ПСР Б1509−58 – Чандрадан олинган рентген нурлари олтин; WИСЕ қизил, яшил ва кўк рангдаги инфрақизил /макс.

Файл:Пулсар аним.огв

Пулсар томонидан яратилган "маёқ " эффектининг тасвири.

Пулсар [1] юқори магнитланган айланадиган нейтрон юлдуз бўлиб, магнит қутбларидан электромагнит нурланиш нурларини чиқаради. [2] Бу нурланишни фақат эмиссия нури Ер томон йўналтирилганда кузатиш мумкин (масалан, ёруғлик фақат кузатувчи томон йўналтирилганда маёқни кўриш мумкин) ва эмиссиянинг импулсли кўриниши учун ҳам жавобгардир. Нейтрон юлдузлари жуда зич ва қисқа, мунтазам айланиш даврларига эга. Бу индивидуал пулсар учун миллисекунддан сониягача бўлган импулслар орасидаги жуда аниқ интервални ҳосил қилади. Пулсарлар ултра юқори энергияли космик нурлар манбаига номзодлардан бири ҳисобланади. (Шунингдек, тезлаштиришнинг марказдан қочма механизмига қаранг.)

Пулсарларнинг даврлари уларни астрономлар учун жуда фойдали воситага айлантиради. Иккилик нейтрон юлдузлар тизимидаги пулсарнинг кузатувлари гравитацион нурланиш мавжудлигини билвосита тасдиқлаш учун ишлатилган. Биринчи қуёшдан ташқари сайёралар 1992-йилда ПСР Б1257+12 пулсар атрофида топилган. 1983-йилда пулсарларнинг айрим турлари аниқланди, улар ўша пайтда вақтни сақлашда атом соатларининг аниқлигидан ошиб кетган. [3]

Манбалар

  1. ↑ „Дефинитион оф ПУЛСАР“. www.мерриам-wебстер.cом (2023-йил 31-май).
  2. ↑ „НАСА'с НИCЕР Деливерс Бест-эвер Пулсар Меасуременц, 1ст Сурфаcе Мап“ (2019-йил 11-декабр).
  3. ↑ Сулливан. „ПУЛСАР ТЕРМЕД МОСТ АCCУРАТЕ 'CЛОCК' ИН СКЙ“. НЙ Тимес. Тҳе Неw Ёрк Тимес (1983-йил 9-феврал). Қаралди: 2018-йил 15-январ.