Павло Володимирович Казарин (украинча: Павло Володимирович Казарін; 1983-йил 3-декабр, Симферопол) —украиналик билингуал журналист[1], публицист ва филолог-адабиёцҳунос.

Павло Казарин
Таваллуди 1983-йил 3-декабр (1983-12-03) (42 ёш)
Фуқаролиги Ukraina bayrogʻi Украина
Таълими Вернадский номидаги Таврия миллий университети
Касби журналист, публицист ва филолог-адабиёцҳунос.

Ҳаёти

Отаси Володимир Казарин (1952-йилда туғилган) рус адабиёти ўқитувчиси, рафиқаси билан Россиянинг Владивосток шаҳридан Украинанинг Симферопол шаҳрига кўчиб ўтган. Онаси биокимёгар.

2005-йилда Вернадский номидаги Таврия миллий университетини тамомлаган. 2004-йилдан буён оммавий ахборот воситаларида фаолият юритиб келмоқда. „Cримеа“ ДТРКда ишлаган[2]. 2012-йилдан 2014-йилгача Москвада яшаб, у ерда меҳнат қилган. „Слон.ру“, „Радио Свобода“, „Новая газета“ нашриётлари ҳамда Карнеги Москва маркази билан ҳамкорлик қилган[3][4].

2014-йил март ойи охирида Қрим аннексия қилинганидан кейин Симферополда Россия Федерацияси фуқароси сифатида паспорт олдиган[5][6][7] 2021-йил январ ойида Россия Казаринга Россия фуқаролигидан воз кечишга рухсат берган[8][9][10].

Казарин УА: Фирст, 24 Чанел, ИCТВ каналларида кўплаб шоуларнинг бошловчиси бўлган. Шунингдек, Радио НВ ва Озодлик радиосида бир нечта лойиҳаларни олиб борган.

2021-йилда у „Шарқий Европанинг ёввойи ғарби“ („Wилд Wест оф Эастерн Эуропе“, 2021) номли китобини нашр қилган, инглиз тилидаги таржимаси 2025-йилда нашр қилинган.

Россиянинг Украинага бостириб кириши билан Казарин Украина Қуролли Кучларининг ҳудудий мудофаа кучларига қўшилган ва ҳозирда шарқий фронтда рус қўшинларига қарши жанг қилмоқда[11]. 2023-йил март ойида Бахмут жангида қатнашган[12].

Манбалар

  1. ↑ „13-й семінар "Відповідальне лідерство"“ (2017-йил 17-июл). 2017-йил 17-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  2. ↑ „Владимир Казарин: "Свой роман с Севастополем я пишу уже не один десяток лет" | газета Новий Севастопол“ (2016-йил 11-ноябр). 2016-йил 11-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  3. ↑ „Паwеł Казарин, Аутор w серwисиэ КЛУБ ПЛ_РУ“ (2018-йил 24-август). 2018-йил 24-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  4. ↑ „Павел Казарин | Интерсеcтион“ (2018-йил 24-август). 2018-йил 24-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  5. ↑ „Український журналіст Казарін визнав, що отримав російський паспорт після анексії Криму | Громадске телебачення“ (2020-йил 4-ноябр). 2020-йил 4-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  6. ↑ „Павло Казарін про свій російський паспорт: пояснення журналіста“ (2020-йил 12-июн). 2020-йил 12-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  7. ↑ „Журналіст «Схем" не задоволений порівнянням Казаріна з Гонгадзе | Новини України – #Букви“ (2020-йил 10-июл). 2020-йил 10-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  8. ↑ „Журналісту Казаріну нарешті вдалося позбутися громадянства РФ | Українска правда“ (2021-йил 11-феврал). 2021-йил 11-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  9. ↑ „Журналісту Казаріну вдалося позбутися російського громадянства — документ“ (ук). нв.уа. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  10. ↑ „Журналіст Казарін повідомив про вихід з громадянства РФ“ (2021-йил 2-феврал). 2021-йил 2-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 27-июн.
  11. ↑ Кримчани у теробороні: ми більше не хочемо тікати
  12. ↑ (украинча) Тҳе wар wилл нот энд тҳис еар: Павло Казарин ин ан интервиэw дуринг тҳе ротатион фром Бакҳмут, Викна-Неwс [ук] (11 Марч 2023)