Passiflora × violacea
Пассифлора × виолаcеа, бинафшаранг эҳтирос гули, Пассифлораcеаэ оиласига мансуб икки хил гулли ўсимликлар, Пассифлора раcемоса × Пассифлора cаэрулеа ўртасидаги дурагай. Пассифлора × виолаcеа номи ҳали тўғри илмий ном сифатида ҳал қилинмаган[2].
| Пассифлора × виолаcеа | |
|---|---|
| Илмий таснифлаш | |
| Ўсимликлар | |
| Юксак ўсимликлар | |
| Гулли ўсимликлар | |
| Икки уруғпаллалилар | |
| Росидс | |
| Малпигҳиалес | |
| Пассифлораcеаэ | |
| Пассифлора | |
П. × виолаcеа
| |
| Бинар номи | |
| Пассифлора × виолаcеа | |
Бу тур бўйи 6 м (20 фт) гача ўсадиган доим яшил ўсимлик. Гуллари бинафша рангда.
Пассифлора × виолаcеа 1819-йилда британиялик болалар боғчаси Томас Милн томонидан гибридланган биринчи Пассифлора тури бўлиши мумкин. Кейинчалик у Қироллик боғдорчилик жамияти ходими Жозеф Сабин томонидан тасвирланган, 1824-йилда франсуз ботаниги Жан-Луи-Аугуст Лоиселеур-Деслонгчампс томонидан „Ҳербиэр Генерал де л’Аматеур“ да тасвирланган ва унга ҳозирги номини берган[3].
Бу гибриддан „Виктория“ нави олинган. У Қироллик боғдорчилик жамиятининг Боғдаги хизматлари учун мукофотига сазовор бўлган[4][5].
Манбалар
- ↑ „Пассифлора × виолаcеа“. Интернатионал Плант Намес Индех. Ретриэвед 18 Април 2018.
- ↑ „Пассифлора × виолаcеа“. Тҳе Плант Лист. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ „Пассифлора × виолаcеа ‘Виcториа’“. Тропиcал Бритаин. 2023-йил 17-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ „РҲС Плантфиндер - Пассифлора × виолаcеа“. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ „АГМ Планц - Орнаментал“. Роял Ҳортиcултурал Соcиэтй (2017-йил 1-июл). Қаралди: 2018-йил 17-апрел.