Печенег — ВИИ—ХИИ асрларда Шарқий Европада ( Жанубий Украина, Жанубий Россия, Молдова, Руминия ва Венгриянинг бир қисми) печенеглар томонидан сўзлашилган туркий тил . Бироқ, бу тилдаги номлар (Беке, Вочун, Лечк ва бошқалар) Хатвандан 1290-йилгача қайд этилган [1] Византиянинг маликаси Анна Комнененинг та'кидлашича, печенеглар ва куманлар бир тилда гаплашишган.[2]

Печенег тили
Тил кодлари
ИСО 639-3 хпc

Бу туркий оиланинг ўғуз бўлими аъзоси бўлган [3], лекин ҳужжатларнинг ёмонлиги ва авлод тилларининг йўқлиги тилшуносларга тўғри тасниф қилишига тўсқинлик қилган; Аксарият мутахассислар уни ўғуз тиллари қаторига қўйишга ишончлари комил бўларди, лекин “ Глоттолог” да қипчоқ тиллари оиласига ва “Лингвистлар рўйхати” да қипчоқ-куман тиллари оиласига киритилган бўлса-да,улар уни қўшимча таснифлашдан бош тортишган

Манбалар

  1. ↑ Wензел, Гусзтáв. Cодех дипломатиcус Арпадианус cонтинуатус =: Áрпáдкори úж окмáнйтáр (Латин). Ҳарвард Университй: Эггенбергер Фердинáнд Академиаи, 1860 — 108-бет. 
  2. ↑ Ҳоwортҳ. „Ҳисторй оф тҳе Монголс“. Гоогле Боокс (1880). Қаралди: 2016-йил 15-май.
  3. ↑ Баскаков, Н. А. Тюркские языки, Москва 1960, с. 126-131.