Philip Glass
Пҳилип Моррис Гласс (1937-йил 31-январда туғилган) - америкалик бастакор ва пианиночи. У ХХ аср охиридаги энг нуфузли бастакорлардан бири сифатида жуда машҳур[1][2][3]. Гласснинг иши такрорланувчи иборалар ва ўзгарувчан қатламлардан қурилган минимализм билан боғлиқ бўлган[4]. Гласс ўзини "такрорий тузилмаларга эга мусиқа"[5] бастакори сифатида та'рифлайди. У стилистик жиҳатдан ривожланишига ёрдам берди[6][7].
Пҳилип Гласс | |
|---|---|
| Таваллуди | Пҳилип Моррис Гласс |
| Жанрлар | |
| Фаолият йиллари | 1964–йиллар |
| Веб-сайт | пҳилипгласс.cом |
Пҳилип Гласс ансамблига асос солган ва у билан ҳали ҳам клавишларида ижро этмоқда. У ўн бешта опера, кўплаб камера опералари ва мусиқали театр асарларини ёзди.Яна Ўн тўртта симфония, ўн иккита концерт, тўққизта торли квартет ва бошқа турли хил камера мусиқалари ва бир нечта филм партитураларини яратди.Унинг учта филми Оскар мукофоти учун номзод бўлган.
Ҳаёти ва касби
1937-1964-йиллар эрта та`лим
Пҳилип Моррис[8] Гласс Марйланд штатининг Балтиморе шаҳрида[9] 1937-йил 31-январда[10] Ида (нéэ Гоулине) ва Бенжамин Чарлес Гласснинг ўғли бўлиб туғилган[11]. Унинг оиласи Литва-Яҳудий муҳожирларидан бўлган[12]. Отасининг овоз ёзиш дўкони бўлган. Онаси эса кутубхоначи эди[13]. Гласс ўз хотираларида Иккинчи жаҳон уруши охирида онаси Ҳолоcаустдан омон қолган яҳудийларга ёрдам берганини ва яқинда Америкага келганларни, иш ва яшаш жойи топмагунча ўз уйларида қолишга таклиф қилганини эслайди[14]. Уларга инглиз тилини ўрганиш ва иш топиши учун кўникмаларни ривожлантиришга ёрдам бериш режасини ишлаб чиқди[14] Унинг синглиси Шеппиэ кейинчалик Халқаро Қутқарув Қўмитасининг фаол а'зоси сифатида ишга киради[14]
Гласс мусиқани қадрлашни отасидан о`рганди. Кейинчалик унинг отаси оиласида кўплаб мусиқачилар борлигини сезди. Унинг амакиваччаси Cевиа эди. У классик пианиночи бўлган.У оиласи Ал Жолсон билан қариндошлигини билиб олди[14]...
Гласснинг отаси кўпинча мусиқа дўконида янги ёзувларнинг реклама нусхаларини чоп этарди. Гласс уларни тинглаш учун кўп вақтини ўтказди. Ўз билими ва мусиқа сан`атини ривожлантирди. “Менинг отам ўзини-ўзи ўргатган, лекин у классик, камера ва замонавий мусиқа бўйича жуда нозик ва бой билимга эга эди. Одатда у уйга келиб, кечга овқатланар, кейин креслога ўтириб, деярли ярим тунгача мусиқа тингларди. Мен буни жуда эрта англадим ва у билан бориб тинглардим.”Оқсоқол Гласс ўз мижозларига янги ёзувларни ҳам, композиторларнинг кенг танловини ҳам тарғиб қилди, ба'зида уларни ўзлари ёқтирмаган ёзувларни қайтаришга имкон бериб, янги нарсаларни синаб кўришга ишонтирди[14]. Тез орада унинг дўкони Балтиморенинг замонавий мусиқасида етакчи манба сифатида обрўга эга бўлди[15].
Гласс отасининг дўконидаги сотилмаган пластиналардан катта ҳажмдаги рекордлар тўпламини яратди, жумладан Ҳиндемит, Барток, Счоэнберг,[16] Шостакович каби замонавий классик мусиқа ва Ғарб классик мусиқаси, жумладан Бетховеннинг торли квартетлари ва Шубертнинг Б ♭ Пиано триоси. Гласс Шубертнинг ишини ко`риб,чиқади ва ўсиб бораётганини "катта та'сир" сифатида келтиради[17].
У болалигида Пеабодй мусиқа институтининг Пибоди тайёргарлигида най чалишни ўрганган.15 ёшида у Чикаго университетининг тезлаштирилган коллеж дастурига ўқишга кирди.У ерда математика ва фалсафани ўрганди[18]. Чиcагода у Антон Wеберннинг сериализмини кашф этди, Ўн икки оҳангли торли трио яратди[19]. 1954-йилда Гласс Парижга саёҳат қилди. У ерда Жеан Cоcтеаунинг филмларига дуч келди. Бу эса унда унутилмас таассурот қолдирди. У рассомлар устахоналарида бўлиб, уларнинг ишларини кўрди. Гласс эслайди: "Сиз [Коктонинг] Орфесида кўрган боҳем ҳаёти мени ўзига жалб қилган ҳаёт эди ва улар мен билан бирга бўлган одамлар эди"[20].
Гласс Жуиллиард мусиқа мактабида ўқиган, у ерда клавиатура унинг асосий асбоби бўлган. Унинг композиция ўқитувчилари орасида Винсент Персичетти ва Уилям Бергсма бор эди. Талабалар орасида Стив Рейх ва Питер Шикел ҳам бор эди. 1959-йилда у БМИ Фоундатион томонидан ёш бастакорлар учун халқаро мукофот - БМИ Студент Cомпосер Аwардс мукофоти совриндори бўлди. 1960-йилнинг ёзида у Дариус Милҳауд билан Аспен мусиқа фестивалининг ёзги мактабида таҳсил олди ва курсдоши Дороти Пиксли-Роцҳилд учун скрипка концертини ёзди[21]. 1962-йилда Жуиллиардни тарк этгач, Гласс Пицбургга кўчиб ўтди ва турли хил хор, камера ва оркестр мусиқаларини яратиб, давлат мактаб тизимида мактабда бастакор бўлиб ишлади.[22]
1964–1966-йиллар: Париж
1964-йилда Гласс Фулбригҳт стипендиясини олди.1964-йилнинг кузидан 1966-йилнинг ёзигача таниқли композитор ўқитувчиси Надия Боулангер билан Парижда ўқиганлиги унинг бутун ҳаёти давомида ижодига та'сир кўрсатди, бастакор 1979-йилда тан олганидек: "Мен Боулангер билан бирга ўқиган бастакорлар ҳалигача энг кўп ўйлайдиган одамлардир. Улар Иоганн Себастян Бах ва Мозарт."[23]
Манбалар
- ↑ Нахос Cлассиcал Мусиc Спотлигҳт подcаст: Пҳилип Гласс Ҳероэс Сймпҳонй
- ↑ „Тҳе Мост Инфлуэнтиал Пеопле ин Cлассиcал анд Данcе“, Неw Ёрк, Май 8, 2006, қаралди: Новембер 10, 2008
- ↑ ЎМаҳонй, Жоҳн (Новембер 24, 2001), „Тҳе Гуардиан Профиле: Пҳилип Гласс“, Тҳе Гуардиан, Лондон, қаралди: Новембер 10, 2008
- ↑ СПИН Медиа ЛЛC. СПИН. СПИН Медиа ЛЛC, Май 1985 — 55–-бет.
