RC Lens
Раcинг Cлуб де Ленс (франсузча талаффузи: [ʁасиŋ клœб дə лɑ̃с], одатда РC Ленс ёки оддийгина Ленс деб номланади) — Пас-де-Кале департаментининг шимолидаги Ленс шаҳрида жойлашган франсуз профессионал футбол клуби. Унинг тахаллуси лес санг эт ор (қон ва олтин) анъанавий қизил ва олтин рангларидан келиб чиққан. Уларнинг анъанавий рақиблари шимолдаги қўшнилари Лилл бўлиб, улар билан Норд Дербисида баҳслашади. Жамоа тарихидаги энг катта ютуқ 1998-йилда Франсия Лига 1 мусобоқасида чемпионликни қўлга киритишдир.
| РC Ланс | |||
| Тўлиқ номи | Ле Раcинг Cлуб де Ленс | ||
| Лақаби | "Қора ва олтин" (Тҳе Блоод анд Голд)[1] | ||
| Асос солинган | 1906 | ||
| Стадион ҳажми | 38,223 | ||
| Эгаси | Солферино САРЛ | ||
| Президенти | Жосепҳ Оугҳоурлиан | ||
| Мураббийи | Франcк Ҳаисе | ||
| Вебсайт | wеб сите | ||
| Мусобақаси | Лига 1 | ||
|---|---|---|---|
| Мавсуми | 2022-23 РC Ленс сеасон | ||
|
| |||
Тарих
Клубнинг келиб чиқиши
Клуб 1906-йилда Ленс шаҳрида шаҳарнинг Верте майдонида (ҳозирги Республика майдони) футбол ўйнашни ёқтирадиган маҳаллий талабалар томонидан ташкил этилган. „Раcинг Cлуб де Ленс“ номи ўша пайтда машҳур бўлган „Раcинг Cлуб де Роубаих“ ва „Раcинг Cлуб де Франcе“ га ишора сифатида танланган.
Клубнинг биринчи директорлар кенгаши ўша ўқувчиларнинг ота-оналари томонидан тузилган. Клуб дастлаб ташкил этилган жойни ифодалаш учун яшил ва қора рангдаги либосларда ўйнади; улар уй майдончаси номини ифодалаш учун яшил рангда, „Верте“ (франсуз тилида „яшил“ деган ма‘нони англатади), қора ранг эса клуб жойлашган шаҳардаги кўмир қазиб олиш саноатининг ҳамма жойда мавжудлигини ифодалайди.
1907 ва 1912-йиллар оралиғида ўйинчилар Авион ва Ленс шаҳарлари ўртасида жойлашган Парc дес Глиссоирес майдонига жойлашишдан олдин икки марта уй майдонларини ўзгартиришга мажбур бўлишди.
Биринчи жаҳон уруши пайтида, барча франсуз спорт жамоалари сингари, жамоанинг фаолияти тўхтатилди ва 1919-йилгача қайта бошланмади. Бу вақтга келиб, Ланс жамоаси футбол кийимлари рангларини кўк рангига ўзгартирди.
Қон ва олтиндан
Қизил ва олтин ранглар жамоа либосида биринчи марта 1924-йилда пайдо бўлган. Бир афсонада айтилишича, 1923-йилдан 1930-йилгача клуб президенти бўлган Пер Моглиа клубдаги ҳамкасби улар бир оқшомда 1648-йилда маҳаллий испан ҳукмронлиги қолдиқлари, Сен-Лежер черкови харобалари охирги марта кўриниб турганини айтганидан кейин Испания байроғи рангларини танлаган. Баъзи одамлар, шунингдек, ранглар маҳаллий кўмир конларига ишора сифатида олинганлигини айтишади: кончиларнинг қони учун қизил ва ўша пайтда қимматбаҳо кўмир учун олтин.
Шунингдек, 1924-йилда клубга янги қурилган „Раул Брикет“ (ҳозирги Лео Лагранге) шаҳар стадионида ўйнашга рухсат берилди. Клубнинг янги рангдаги илк учрашуви стадионнинг очилиш маросимида ўтказилди.
1926-йилда британиялик футболчи Кид Фентон Ланс учун ўйнаган биринчи юлдуз эди. У саккиз мавсум қолди ва клуб тарафдорлари орасида кучли фаворитга айланди. Бу, шунингдек, биринчи қўллаб-қувватловчилар гуруҳи ташкил этилган йил эди ва Ланс Чампионнат д’Артоисни қўлга киритган биринчи воқеани ҳам кўрди.
