Почта сурнайи — силиндрсимон мис ёки латундан ясалган муштукли пуфлама чолғу асбоби бўлиб, клапанлар ва вентилларсиз бўлади, почтачининг пиёда ёки отда келгани ёки кетишини билдириш учун хизмат қилган ва почтанинг халқаро рамзига айланган. Почта сурнайи корнет-а-пистоннинг[1] ўтмишдоши эди.

Мусиқа асбоби

Почта сурнайи келиб чиқиши асли қассобларнинг (подачиларнинг) шохига бориб тақалади, улар шохни пуфлаб чалиб, чорва сотиб олиш учун бирор-бир ҳудудга келганларини маълум қилишарди. Почта ташувчи хабарчилар сигнал бериш учун шохдан фойдалана бошладилар.

ХВИ асрда Турн ва Таксислар почта жўнатмалари учун почта сурнайидан фойдаланиш ҳуқуқини олишди. Бошқа шахсларга почта сурнайидан фойдаланиш Пруссия (1712) ва бошқа бир қатор мамлакатларда почта қоидалари билан тақиқланган. ХВИИИ—ХИХ асрларда баъзи жойларда почтачилар почта қувуридан фойдаланганлар.

Гарчи, масалан, Германияда, ҳатто, Иккинчи Жаҳон урушидан олдин, почта сурнайи отли йўловчи почта жўнатмаларида почтачиларнинг жиҳозларининг бир қисми бўлган бўлса-да, вақт ўтиши билан урфдан чиқди.

Ҳозирги вақтда почта сурнайи почта жўнатмалари билан боғлиқ кўплаб эмблемалар, герблар, ташкилот ва идоралар логотипларининг атрибути бўлган почта алоқасининг умумий халқаро рамзи сифатида ўз аҳамиятини сақлаб келмоқда. Якка ва кесишган почта сурнайлари тасвирини бутун дунё бўйлаб кўплаб почта маркалари ва бошқа коллексия материалларида кўриш мумкин.

Галерея

Моцарт, Малер ва бошқа бастакорлар ушбу чолғу асбобини оркестр учун басталаган баъзи асарларига киритдилар. Бундай ҳолларда, одатда, чолғу оркестрнинг валторначиси ёки трубачиси томонидан чалинади. Замонавий мумтоз мусиқада почта шохидан фойдаланишга мисол Густав Малернинг Учинчи симфониясидаги машҳур яккахон саҳна орқа қисмидир. Бироқ, бу сурнай камдан-кам учрагани сабабли, унга ёзилган мусиқа, одатда, труба ёки флюгелҳорнда ижро этилади.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ „Рожок почтовый“, Музыкальный энциклопедический словарь. ИСБН 5-85270-033-9. 

Адабиётлар

Ҳаволалар