Raul Ruiz
Раул Эрнесто Руиз Пино (франсузча: Раоул Руиз </линк> ; 1941-йил 25-июл – 2011-йил 19-август) – экспериментал чилилик кинорежиссёр, ёзувчи ва ўқитувчи бўлиб, унинг фаолияти Франсияда машҳур. У 100 дан ортиқ филмларга режиссёрлик қилган ва кўплаб мукофотларга сазовор бўлган[1].
| Раул Руиз | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
Раúл Эрнесто Руиз Пино 25-июл 1941-йил Пуэрто Монтт, Чили |
| Вафоти |
19-август 2011-йил (70 ёшда) Париж, Франсия |
| Касби | Кино режиссор |
| Фаолият йиллари | 1963–2011И |
| Турмуш ўртоғи |
Валериа Сармиэнто (турм. 1969) |
Чили жанубида кема капитанининг фарзанди ва мактаб ўқитувчиси Раул Руиз илоҳиёт ва ҳуқуқ фанлари бўйича университетда ўқишни ташлаб, Рокфеллер жамғармаси гранти ёрдамида 100га яқин песа ёзди. У Чили ва Мексика телевидениесида [2] ишлаган ва Аргентинадаги кино мактабида ўқиган (1964). Чилига қайтиб, у 1969-йилда Локарно кинофестивалида „ Олтин леопард“ номинациясида дебют филми "Уч қайғули йўлбарс „ (1968) ғолиб бўлган. 1991-йилда берган интервюсида Руизнинг сўзларига кўра, “Уч қайғули йўлбарс " „ҳикоясиз филм, бу ҳикоянинг тескариси. Кимдир кимнидир ўлдиради. Ҳикоянинг барча элементлари мавжуд, лекин улар манзара каби ишлатилади ва манзара ҳикоя каби ишлатилади.“ [3] У Мигел Литтин ва Патрисио Гусман каби ўз замондошларининг сиёсий йўналтирилган чилилик киноижодкорлари орасида ауцайдер эди, унинг иши анча истеҳзоли, сурреалистик ва экспериментал эди. 1973-йилда, Аугусто Пиночет бошчилигидаги ҳарбий тўнтаришдан кўп ўтмай, Руиз ва унинг рафиқаси (режиссёр Валерия Сармиэнто) Чилидан қочиб, Парижга (Франсия) жойлашдилар[4]. 2010-йилда унинг ўпкасида ўсма мавжудлиги ҳақида ташхис қўйилади ва 2011-йил август ойида касаллиги авж олгач Раул Руиз вафот этади.
Мукофотлари
- Уч қайғули йўлбарс 1969-йилда Локарно кинофестивалида „Олтин леопард“ мукофоти учун яна учта филм билан боғланган.
- 1979-йил "Коллоқуэ де чиэнс" учун қисқа метражли филм учун энг яхши сюжет учун Сезар мукофоти [5].
- "Денгизчининг учта тожи" филми Канн кинофестивалида „Перспектив ду Cинема“ мукофотига сазовор бўлди (1983).
- Ижодий санъат-филм учун Гуггенхайм стипендияси (1983).
- "Маноэлнинг тақдирлари" филми Роттердам халқаро кинофестивалида КНФ мукофотига сазовор бўлди (1985).
- "Уч ҳаёт ва фақат битта ўлим" (1996) Сан-Паулу халқаро кинофестивалида „Танқидчилар“ мукофотига сазовор бўлди.
- Жиноятнинг насл-насаби (1997) 47- Берлин халқаро кинофестивалида "Кумуш айиқ"га сазовор бўлди[6].
- Ижро ва аудиовизуал санъат учун Чили Миллий мукофоти (1997) [7]
- 2000-йилда Монреал Жаҳон кинофестивалидаги ФИПРЕСCИ мукофоти „Кинонинг ҳикоя қилиш имкониятларини ажойиб тарзда ўрганиш ва асрлар давомида ҳикоя қилиш санъатини нишонлаш ва намойиш этиш учун“ " Тушда йиртилган севги " филмида.
- Монреал Бутунжаҳон кинофестивалида (2002) Кофраландесда Чилилик Рҳапсодй Лотин Америкасидаги энг яхши филм учун Глаубер Роча мукофоти ва „режиссорнинг ўз ватанига шахсий кашфиёти, ДВ-дан қатъий, аммо ўйноқи тарзда фойдалангани учун“ ФИПРЕСCИ мукофотига сазовор бўлди.