1929-йилда Ленс Шимолий чемпионатда ғалаба қозонди ва биринчи марта Лилл фоотбалл cлуб, РC Рубаих, Эхcелсиор Атҳлетиc Cлуб де Рубаих ва АC Амиэнс клублари билан Норд Лигасининг шарафли дивизионига кўтарилди.
Артуа лигасида клуб доимий равишда обрў-э‘тибор қозонди ва 1932-йилда клуб Феликс Боллаэрт Стадионини очди.
Биринчи ғалабалар

1937-йилда Ленс Стефан Дембитки ва Спектл каби ўйинчилар бошчилигидаги иккинчи дивизионда биринчи ўринни эгаллаб, биринчи дивизионга йўл олди. Ланс ҳатто Франсия кубогинингним чорак финал босқичига чиқишга муваффақ бўлди, гарчи жамоа якунда „Срвена Звезда“ томонидан 3-2 ҳисобида мағлуб бўлди.
1943-йилда Ланс жамоаси 30 ўйинда 43 та гол урган Дембитки туфайли Шимолий зонанинг биринчи дивизионида ғалаба қозонди. Бир йил аввал Франсия кубоги ўйинларида у 17 та гол урган эди, бу бугунги кунгача битта ўйинчининг Франсия кубоги мусобақасида урган голлари бўйича жаҳон рекорди бўлиб қолмоқда.
Иккинчи жаҳон урушидан сўнг дарҳол Ланс 1945-1946-йилги мавсумда олтинчи ўринни эгаллади, аммо кейинги йили улар қуйи лигага тушиб кетишди. 1948-йилда клуб Франсия Кубогининг биринчи финалида ўйнади ва „Лилл“ жамоасига 3:2 ҳисобида мағлуб бўлди. Бир йил ўтгач, Ланс биринчи дивизионга кўтарилди ва Марян Висниэски 1953-йилда ишга қабул қилинди. Аммо директорлар кенгаши билан боғлиқ муаммолар уни клубни тарк этишга мажбур қилди; У Италиянинг „Сампдория Генуя“ клубига қўшилди, аммо муваффақият қозонмади.
1962-йилда Ланс шаҳри конлари ёпилди ва клубнинг келажаги хавф остида эди, чунки футболчиларнинг аксарияти касби кончилар эди. 1956-1968-йиллар орасида омон қолиш қийин кечди. Шунга қарамай, 1964-йилда Ленс учинчи ўринни эгаллади, Аҳмад Оуджани 30 гол билан тўпурар бўлди. Яна бир машҳур футболчи Жорж Лех 1968-йилда клуб қуйи лигага тушиб кетган бўлса-да, Ленсга қўшилди. Кейинги йили кон ма‘мурлари Ленсга эгалик ҳуқуқидан воз кечдилар, бу Стаде Боллаэрт-Делелисда профессионал футбол тугашини кўрсатди. Ленс қуйи лигага тушганидан бир йил ўтиб яна ҳаваскорлар клубига айланди ва узоқ муддатли келажак жуда қоронғи кўринди.
Яхши йиллар ва куз
Бироқ, 1960-йилда шаҳар кенгаши „Раcинг Cлуб де Ленс“ жамоасига қизиқиш билдирганидан кейин клуб учун яхшироқ кунлар келди. Ланс шаҳар мери Андрé Делелис узоқ вақт давомида қўллаб-қувватлаган ва клуб муваффақияти шаҳарнинг умумий руҳияти учун муҳимлигини тан олган. Бўлажак президент Жан Бондоух билан шаҳар ҳокими клубнинг омон қолишига ёрдам бериш учун кўнгиллилар ва обуначиларни бирлаштирди. Бундан ташқари, шаҳар ёпилган кон саноатидан стадионга эгалик ҳуқуқини қайтариб олди.
Кейинги йигирма йил давомида клуб тақдирида секин, аммо барқарор яхшиланиш кузатилди. 1972-йилда Ланс Франсия Кубогининг ярим финалига чиқди ва икки полшалик футболчининг келиши клубга биринчи дивизионга чиқишга ёрдам берди. 1975-йилда Ленс яна кучли „Сент-Этен“ жамоасига қарши Франсия Кубоги финалига чиқди, аммо ўйинда 0:2 ҳисобида мағлуб бўлди.
Франсия кубоги финалчиси сифатида Ланс ўзининг биринчи УЭФА кубоги эгалари кубогида иштирок этиш имкониятига эга бўлди, аммо жамоани Голландиянинг „АДО Ден Ҳааг“ клуби тезда мағлубиятга учратди.

Ланснинг барқарор ривожланиши давом этди ва лигада „Нант“ жамоасидан кейин иккинчи ўринни эгаллаб, УЭФА кубогига йўлланмани қўлга киритди. Улар Швециянинг „Малмё ФФ“ клубини, энг кучлиси, Италиянинг "Лацио" клубини мағлуб этишди. Сафардаги мағлубиятдан сўнг (2:0), қўшимча бўлимлардан сўнг Стаде Боллаэрт-Делелисда 6:0 ҳисобида ғалаба қозонишди. Энг ёмони, клуб 1978-йилда иккинчи дивизионга қайтди.
Орқага қадам жуда қисқа эди ва дарҳол франсуз юқори лигасига қайтишига 1979-йилда Рожер Лемерре бош мураббийлигида эришилди. 1980-йилларда унинг ўрнини Жерар Уллиэр ва Ёахим Маркс эгаллади. Клуб Диде Сенак, Гаэтан Уард ва Филипп Веркруйс каби муҳим ўйинчиларни йўқотган бўлса ҳам, бу жамоа учун катта ютуқлар бўлди.
Мартелни эгаллаб олиш
1988-йил август ойида маҳаллий бой тадбиркор Герваис Мартел Серж Доре ёрдамида клуб аксияларини сотиб олди. Ўша йили Арнауд Дос Сантос клуб бош мураббийи этиб тайинланди ва 1991-йилда клубни яна биринчи дивизионга олиб чиқди.
1993 ва 1994-йилларда Ланс жамоасининг ўша кунгача энг кучли жамоаси лигада юқори даражада рақобатбардош бўлган ва жамоа кетма-кет икки марта УЭФА Кубогига йўлланма олган. Ланс, шунингдек, Парc дес Принcес стадионида Парис Саинт-Гермаин ФC жамоасини мағлубиятга учратиб, Франсия Кубогининг ярим финалига чиқди, гарчи жамоа Монпелега ютқазди.
1998-йилда бош мураббий Даниэл Леклер („Друид“) қўл остида ўз тарихидаги энг яхши саҳифани ёзди: Франсия чемпионлиги, Франсия Лига кубоги ярим финалчиси ва Франсия кубоги финалчисига айланди (ПСЖ клубига қарши, 2:1 ҳисобида мағлубиятга учраган). Рамз каби, бу ўз фаолиятини Лансда бошлаган футболчи Ёҳан Лачор, Осерда гол урган ва Метз олдида Ленсга унвон берган. „Друид“ даврида Ленс 1999-йилда Даниэл Мореиранинг голи эвазига Мецга қарши кубокда иккинчи йирик чемпионликни қўлга киритди. Ўша йили УЭФА Чемпионлар Лигасида Ленс Англиянинг „Арсенал“ жамоасини машҳур „Уэмбли“ стадионида мағлуб этган ягона клуб бўлди (1:0, Микаэл Дебевнинг голи билан), гарчи улар иккита ўйин давомида умумий ҳисобда нокаутга учраган бўлсалар ҳам.
Кейинги мавсумда Леклер ишдан бўшатилди, аммо шунга қарамай, Ланс УЭФА кубогининг ярим финалига қадар яхши натижаларга эришди.
2001-2002-йилги мавсумда Жоэл Мюллер бош мураббий этиб тайинланди. Ланс ўша мавсумни иккинчи ўринда якунлади ва Чемпионлар лигасининг иккинчи саралаш босқичига йўлланма олди. Бироқ, клуб кейинги икки йил давомида саккизинчи ўринни эгаллади. Мюллер ўзининг тўртинчи мавсумида Ланс жамоасини УЭФА Интертото кубогида ғолибга айлантирган Френсис Гиллот билан алмаштирилди, бу Ленс УЭФА кубогида саралаш босқичидан ўтишини таъминлади.
2006-2007-йилги мавсумда Санг эт Ор мавсумнинг биринчи қисмини Лион жамоасидан кейин иккинчи ўринда якунлади. Бироқ, иккинчи даврадаги беқарор ўйинлар сабаблари фақат бешинчи ўринни эгаллади. Бир неча кундан кейин бош мураббий Френсис Гиллот истеъфога чиқди.
2007-йил 5-июнда Гуй Роух жамоа бош мураббийлик лавозимига қайтди, гарчи бу атиги уч ой давом этган бўлса ҳам: Страсбургдаги 2:1 ҳисобидаги мағлубиятдан сўнг истеъфога чиқди. Кейинчалик мураббийлик лавозимига Жеан-Пиэрре Папин билан шартнома имзолади, аммо Ланс бутун мавсум давомида натижларни яхшилай олмади ва Тулузадан икки очко ортда қолган ҳолда 18-ўринни эгаллади, натижада кейинги мавсум учун Лига 2 га тушиб кетди. Ланс мавсумни атиги 40 очко билан якунлади ва 38 учрашувда атиги 9 марта ғалаба қозонди.
Лига 2 да масвумни секин бошланганидан сўнг, улар мавсумнинг биринчи ярмини етакчи сифатида якунлашга муваффақ бўлишди. Иккинчи давранинг дастлабки беш ўйинида 15 очкодан 13 очко тўплаган ҳолда, биринчи лигага тезда қайтиш учун ҳамма нарса тайёр эди. Кейинги олтита ўйинда атиги беш очко олгандан сўнг, кўтарилиш пойгаси яна очилди, аммо Ланс ўйин сифатини яхшилаб, мавсум якунида ЛИга 2 чемпиони бўлди ва 2009-2010 йилги мавсумда Лига 1 га чиқишни та‘минлади. 2010-2011-йилги мавсумдан сўнг улар яна Лига 2 га тушиб кетишди
2014-йилнинг 16-майида Ланс жамоаси мавсумнинг сўнгги кунида „Бастия“жамоасидан 2:0 ҳисобида ғалаба қозонганидан сўнг, Лига 1 мусобоқсига қайтишга муваффақ бўлди. Бироқ 27-июн куни Лиганинг Бошқарувни Назорат қилиш миллий бошқармаси (ДНCГ) клубнинг келаси мавсум учун таклиф қилган жамоа буджетидаги қонунбузарликлар туфайли Ланснинг юқори лигага кўтарилишига тўсқинлик қилди. Гап асосий акциядор Ҳафиз Маммадовнинг ҳисобварақларида этишмаётган 10 миллион евро тўлови бўлган. Ланс президенти Герваис Мартел Маммадовнинг ватани Озарбайжонда дам олишдан қайтиб келиши кечикишига олиб келганини айтди ва клуб апелляция беришини айтди. Бироқ 15-июл куни апелляция комиссияси уларнинг апелляциясини қаноатлантирганидан сўнг, етишмаётган маблағ ҳали клуб ҳисобига тушмагани учун уларнинг лавозимга кўтарилиши хавф остида эди. Ланс дарҳол ДНCГни бекор қилиш ҳуқуқига эга бўлган Франсия Олимпия қўмитасига (CНОСФ) мурожаат қилиш ниятини эълон қилди. 25-июл куни CНСОФ Ланс клубига Лига 1 да ўйнашга рухсат бериш керак. Боллаэрт-Делелис стадиони УЭФА Европа чемпионати 2016 учун реконструксия қилинаётгани сабабли, Ленс 2014-15 Лига 1 мавсуми учун уй ўйинларини Амен шаҳрининг уйи Стад де ла Ликорнда ва Сен-Денидаги Стад де Франсда ўтказди.
2015-йилнинг 29-январида 2013-2014-йилги мавсум охирида Ланснинг Лига 2 дан кўтарилиши бекор қилинганлиги ва шу сабабли жамоа қаерда жойлашишидан қатъи назар, 2015-2016-йилги мавсум учун автоматик равишда Лига 2 га туширилиши эълон қилинди. Шундай қилиб, 2015-йилнинг августида Ланс янгиланган „Стаде Боллаэрт-Делелис“ стадионида ўйнаган бўлса-да, Лига 2 га қайтди. Улар 2016-2017-йилги мавсумда ўртача 28 996 кишини уйга ташриф буюришди, бу Лига 2 чемпионатидаги энг юқори кўрсаткич, аммо мавсумнинг сўнгги турида Лига 1 га кўтарилишни ўтказиб юборди[2].
Янги йўналиш ва Лига 1га қайтиш
2017-2018 Лига 2 мавсумида Ленс кетма-кет еттита ўйинда мағлуб бўлди, бу клуб тарихидаги мавсумнинг энг ёмон бошланиши эди. 18-сентябр куни Ленс мавсумдаги илк ғалабасини АҚСҲ Кевилли-Руэн устидан 2:0 ҳисобида қўлга киритди[3][4].
2018-2019 Лига 2 мавсумида Ленс жадвалда 5-ўринни эгаллади ва „Дижон ФCО“ жамоасига қарши Лига 1 мусобоқасига кўтарилиш плей-офф финалига чиқди. Биринчи ўйинда 1:1 ҳисобидаги дурангдан сўнг, Ланс иккинчи ўйинда мағлуб бўлди ва Жереми Вачунинг иккита дарвозабон хатосидан сўнг дуранг 3:1 бўлиб, жамоаси Лига 1га чиқиш имкониятини йўқотди[5].
2020-йил 30-апрелда ЛФП Франсиядаги CОВИД-19 пандемияси сабабли Лига 1 ва Лига 2 мавсумларини эрта тугатишга қарор қилганидан сўнг, Ланс Лига 1га кўтарилди. Қарор қабул қилинган пайтда Ланс Лига 2 мусобоқасида иккинчи ўринда эди[6].
2020-2021-йилги мавсумда Ленс Франсиянинг юқори лигасида ажойиб биринчи мавсумдан сўнг Лига 1 жадвалида еттинчи ўринни эгаллади[7]. Улар мавсумнинг биринчи ярмида Париж Сен-Жермендан кейин иккинчи ўринни эгаллашига қарамай, 62 очко билан[8] кейинги мавсумда яна еттинчи ўринни эгаллади.
2022-2023-йилги мавсумда Ленс мавсумнинг биринчи қисмида ўз уйида 10 та ўйиндан 10 тасида ғалаба қозонди. 2023-йилнинг 1-январида „Ленс“ ПСЖ жамоасини 3:1 ҳисобида мағлуб этди ва мавсум бошидан бери мағлуб бўлмаган Париж клубини мағлуб этган биринчи жамоага айланди[9]. Мавсумнинг ярмида Ленс ПСЖдан 3 очко ортда қолган ҳолда иккинчи ўринда бормоқда эди[10]. 2023-йилнинг 1-мартида Ленс чорак финалда „Нант“ клубига қарши ўйинда 2:1 ҳисобида мағлубиятга учраганидан сўнг Франсия кубогидан чиқиб кетди[11]. 27-май куни „Ленс“ „Ажаccио“ жамоаси устидан 3:0 ҳисобида ғалаба қозонди ва 1998-99 ва 2002-03-дан кейин ўз тарихида учинчи марта Чемпионлар лигасига йўлланма олди[12].
Ютуқлар
- Лига 1
- Ғолиблар (1): 1997-98
- Иккинчи ўрин (5): 1955-56, 1956-57, 1976-77, 2001-02, 2022-23
- Лига 2
- Ғолиблар (4): 1936-37, 1948-49, 1972-73, 2008-09
- Иккинчи ўрин: (2): 2013-14, 2019-20
- Франсия кубоги
- Иккинчи ўрин (3): 1947-48, 1974-75, 1997-98
- Лига кубоги
- Ғолиблар (1): 1998-99
- Иккинчи ўрин (1): 2007-08
- Купе Драго
- Ғолиблар (3): 1959, 1960, 1965
- Иккинчи ўрин (1): 1957
- Купе Гамбарделла
- Ғолиблар (3): 1957, 1958, 1992
- Иккинчи ўрин (4): 1979, 1983, 1993, 1995
- УЭФА кубоги (ҳозирги УЭФА Европа лигаси)
- Ярим финалчилар (1): 1999-2000
- УЭФА Интертото кубоги
- Ғолиблар (2): 2005, 2007 (қўшма ғолиб)[13]
Рекордлар
- Лигадаги рекорд ғалаба : 10-2 (в . РC Париж, 1963-64).
- Еврокубокларда рекорд ғалаба : 0-7 (в . Авенир-Бегген, 1995-96).
