Polisentrizm
Полисентризм (юнонча: πολύς — кўп + лотинча cентрум — тўпланиш) — дунёнинг геополитик тузилишининг энг муҳим хоссаси ва принсипларидан бири. Бирор минтақанинг бир неча сиёсий, ижтимоий ёки молиявий марказлар атрофида тартибланишида намоён бўлади.
Полицентризм (поли... ва лотинча cентрум — тўпланиш, марказ) — ҳозирги замон типидаги одамларнинг келиб чиқиши ҳақидаги назария. Унга кўра, Ҳомо сапиэнс Ер юзасининг бир канча жойларида палеоантроп ва архантропларга оид ҳар хил аждод формалардан келиб чиққан. Полисентризмнинг асосчиси америка антропологи Ф. Вейденрейх ҳисобланади. У неоантроп (қоз. одам) келиб чиққан 4 та марказни курсатади. Одамларнинг қазилма формалари билан ўша жойда яшайдиган ҳозирги замон одам ирқлари ўртасидаги морфологик мосликнинг юқори бўлмаслиги Полисентризмнинг асос-сиз эканлигини курсатади. Полисентризм моноцентризм назариясида карши туради.[1]
Манбалар
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Сиёсатга оид уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |