Диний тадқиқотлар ва социология да Пица эффекти-маълум бир халқ ёки миллат маданиятининг бир қисми бошқа бир муҳитга чиқиб, турли ўзгаришларни бошдан кечириши ва ўз „она“ маданиятига қайтиб киришини ифодаловчи терминдир. Шу билан боғлиқ иборалар „ҳерменевтик қайтариб бериш тўплами“, „қайта маданиятлаштириш“ ва „ўзини ўзи йўналтириш“ каби терминларни ўз ичига олади[1].

ХХИ асрдаги анъанавий италян пизза – бу пиширилган нон бўлиб, у ҳеч қандай ўлчовсиз бўлган

„Пица эффекти“ атамаси илк бор Австрияда туғилган ҳинду роҳиб ва Сиракуза университетининг антропология профессори Агеҳананда Бҳарати[2] томонидан 1970-йилда қўлланган[3].

Ҳаволалар

  1. ↑ „Пизза эффеcт“, Wикипедиа (инглизча), 2024-02-04, қаралди: 2024-03-08
  2. ↑ „Агеҳананда Бҳарати“, Wикипедиа (инглизча), 2024-01-25, қаралди: 2024-03-08
  3. ↑ Агеҳананда Бҳарати (1970). "Тҳе Ҳинду Ренаиссанcе анд иц Апологетиc Паттернс". Тҳе Жоурнал оф Асиан Студиэс (Ассоcиатион фор Асиан Студиэс) 29 (2): 267–287. дои:10.2307/2942625. ҳттпс://арчиве.орг/детаилс/сим_жоурнал-оф-асиан-студиэс_1970-02_29_2/паге/267.