- Европа эксплуатацияси : в . Лацио (қўшимча бўлимдан кейин 6:0, 1977 йил 2 ноябр).
- Битта ўйиндаги энг кўп гол : 16, Стефан Дембитки, бу жаҳон рекорди, (в . Аубй Астуриэс, Франсия кубоги, 1942 йил 13 декабр). Якуний ҳисоб: 32-0.
- Ленс билан лигада энг кўп ўйнаганлар : 497, Эрик Сикора ва 377, Бернард Плачек .
- Бир мавсумда энг кўп лига голлари : 30, Аҳмад Оуджани (1963-64) ва 20, Рожер Боли (1993-94).
- Энг яхши тўпурар : 94, Аҳмад Оуджани .
- Уйдаги ўйинга энг кўп ташриф буюрган : 48, 912, (в . Марсел, Лига 1, 1992 йил 15 феврал) Стаде Боллаэрт-Делелисда . Ленс 2-1 ҳисобида ғалаба қозонди.
Ҳозирги таркиб
Биринчи жамоа
Эслатма: Байроқлар ФИФА мувофиқлик қоидаларига кўра белгиланган миллий терма жамоаларни ифодалайди. Ўйинчилар ФИФАга аъзо бўлмаган бир нечта фуқароликка эга бўлишлари мумкин.
|
|
Ижарага олинган
Эслатма: Байроқлар ФИФА мувофиқлик қоидаларига кўра белгиланган миллий терма жамоаларни ифодалайди. Ўйинчилар ФИФАга аъзо бўлмаган бир нечта фуқароликка эга бўлишлари мумкин.
|
|
Ёшлар жамоаси
Эслатма: Байроқлар ФИФА мувофиқлик қоидаларига кўра белгиланган миллий терма жамоаларни ифодалайди. Ўйинчилар ФИФАга аъзо бўлмаган бир нечта фуқароликка эга бўлишлари мумкин.
|
|
Алоҳида сақланган рақамлар
- 12 -
Клуб тарафдорлари (12-ўйинчи) - 17 -
Камерун Марк-Вивиэн Фоэ, ярим ҳимоячи (1994-99) — вафотидан кейин шараф
Собиқ футболчилар
1984-йилги Лос-Анжелесдаги Олимпиада ўйинларида учта Ланс футболчиси олтин медални қўлга киритди: ҳимоячи Диде Сенак, шунингдек, Пасадена Росе Боwл стадионида бўлиб ўтган финалда 103 000 оломон олдида Франсиянинг Бразилия устидан 2:0 ҳисобида ғалаба қозонишида гол урган ҳужумчилар Франсуа Бриссон ва Даниэл Хуэреб ҳам олтин медалларни қўлга киритди.
РC Лансфутболчиларининг тўлиқ рўйхатини Туркум :РC Ланс футболчилари бўлимига қаранг
Франсия терма жамоасида ўйнаган футболчилар
2022 йил 7 июл ҳолатига кўра
| № | Исм | Позиция | Ланс таркибида вақтида | Умумий ўйин |
| 1 | Марян Wисниэски | Ҳужумчи | 33 | 33 |
| 2 | Георгес Леч | Ҳужумчи | 16 | 35 |
| 3 | Херcèс Лоуис | Ярим ҳимоячи | 12 | 12 |
| 4 | Дидиэр Сих | Ҳужумчи | 11 | 52 |
| 5 | Алоу Диарра | Ярим ҳимоячи | 11 | 44 |
| 6 | Гуиллауме Биэгански | Ҳимоячи | 5 | 9 |
| 7 | Пҳилиппе Верcруйссе | Ярим ҳимоячи | 4 | 12 |
