Pavel Korovichenko
Pavel Aleksandrovich Korovichenko (1874–1917) – doimiy ishonchli vakil, harbiy yurist, sotsialist, A. F. Kerenskiyning safdoshi, oddiy-podpolkovnik[1][2].
| Pavel Korovichenko | |
|---|---|
 | |
| Tavalludi |
1874-yil Toshkent, Turkiston general-gubernatorligi, Rossiya imperiyasi |
| Vafoti |
2-noyabr 1917-yil Toshkent, Turkiston general-gubernatorligi |
| Fuqaroligi |
 Rossiya imperiyasi Rossiya imperiyasi |
| Xizmatdagi yillari | ? –1906 |
| Unvoni | general-mayor |
Korovichenko Kiyev kadet korpusini va Aleksandr harbiy-yuridik akademiyasini tamomlagan. Rus-yapon urushida qatnashgan.
1907-yildan Peterburgda ishonchli va oddiy vakil boʻlgan. Birinchi jahon urushi davrida davlat qoʻshinlariga harbiy xizmatga chaqirilgan. A. F. Kerenskiy[3] ham aʼzo boʻlgan VVNRning „loji Gurevicha“ aʼzosi boʻlgan.
1917-yil 21-martdan maygacha A. F. Kerenskiyning shaxsiy koʻrsatmasiga binoan qirol oilasi hibsga olingan Aleksandr saroyida komendant lavozimida ishlagan.
1917-yil iyul oyida P. A. Korovichenko polkovnik unvoni bilan[4] qoʻshinlar qoʻmondoni etib tayinlangan va 1917-yil sentyabrgacha bu lavozimda ishlagan.
Korovichenko sentyabr oyining oxirida Turkiston oʻlkasi boshqaruv qoʻmitasining oldingi raisi V. P. Nalivkin hukmronligi davrida yuz bergan Turkiston oʻlkasidagi sentyabr hokimiyat inqirozidan keyin tartibni tiklash uchun Kerenskiy tomonidan Toshkentga yuborildi. U yerda Turkiston harbiy okrugi qoʻshinlari qoʻmondoni etib tayinlandi (1917-yil oktyabr – noyabr).
Aynan Korovichenko hukmronligi davrida Toshkentdagi hokimiyat bolsheviklar tomonidan qurolli ravishda bosib olingan. Bu esa 1917-yil oktyabr–noyabr oylarida Petrogradda bolsheviklar va ularning ittifoqchilari tomonidan hokimiyatni qoʻlga kiritishning natijasi boʻlgan.
Pavel yangi hokimiyat vakillari tomonidan hibsga olinib, Toshkent qal’asidagi garnizon qamoqxonasiga joylashtirilgan. U mahbuslarni oʻz ichiga olgan qamoqxona kameralariga miltiq bilan oʻq uzgan askarlar[5] tomonidan toʻgʻridan-toʻgʻri qamoqxona kamerasida otib oʻldirilgan[6].
Boshqa maʼlumotlarga koʻra, general Korovichenko 1917-yilda oʻldirilmagan. U Shimoliy Kavkazga, ehtimol Bokuga qochib ketgan. Bolsheviklar Ozarbayjonda gʻalaba qozonganidan soʻng, 1920-yilda Ganjaga koʻchib oʻtib, u yerda sovetlarga qarshi isyonni qoʻllab-quvvatlagan boʻlishi mumkin[7].
Manbalar
- ↑ Istoriya russkoy armii: «Vo glave ryada voennыx okrugov bыli postavlenы avantyuristы, naspex proizvedennыe v shtab-ofitserskie chinы. Voinskoy ierarxii dlya proxodimtsa ministra ne suщestvovalo. Moskovskiy voennыy okrug poluchil zauryad-podpolkovnik Gruzinov — drug Guchkova, „oktyabrist“ i predsedatelь Moskovskoy zemskoy upravы. Kazanskiy — zauryad-podpolkovnik Korovichenko — sotsialist i prisyajnыy poverennыy. Kievskiy — nekto Oberuchev, sotsialist-revolyutsioner, iz razjalovannыx podporuchikov, soslannыy v 1905 godu v Sibirь, vozvraщyonnыy Guchkovыm iz ssыlki i proizvedennыy pryamo v polkovniki „dlya uravneniya so sverstnikami“»
- ↑ „Zauryad-ofitser“, Bolьshoy Entsiklopedicheskiy slovarь, 2000. : Zauryad-ofitserom (zauryad-polkovnik i t. p.) v Rossii s kontsa XIX veka nazыvalisь ofitserы, imevshie chin, to estь slujebnыy razryad — v armii zvanie, nije doljnosti, na kotoruyu oni naznachalisь, no kotorыe poluchali vsledstvie naznacheniya na doljnostь zvanie, sootvetstvuyuщee zanimaemoy doljnosti, naprimer kapitan, naznachennыy komandirom polka poluchal zvanie zauryad-podpolkovnika.
- ↑ Serkov A. I. Russkoe masonstvo, 1731—2000. Entsiklopedicheskiy slovarь.
- ↑ «Vo glave etix tыlovыx armiy stoyali takie raznorodnogo xaraktera lyudi: Petrogradskogo okruga — gen. Kornilov — polkovodets; Moskovskogo — podpolkovnik Gruzinov — predsedatelь moskovskoy gubernskoy upravы, oktyabrist; Kievskogo — polkovnik Oberuchev — sotsial-revolyutsioner, bыvshiy politicheskiy ssыlьnыy; Kazanskogo — podpolkovnik Korovichenko, prisyajnыy poverennыy, sotsialist. Kak izvestno, voyska vsex etix okrugov ne osobenno otlichalisь drug ot druga bыstrotoy tempa, kotorыm shli k razvalu, i glubinoy etogo razvala». Denikin A. I. [www.fictionbook.ru/author/denikin_anton_ivanovich/ocherki_ru_1_krushenie_vlasti_i_armii_fevral_sentyabr_1917_g/denikin_ocherki_ru_1_krushenie_vlasti_i_armii_fevral_sentyabr_1917_g.html Vospominaniya. Ocherki russkoy smutы]
- ↑ V gazete «Turkestanskiy Vestnik» ot 3 dekabrya 1917 goda, v statьe «Dobili», avtor A. Gzovskiy pishet, chto sluxi o ubiystve Korovichenko nachali tsirkulirovatь v Tashkente eщyo za neskolьko dney do samogo ubiystva, bыli daje obraщeniya v redaktsiyu. Na osnovanii vsego etogo avtor predpolagaet, chto ono moglo gotovitьsya zaranee.
- ↑ Vot kak opisыvaetsya ubiystvo generala Korovichenko v mestnoy gazete togo vremeni: «Ubiystvo generala Korovichenko. Vchera v 3 chasa dnya na gauptvaxte v kreposti proizoshyol pechalьnыy sluchay. Soldatы, uznav iz telegramm o vыstuplenii Kornilova, Kaledina, Karaulova i dr. bыli vozmuщenы i nervno nastroenы. V rezulьtate etogo nervnogo vozbujdeniya, nesmotrya na vse prinyatыe merы bыvshimi tam komissarom kreposti Ekimenko i narodnogo komissara Agapova, podoshedshim soldatom iz karaula bыli proizvedenы odin za drugim tri vыstrela v kameru, gde sidel Korovichenko. Odin iz vыstrelov okazalsya rokovыm. Pribыvshimi vlastyami i vrachom Korovichenko bыl nayden myortvыm»
- ↑ Sadыxov M.G.. Vospominaniya rabochego-podpolьщika malokavkazskix gor., SPb., 2018. — 211-bet.