Qurama

Қурама — ўзбек халқи таркибига кирган этник гуруҳлардан бири.

Қурама сўзи „аралашганлар“ маъносини билдирган. Қурама қабилавий иттифоқи тахминан ХВИИ асрда шаклланган. ХИХ аср охири — ХХ аср бошларида ўзбеклар таркибига кирган қурамаликлар Тошкент, Наманган ва Андижон вилоятларида яшаб келганлар. Қурамаликларнинг уруғчилик тизимига уруғ, тўп ва ата бўлимлари кирган.

Қурамаликлар таркибида қадимий ва ўрта аср туркий қабилаларининг қуйидаги уруғ вакиллари бўлган: жалойир, кераит, уйшун, қанжиғали, ўнгут, етти уруғ, телов, мўғул, қанғли, олчин, чиғатой, дўрмон, қалмоқ, тама ва бошқалар. Қурамаликлар, асосан, деҳқончилик ва чорвачилик билан шуғулланиб келишган. 1926-йил маълумотларига қараганда, Ўзбекистонда 50 мингдан ортиқ қурамалик рўйхатга олинган.

Қурамаликларнинг айрим гурухлари қозоқ, қирғиз, қорақалпоқ ва туркман халқлари таркибига кирган.

Адабиёт

• Файзиев Т., Қурама, Т., 1963.