| 8 | Ладислас Смид | Ярим ҳимоячи | 4 | 4 |
| 9 | Жонатҳан Cлаусс* | Ҳимоячи | 4 | 4 |
| 10 | Тонй Ваиреллес | Ҳужумчи | 3 | 8 |
| 11 | Даниэл Хуэреб | Ҳужумчи | 3 | 8 |
| 12 | Пиэрре Лаигле | Ярим ҳимоячи | 2 | 8 |
| 13 | Даниэл Мореира | Ҳужумчи | 2 | 3 |
| 14 | Дидиэр Сéнаc | Ҳимоячи | 2 | 3 |
| 15 | Франçоис Бриссон | Ҳужумчи | 2 | 2 |
| 16 | Эдмонд Новиcки | Ҳужумчи | 2 | 2 |
| 17 | Мичел Стиэвенард | Ҳужумчи | 2 | 2 |
| 18 | Фрéдéриc Дéҳу | Ҳимоячи | 1 | 5 |
| 19 | Фарèс Боусдира | Ярим ҳимоячи | 1 | 1 |
| 20 | Паул Cоуртин | Ҳужумчи | 1 | 1 |
| 21 | Жеан Десгрангес | Ҳужумчи | 1 | 1 |
| 22 | Раймонд Франçоис | Ярим ҳимоячи | 1 | 1 |
| 23 | Ричард Краwcзйк | Ярим ҳимоячи | 1 | 1 |
| 24 | Марcел Оурдоуиллиé | Ярим ҳимоячи | 1 | 1 |
| 25 | Рапҳаëл Варане * | Ҳимоячи | 0 | 86 |
| 26 | Лоïc Рéмй | Ҳужумчи | 0 | 30 |
| 27 | Эриc Cарриèре | Ярим ҳимоячи | 0 | 11 |
| 28 | Геоффрей Кондогбиа * | Ярим ҳимоячи | 0 | 5 |
| 29 | Алпҳонсе Ареола * | Дарвозабон | 0 | 3 |
* Ҳали ҳам ўйнамоқда.
Клуб расмийлари
- 25 Фебруарй 2020
| Лавозим | Ходимлар |
|---|---|
| Президент | |
| Бош мураббий | |
| Спорт координатори | |
| Менежер | |
| Бошқарувчи ёрдамчиси | |
| Дарвозабонлар мураббийи | |
| Фитнес мураббийи | |
| Кондиционер бўйича мураббий | |
| Скаут | |
| Спорт олими | |
| Клуб шифокори | |
| Физиотерапевтлар раҳбари | |
| Физиотерапевт |
Президентлар
- 1906-07 : Жюл Ж. Ван ден Веге
- 1907-08 : Лотин
- 1908-12 : Жюл Ж. Ван ден Веге
- 1912-20 : Чарлз Доутерлинге
- 1920-23 : Марсел Перрон
- 1923-30 : Пер Моглиа
- 1930-33 : Реноулт
- 1933-34 : Жюл А. Ван ден Веге
- 1934-57 : Луи Броссард
- 1957-59 : Витал Лерат
- 1959-68 : Алберт Ҳус
- 1968-72 : Рене Ҳударт
- 1972-76 : Жан Бонду
- 1976-79 : Жан-Пер Дефонтен
- 1979-86 : Жан Бондоух
- 1986-88 : Жан Ҳонваулт
- 1988-2012 : Герваис Мартел
- 2012-13 : Луc Даян
- 2013-17 : Герваис Мартел
- 2017- : Жозеф Оугҳурлиан
Мураббийлар
Собиқ мураббийлар орасида иккита собиқ франсиялик мураббий бор: Жерар Уле (1982-1985) 1992-йил июлидан 1993-йил ноябригача Франсияни бошқарган ва Франсияни бошқарган Рожер Лемер (1996-1997-йилги мавсумнинг иккинчи ярми, кейин эса 1997-1998-йилларда ёрдамчи мураббий сифатида) 1998-йил июлидан 2002-йил июлгача.
