Павел Александрович Хван (1915-йил 30-июн, Амазар, Трансбайкал минтақаси, Нерчинский тумани – 1982-йил 17-сентябр[1]) – Ўзбекистон ССР, Тошкент вилояти, Қуйи Чирчиқ тумани, Будённий номидаги колхоз аъзоси, Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1951)[2][3].

Павел Александрович Хван
Таваллуди 30-июн 1915-йил
Амазар, Трансбайкал минтақаси, Нерчинский тумани
Вафоти 17-сентябр 1982-йил(1982-09-17)
(67 ёшда)
Тошкент вилояти, Ўзбекистон ССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Партияси КПСС
Мукофотлари

Ҳаёти

Павел Хван 1931-йилда тўлиқ бўлмаган ўрта маълумот олган. У ўрта мактабнинг олтинчи синфини тугатган. 1932-йилдан Амазар стансиясида Амур темир йўл депоси ҳайдовчисининг ёрдамчиси бўлди. 1935-йилда ҳайдовчилик курсларини тугатгандан сўнг, у Амур вилоятининг Свободний шаҳридаги Амур темир йўл депосида ҳайдовчи бўлиб ишлади.

1937-йилда Ўзбекистон ССР Тошкент вилоятидаги махсус посёлкага сургун қилинган. 1938-йилдан Қуйи Чирчиқ туманидаги „Қизил Восток“ колхозининг ҳайдовчиси бўлган. 1943-йилда Совет Иттифоқи Коммунистик партияси аъзолигига қабул қилинди. Кейинчалик 1950-йилдан Қуйи Чирчиқ туманидаги Будённий колхозида омбор мудири, дала экинлари мудири, ҳайдовчи бўлиб ишлади. 1950-йилда Павел Хван бўлинмаси 8 гектар майдоннинг ҳар гектаридан ўртача 81,8 сентнердан яшил каноп пояси олди. СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1951-йил 15-октябрдаги фармони билан „1950-йилда суғориладиган ерларда яшил каноп поясидан юқори ҳосил олганлиги, колхозлар қишлоқ хўжалиги маҳсулотларини етказиб бериш ва контрактация қилиш, қишлоқ хўжалиги маҳсулотлари учун натура шаклида тўловни амалга оширганлиги, шунингдек, МТСнинг иши ва 1951-йил баҳорги экиш учун барча экинларни уруғлик билан таъминлашдаги хизмати учун“ Ленин ордени, „Ўроқ ва Болға“ олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвони билан тақдирланган.

У 1954-йилдан Қуйи Чирчиқ тумани, Димитров номидаги колхоз ҳайдовчиси ва диспетчери бўлган.

1973-йилда нафақага чиққан. Касаба уюшмасидан нафақа тайинланган. У собиқ Димитров номидаги колхоз қабристонига дафн этилган.

Мукофотлари

Адабиётлар

  • Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Сервиcе Пресс, 2019
  • З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
  • Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
  • Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
  • Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
  • Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Манбалар