- ↑ Биограпҳй, ПҳилипГласс.cом, Аугуст 4, 2013да асл нусхадан архивланди, қаралди: Новембер 10, 2008, „Тҳе неw мусиcал стйле тҳат Гласс wас эволвинг wас эвентуаллй дуббед "минималисм". Гласс ҳимселф невер ликед тҳе терм анд преферред то спеак оф ҳимселф ас а cомпосер оф "мусиc wитҳ репетитиве струcтурес". Муч оф ҳис эарлй wорк wас басед он тҳе эхтендед реитератион оф бриэф, элегант мелодиc фрагменц тҳат wове ин анд оут оф ан аурал тапестрй.“
- ↑ Смитҳ, Этҳан, „Ис Гласс Ҳалф Эмптй?“, Неw Ёрк, қаралди: Новембер 10, 2008
- ↑ Смитҳ, Стеве (Септембер 23, 2007), „Иф Грант Ҳад Беэн Сингинг ат Аппоматтох“, Тҳе Неw Ёрк Тимес
- ↑ „Пҳилип Моррис Гласс“ (эн). грандсбаллец.cом. Қаралди: 2021-йил 9-октябр.
- ↑ Cонтемпорарй Аутҳорс. Неw Ревисион Сериэс. Вол. 131 (Фармингтон Ҳиллс, МИ: Тҳомсон Гале, 2005):169–180.
- ↑ „Пҳилип Гласс Биограпҳй – Фаcц, Биртҳдай, Лифе Сторй“. Биограпҳй.cом. Қаралди: 2013-йил 29-март.
- ↑ „Пҳилип Гласс Биограпҳй (1937–)“. Филмреференcе.cом. Қаралди: 2011-йил 20-сентябр.
- ↑ Жоэ Стаинес. Тҳе Роугҳ Гуиде то Cлассиcал Мусиc. Пенгуин, 2010 — 209-бет. ИСБН 978-1-4053-8321-9. Қаралди: 2012-йил 20-март.
- ↑ Маддоcкс, Фиона. „Wордс Wитҳоут Мусиc ревиэw – Пҳилип Гласс'с дефт, қуиэтлй wиттй мемоир“. Тҳе Гуардиан (2015-йил 26-апрел). Қаралди: 2016-йил 27-март.
- ↑ 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 Гласс, Пҳилип. Wордс Wитҳоут Мусиc: А Мемоир, Неw Ёрк: W. W. Нортон. (2016) ИСБН 1-63149-143-1 Манба хатоси: Инвалид
<реф>таг; наме "Гласс" дефинед мултипле тимес wитҳ дифферент cонтент - ↑ „Cомпосер Пҳилип Гласс'с Чилдҳоод Гиг“. Тҳе Wалл Стреэт Жоурнал (2015-йил 12-май). Қаралди: 2021-йил 26-июн.
- ↑ Гординиэр, Жефф (Марч 2008), „Wисегуй: Пҳилип Гласс Унcут“, Детаилс, Аугуст 9, 2014да асл нусхадан архивланди, қаралди: Новембер 10, 2008
- ↑ „Пҳилип Гласс он макинг мусиc wитҳ но фриллс“, Тҳе Индепендент, Лондон, Жуне 29, 2007, Аугуст 25, 2011да асл нусхадан архивланди, қаралди: Новембер 10, 2008
- ↑ "Пҳилип Гласс, wиннер оф 2016 Трибуне Литерарй Аwард, рефлеcц он а лифе wелл cомпосед" бй Жоҳн вон Рҳеин, Чиcаго Трибуне, Оcтобер 26, 2016
- ↑ Счwарз 1996, с. [паге неэдед]
- ↑ Жонатҳан Cотт, "Cонверсатион Пҳилип Гласс он Ла Белле эт ла Бêте, бооклет нотес то тҳе реcординг, Нонесуч 1995
- ↑ Эв Гримес: "Интервиэw: Эдуcатион" ин Костеланетз 1999, с. 25
- ↑ Поттер 2000.
- ↑ Костеланетз 1999.