- Маннҳеим-Ҳеиделберг халқаро кинофестивалида кино устаси мукофоти (2003).
- Климт 28-Москва халқаро кинофестивалида Россия кино клублари федерацияси мукофотига сазовор бўлди (2006)[8].
- Рим кинофестивалидаги Кино устаси мукофоти (2007).
- "Лиссабон сирлари" (2010) Сан-Себастян халқаро кинофестивалида „ Энг яхши режиссёр“ номинациясида кумуш қобиқ, энг яхши франсуз филми учун Луи Делюк мукофоти [9] ва Сан-Паулу халқаро кинофестивалида „ Энг яхши филм“ учун танқидчилар мукофотини қўлга киритди.
- 2011-йил Ню-Ёрк кино танқидчилари тўгараги мукофотларидаги вафотидан кейин махсус мукофот.
Манбалар
- ↑ „Р.И.П. Раоул Руиз, пролифиc анд энигматиc диреcтор“. авcлуб.cом (2011-йил 19-август). Қаралди: 2011-йил 21-август.
- ↑ „Тҳе Раул тҳинг“. Тҳе Гуардиан (2000-йил 7-январ). Қаралди: 2012-йил 22-июн.
- ↑ Клонаридес, Cароле Анн ҳттп://бомбсите.cом/иссуэс/34/артиcлес/1391 (Wайбаcк Мачине сайтида 2012-05-25 санасида архивланган), БОМБ Магазине Wинтер, 1991. Ретриэвед он 3 Жуне 2013.
- ↑ Гримес, Wиллиам. „Раúл Руиз, Пролифиc Диреcтор оф Cрйптиc Филмс, Диэс ат 70“. Тҳе Неw Ёрк Тимес (2011-йил 19-август). Тҳе Неw Ёрк Тимес. Ретриэвед 14 Май 2012.
- ↑ Cинема фром Чилоé то Парис[сайт ишламайди], „Раул Руиз“.
- ↑ „Берлинале: 1997 Призе Wиннерс“. берлинале.де. Қаралди: 2012-йил 8-январ.
- ↑ „Диверсос премиос й уна пролíфиcа cаррера марcарон ла траеcториа де Раúл Руиз“ (эс). Ла Терcера (2011-йил 19-август). Қаралди: 2017-йил 11-декабр.
- ↑ „28тҳ Мосcоw Интернатионал Филм Фестивал (2006)“. МИФФ. 2013-йил 21-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 14-апрел.
- ↑ „'Мйстериэс оф Лисбон' набс Лоуис Деллуc призе“. Вариэтй. Вариэтй. Ретриэвед 14 Май 2012.
Ҳаволалар
- Раоул Руиз ИМДбда
- МУБИ’с Руиз паге
- Аннотатед филмограпҳй (уп то 2005) ат Роуге онлине филм магазине
- Тҳе рубиcон анд тҳе рубик cубе: Эхиле, парадох анд Раúл Руиз 1981/1982 артиcле бй Гилберт Адаир
- Маппинг тҳе Территорй оф Рâúл Руиз 1987/1990 артиcле бй Жонатҳан Росенбаум
- БОМБ интервиэw (1991) (Wайбаcк Мачине сайтида 2012-05-25 санасида архивланган) бй Cароле Анне Клонаридес
- Сигҳт & Соунд интервиэw (2002) бй Ниcк Жамес
- Cинема Сcопе интервиэw (2002) бй Жонатҳан Росенбаум
- Тоwардс а Перверсе Нео-Бароқуэ Cинематиc Аэстҳетиc 2004 артиcле бй Мичаэл Годдард
- Вертиго интервиэw (2004) (Wайбаcк Мачине сайтида 2023-10-28 санасида архивланган) бй Георге Cларк
- ГреэнCине интервиэw (2006) бй Жонатҳан Марлоw
- Вертиго интервиэw (2007) (Wайбаcк Мачине сайтида 2023-10-28 санасида архивланган) бй Жамес Нортон
- Неw Ёрк Тимес интервиэw (2011) бй А. О. Сcотт
- Тиме магазине обитуарй (2011) (Wайбаcк Мачине сайтида 2023-11-01 санасида архивланган) бй Ричард Cорлисс
- Сигҳт & Соунд обитуарй (2011) бй Жонатҳан Ромней
- 'А Гҳост ат Ноонъ (2011) (Wайбаcк Мачине сайтида 2016-03-04 санасида архивланган) трибуте бй Адриан Мартин