Polidor
Полидор (қадимги юнонча: Πολύδωρος) — юнон мифологиясида[1] Троя шаҳзодаси. Афсона Еврипиднинг „Гекуба“ трагедияси ва Овидийнинг "Метаморфоз" ларида ишлаб чиқилган[2][3].
Приам[4] ва Гекабанинг[5] (ёки Лаофои[6]) ўғли. „Илиада“да ёзилишича, у Лаофоининг ўғли, Ахиллес[7] билан жангда ҳалок бўлган.
Еврипид ва Вергилийнинг сўзларига кўра, у Приам томонидан Троя хазиналари билан синглиси билан турмуш қурган Херсонес Фракия шоҳиПолйместор ҳузурига жўнатилган. Троянинг мағлубиятини билиб, хазинага эгалик қилмоқчи бўлган Полиместор Полидорни ўлдирган ва унинг жасадини денгизга ташлаган[8]. Еврипиднинг сўзларига кўра, ўз ўғлининг жасадини топиб олган Гекуба[9], унинг болаларини ўлдириш ва унинг ўзини кўр қилиш орқали Полиместордан ўч олган.
Вергилий „Энеида“нинг учинчи қўшиғида бироз бошқача воқеани ҳикоя қилади: аввал троялик қочқинлар фракияликлар ерларига етиб келишади ва Эней ўзининг биринчи шаҳрига пойдевор қўяди ва уни „Энеада“ деб атайди. У қурбонлик учун ток новдасини кесмоқчи бўлади, лекин унинг пояларидан қон оқади ва бута унга инсон овози билан гапиради. Бу шаҳзоданинг дафн қилинган жойи бўлиб чиқади. Даҳшат ичида Эней ўз халқини йиғади, улар бу ерда дафн маросимини ўтказадилар ва кейин Энеада шаҳрини тарк этиб, сузиб кетишади.
Қандайдир фожиа туфайли у Фракия қироли Полиместор ва Илионанинг ўғли сифатида тарбияланган, Делфига жўнаган ва у ердан қайтгач, Приамнинг ўғли эканлигини билиб, Полиместорни кўр қилиб ўлдиради[10]. Полидорнинг сояси Еврипиднинг „Гекуба“ трагедиясида намоён бўлади[11].
Манбалар
- ↑ Мифи народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.2. С.318, Любкер Ф. Реалний словар классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.3. С.121
- ↑ Полидор // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1898. — Т. ХХИВ. — С. 285.
- ↑ Любкер Ф. Полйдорус // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга, Ф. Гельбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гельбке, Л. А. Георгиевский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1076.
- ↑ Гигин. Мифи 90
- ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека ИИИ 12, 5
- ↑ Страбон. География ХИИИ 1, 7 (стр.585)
- ↑ Гомер. Илиада ХХ 507
- ↑ Еврипид. Гекаба 1-30; Вергилий. Энеида ИИИ 49-57
- ↑ Еврипид. Гекаба 681—688
- ↑ Гигин. Мифи 109
- ↑ Гекуба // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1892. — Т. ВИИИ. — С. 267.