- Жаcк Ҳаррис (1934)
- Роберт Де Веэн (1934-36)
- Жаcк Галбраитҳ (1936-38)
- Раймонд Франçоис (1938)
- Жóзсеф Эисенҳоффер (1938-39)
- Жаcк Галбраитҳ (1939)
- Ричард Буиссон (1939-41)
- Георгес Беауcоурт (1941-42)
- Антон Марек (1942-47)
- Ниcолас Ҳибст (1947-50)
- Лудвиc Дупал (1950-53)
- Антон Марек (1953-56)
- Фéлих Wиткоwски (1956-58)
- Карел Мичлоwски (1956-58)
- Жулес Бигот (1958-62)
- Éлиэ Фручарт (1962-69)
- Арнолд Соwински (1970-78)
- Рогер Лемерре (1978-79)
- Арнолд Соwински (1979-81)
- Жеан Серафин (1981-82)
- Гéрард Ҳоуллиэр (1982-85)
- Жоачим Марх (1985-88)
- Арнолд Соwински (1988)
- Жеан Париссеаух (1988-89)
- Пҳилиппе Редон (1989)
- Марcел Ҳуссон (1989-90)
- Арнауд Дос Сантос (1990-92)
- Патриcе Бергуэс (1992-96)
- Славолжуб Муслин (1996-97)
- Рогер Лемерре (1997)
- Даниэл Леcлерcқ (1997-99)
- Франçоис Бриссон (1999-2000)
- Ролланд Cоурбис (2000-01)
- Георгес Тоурнай (2001)
- Жоëл Муллер (2001 — Жан. 2005)
- Франcис Гиллот (Жан. 2005 — 2007)
- Гуй Роух (2007)
- Жеан-Пиэрре Папин (Ауг. 2007 — 2008)
- Жеан-Гуй Wаллемме (2008 — Жан. 2011)
- Лáсзлó Бöлöни (Жан. 2011 — Жуне 2011)
- Жеан-Лоуис Гарcиа (Жуне 2011 — Септ. 2012)
- Éриc Сикора (Септ. 2012 — Жулй 2013)
- Антоине Комбоуарé (Жулй 2013 — Май 2016)
- Алаин Cасанова (Май 2016 — Ауг. 2017)
- Éриc Сикора (Ауг. 2017 — Май 2018)
- Пҳилиппе Монтаниэр (Май 2018 — Феб. 2020)
- Франcк Ҳаисе (Феб. 2020 — пресент)
Яна қаранг
- Норд дербиси
- Европада РC Ленс
Манбалар
- ↑ „#121 – РC Ленс : лес Сангс эт Орс“ (фр). Фоотниcкнаме (2020-йил 15-июн). Қаралди: 2021-йил 22-декабр.
- ↑ „Лигуэ 2 2016/2017 - Аттенданcе“. wорлдфоотбалл.нет. 2018-йил 11-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 2-май.
- ↑ „Ленс гагне энфин ун матч ! - Спорт.фр“. спорт.фр (2017-йил 18-сентябр). 2017-йил 18-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 2-май.
- ↑ „РC Ленс: Ҳоw а фоотбаллинг институтион финд тҳемселвес боттом оф Лигуэ 2 | ВАВЕЛ.cом“. 2017-йил 17-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 17-октябр.
- ↑ „Ленс руэс Вачоух блундерс ас Дижон стайс ин Лигуэ 1“. Беин Спорц.
- ↑ „Парис Ст-Гермаин аwардед Френч титле ас сеасон финишед эарлй“. ББC Спорт.
- ↑ „Ит'с тҳе Адам анд Эриcс 2021! Тҳе cомплете ревиэw оф тҳе Лигуэ 1 сеасон“. www.тҳегуардиан.cом (2021-йил 1-июн).
- ↑ „Лигуэ 1 2021/2022 Табле, Ресулц, Стац анд Фихтурес“ (эн). ФоотбаллCритиc. Қаралди: 2022-йил 30-июл.
- ↑ „Бриллиант Ленс инфлиcт фирст дефеат оф сеасон он ПСГ“ (эн). Лигуэ1 CОМ. Қаралди: 2023-йил 9-январ.
- ↑ „Ленс wинс 10тҳ ҳоме матч, Марсеилле wинс 6тҳ страигҳт гаме“ (эн). АП НЕWС (2023-йил 14-январ). Қаралди: 2023-йил 26-январ.
- ↑ „Cоупе де Франcе : Элиминатион ленсоисе à Нантес à қуэлқуэс жоурс ду дербй ду Норд“ (фр). иcи, пар Франcе Блеу эт Франcе 3 (2023-йил 1-март). Қаралди: 2023-йил 2-март.
- ↑ „Ленс Wин Агаинст Ажаccио, Сеcуре Спот ин Чампионс Леагуэ“. беИН СПОРТС (2023-йил 27-май).
- ↑ Тҳе УЭФА Интертото Cуп: Паст Wиннерс.
- ↑ „Саисон 2022-2023“ (фр). РC Ленс Оффиcиал Сите. Қаралди: 2022-йил 16-август.
- ↑ „Сқуад 2023-2024“ (эн). WорлдФоотбалл.нет. Қаралди: 2023-йил 2-июл.
Ҳаволалар
| Викиомборда „РC Ленс“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
- Ла Гаилетте: Раcинг Cлуб де Ленснинг самарали академияси — Бу Фоотбалл Тимес (2015)