Paul Nizon
Паул Низон (1929-йил 19-декабрда Берн шаҳрида туғилган) — швейсариялик санъацҳунос ва ёзувчи[1].
Ҳаёти
Рус кимёгари ва швейсариялик бўлган Паул[2] мактабни тугатгандан сўнг Берн ва Мюнхен университетларида санъат тарихи, классик археология ва немис тили ва адабиётини ўрганган. У 1957-йилда Винсент ван Гог ҳақидаги диссертация билан докторлик даражасини олди. У 1959-йилгача Берндаги Тарих музейида ассистент бўлиб ишлаган. 1960-йилда Римдаги Швейсария институти стипендиясига сазовор бўлди. 1961-йилда Неуэ Зüрчер Зеитунг газетасининг етакчи санъацҳуноси эди[2] 1962-йилдан то 1977-йилгача Парижда Низон[3]. мустақил ёзувчи сифатида яшаган. У турли меҳмон маърузаларини ўтказди, жумладан 1984-йилда Франкфурт-ам-Майн университетида ва 1987-йилда Вашингтон университетида, Сент-Луис, Миссури. Низоннинг мулки Берндаги Швейсария адабий архивида архивланган.
У „Севги уч йил давом этади“ (2011), „Дер клуби“ (1985) ва „Тҳе Cитй Намед Десире“ (2009) филмлари билан танилган. У 1980-йилдан бери Мари-Одил Рокет билан турмуш қурган. У аввал Марианна Уайдлер ва Брижит Кайслер билан турмуш қурган.
Мари-Одил Рокет (1980 - ҳозирги)
Марианне Wйдлер (1973 - ?) (ажрашган)
Бригитте Каэсслер (1953 - ?) (ажрашган)
Журналист ва ёзувчи Амаури да Куня бошчилигидаги суҳбат (Лозанна, Ноир сур Блан, 2021-йил)
Турли авлодларга мансуб бўлишса-да, чуқур дўстлик ришталари билан боғланган Паул Низон ва Фредерик Пажакнинг умумий томонлари кўп: иккаласи ҳам оталаридан жуда ёш айрилган; иккаласи ҳам жуда кўп саёҳат қилган; иккаласи ҳам санъатнинг буюк билувчилари: Паул Низон 1960 ва 1970-йиллардаги энг ажойиб санъат танқидчиларидан бири эди, Фредерик Пажак чизмачи бўлишдан ташқари, бадиий муҳаррир ва куратор ҳамдир. иккаласи ҳам, ниҳоят, бугунги адабиётнинг ягона намояндалари бўлиб, барча ишлари учун Швейсариянинг адабиёт бўйича нуфузли бош мукофоти билан тақдирланган.
Мукофотлар
- Герт Жонке мукофоти 2017
- Швейсария Гран-приси адабиёти 2014-йил
- 2012-йил Берн кантонининг адабиёт мукофоти
- Европа адабиёти бўйича Австрия Давлат мукофоти 2010-йил
- Краничштейн адабиёт мукофоти 2007-йил
- Кантон Берн китоб мукофоти 2006-йил
- 2005-йил „Форел мўйнаси“ учун Берн шаҳри китоб мукофоти
- Эрич Фрид мукофоти, Вена, 1996-йил
- Берн кантонининг Буюк адабиёт мукофоти 1994-йил
- Берн шаҳрининг адабиёт мукофоти 1994-йил
- Берген шаҳар котиби 1993-йил
- Зурич шаҳрининг адабиёт мукофоти 1992-йил
- Мари Луисе Касчнитз мукофоти 1990-йил
- Питер Суҳркамп фондининг Торcелло мукофоти 1989-йил
- 1988-йил Франсия Маданият Каналининг хорижий адабиёт бўйича мукофоти
- Рицар Сан'ат ва адабиёт ордени 1988-йил
- Берн шаҳрининг адабиёт мукофоти 1984-йил
- 1982-йил адабиёт бўйича Германия танқидчилари мукофоти
- Швейсария Шиллер жамғармаси мукофоти 1982-йил
- 1975-йилда Бремен эркин Ганза шаҳрининг адабиёт бўйича мукофоти
- Конрад Фердинанд Меер мукофоти 1972-йил
Манбалар
- ↑ „Л'écриваин суиссе Паул Низон реçоит ле Прих аутричиэн де литтéратуре“ (франсузча). Ле Поинт (16-ноябр 2010-йил). Қаралди: 27-июн 2011-йил.
- ↑ 2,0 2,1 „Паул Низон“ (де). ансичтен.срф.ч. Қаралди: 10-июл 2021-йил.
- ↑ „Паул Низон зум Неунзигстен: Эине Рücккеҳр wар ниэ воргесеҳен“ (де). ФАЗ.НЕТ (19-декабр 2019-йил). Қаралди: 10-июл 2021-йил.
- ↑ |урл=ҳттпс://www.суҳркамп.де/персон/паул-низон-п-3518%7Cтил=де%7Cкириш[сайт ишламайди] санаси=10-июл 2021-йил}}
Қўшимча ўқиш учун
- Седлмаиэр. „Паул Низон wар фрüҳер эин Ребелл. Зу Ҳармлос, финдет эр ҳеуте“ (де). Неуэ Зüрчер Зеитунг (10-сентабр 2020-йил). Қаралди: 10-июл 2021-йил.
Ҳаволалар
- Пол Низоннинг адабий мулки Швейсария Миллий кутубхонасининг ҲелветиcАрчивес архив маълумотлар базасида
- Швейсария Миллий кутубхонасининг Ҳелветикат каталогидаги Пол Низон ва унинг ҳақида нашрлар (Wайбаcк Мачине сайтида 4-март 2016-йил санасида архивланган)
- франсуз тилига таржима қилинган асарлар рўйхати
- [1] П. Низон билан суҳбат (немис тилида)