Полиизобутилен (Оппанол Б, Вистанех ММЛ) — изобутилен полимери, Фаилед то парсе (Ункноwн фунcтион \cе): {\дисплайстйле \cе{[-C(CҲ3)2-CҲ2-]_н}}.

Қуйи молекулали полиизобутилен (молекуляр массаси 50 000 гача) — қовушқоқ суюқлик; зичлиги 880–910 кг/м³. Юқори молекулали полиизобутилен (молекуляр массаси 70 000 – 225 000) — каучуксимон аморф маҳсулот, зичлиги 910–920 кг/м³.

Юқори диэлектрик хоссага эга; намга, кучсиз кислота ва ишқорларга чидамли; углеводородлар ва уларнинг галогенли ҳосилаларида эрийди; қуйи спиртлар, мураккаб эфирлар ва кетонларда эримайди. Қуёш нурига чидамсиз. Таркибига фаол тўлдиргичлар (масалан, қурум, графит) қўшиб чидамли қилинади. Изобутиленни полимерлаб олинади. Электр изоляция, мотор ёнилғиси компоненти, сурков мойларига қўшимча сифатида қўлланади.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил