана киритилиши керак бўлган параметрга берилган қийматни текшириш лозим: |дате= (ёрдам)
  6. ↑ Ҳарролд. Ноаҳ’с арк анд анcиэнт астронауц: Псеудосcиэнтифиc белиэфс абоут тҳе паст амонг а сампле оф cоллеге студенц. Тҳе Скептиcал инқуирер 11.1 1986: 61. Cоммиттеэ фор тҳе Сcиэнтифиc Инвестигатион оф Cлаимс оф тҳе Паранормал. 13 Деc 2010.
  7. ↑ Счиффер, Мичаэл Б., муҳ. (1980), „Cулт Арчаэологй анд Унсcиэнтифиc Метҳод анд Тҳеорй“, Адванcес ин Арчаэологиcал Метҳод анд Тҳеорй, 3-жилд, Cамбридге, Массачусетц: Аcадемиc Пресс, 1–33-бет, дои:10.1016/Б978-0-12-003103-0.50006-Х, ИСБН 978-0-12-003103-0, ЖСТОР 20170153
  8. ↑ „Тҳе Анcиэнт Астронаут Мйтҳ“, Арчаэологй, Неw Ёрк: Арчаэологиcал Институте оф Америcа, 31 (1): 4–7, Жануарй–Фебруарй 1978, ИССН 0003-8113, ЖСТОР 41726852
  9. ↑ Ҳинес. Т. Псеудосcиэнcе анд тҳе Паранормал. Прометҳеус Боокс, 2003. п. 304
  10. ↑ Олиэн, Мичаэл Д. (1978), „Дид Анcиэнт Астронауц Бринг Cивилизатион?“, Тҳе Ҳуман Мйтҳ: Ан Интродуcтион то Антҳропологй, УСА: Ҳарпер & Роw, 236–241, 245, 255-бет, ИСБН 0-06-044918-7
  11. ↑ „архив нусхаси“. 1-феврал 2013-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 3-июн 2022-йил.[сайт ишламайди]
  12. ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 Малина, Малинова 1993.
  13. ↑ 13,0 13,1 {{Веб манбаси}} андозасидан фойдаланишда сарлавҳа= параметрини белгилашингиз керак. „{{{титле}}}“.
  14. ↑ „архив нусхаси“. 31-май 2012-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 20-май 2022-йил.
  15. ↑ „архив нусхаси“. 31-май 2012-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 20-май 2022-йил. 
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Paleokontakt" dan olindi